Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Herman met vrouwen
Boerin kijkt tv

'Pinokkio zal wel
trots zijn op de dames'

Boerin Ingrid

G

Geen flashbacks, nou ja een beetje, maar wel vroeg ik me af of ik naar Boer zoekt vrouw Internationaal zat te kijken of naar Ik vertrek.

Laten we beginnen bij Herman, die vorige week de leukste naar huis stuurde (mijn mening). Om te vieren dat hij nu 2 lookalikes over heeft bakken ze een taart met hagelslag. Alhoewel 'bakken'... Het was meer een koelkast-kwarktaart, want hagelslag in de oven...

Lookalikes

Herman voelt het wel kriebelen maar of dit nu voor 1 lookalike geldt of voor allebei weet hij nog niet. Hij vangt blikken waar hij in blijft hangen. Mij schiet het woord 'blikvanger' door mijn hoofd maar kan dat in dit verband bij niemand plaatsen. Sorry. Anne voelt zich wel op haar gemak en het voelt vertrouwd zegt ze. Herman weet natuurlijk wel hoe hij naar haar moet kijken want dat heeft hij al 25 jaar bij zijn moeder geoefend.

Fleur vindt het eng zegt ze, want het gaat te gemakkelijk. Ja duh, er wordt alleen over koetjes en kalfjes gesproken. Anne zegt dat ze over alles praten maar de serieuze zaken moeten nog aan bod komen. Fleur vindt dat er veel gelijkenissen zijn en voelt zich thuis, waar muziek ook erg belangrijk is.

De tweede viool

Maar lieve Fleur, als je niet de tweede viool wilt spelen had je je kans moeten grijpen toen 'schoonmama' je naar Herman stuurde voor melk. Anne zal Fleur wel even vertellen hoe je een kalf de fles moet geven.

Dan wordt het tijd om voor het eten te zorgen. Na hagelslag komt boerenkool. Geen wonder dat de meisjes zich thuis voelen. Tijdens het wassen van de boerenkool vertelt Herman dat hij wel een zakkie heeft, waarop de meisjes beginnen te giechelen en Herman zegt 'Jullie willen me toch niet een bepaalde kant op duwen hè?' Herman Herman, je geeft ze een inkoppertje maar dan zeg je dat je een broekzak bedoelt…

Tweede keuzemoment

Dan gaat moeders zich er maar mee bemoeien en hoort de meisjes uit. Even raak ik in de war en denk: 'Anne doe toch maar zo’n 'knobbeltje' in je haar want ik kan jullie niet meer uit elkaar houden'.

Alsof het nog niet erg genoeg is dat moeders zich ermee bemoeit gaat het gesprek aan tafel ook over het tweede keuzemoment. Herman vond het wel prettig dat hij even alleen aan het werk was zodat hij even na kon denken. Waarop zusjelief bitcherig opmerkt: 'Ja, over wie je weg moet sturen.'

Zoontje

Riks beseft dat het keuzemoment dichterbij komt en realiseert zich dat hij nog niet echt met Eline heeft gepraat. Dus. Of ze er goed over heeft nagedacht dat ze haar zoontje uit z'n vertrouwde omgeving haalt?

En ja hij moet hem natuurlijk ook als zijn eigen gaan zien want anders werkt het niet, maar stel dat het niet klikt? Eline vindt het wel fijn om het er even alleen met Riks over te hebben, beter dan dat iedereen erbij is. Eline, er kijken ruim 4 miljoen mensen met je mee!

Tot op de bodem kaal

Marit komt even storen, ik lig helemaal in een deuk, en vraagt of het helemaal tot op de bodem kaal moet (?). Goed gedaan Marit. Marit vindt het knap lastig als Riks alleen is met een ander. Geeft niks Marit.

Dan wil Claudia even een momentje voor zichzelf, nou ja met de hond dan. Na een goed gesprek met de hond denkt ze: 'Nee dit is het toch niet'. Ze ziet het niet zo zitten daar in Canada met Riks.

Riks vindt het wel mooi dat ze eerlijk is. Hij vertelt de beide andere dames dat dit ook zijn keuze geweest zou zijn. "Jullie willen wel blijven toch?", anders moet je rap wezen dan kun je nog mee." Koppie thee? Nee Riks, Drank, veel drank

Vegetarisch

Voor Olke is het ook moeilijk en hij vraagt z’n ouders voor de lunch. Nadat er subtiel wordt opgemerkt dat iedereen weer aan het werk moet overlegt Olke nog even met zijn ouders.

Olke geeft aan dat Harriet wel het beste met de beesten is maar dat hij het vegetarisch zijn van haar wel heel moeilijk vindt. Vader Jelle vindt dat ze dat moet veranderen want in hun familie eten ze alles. Moeders sust het nog een beetje.

Warme hand

Ze vinden Olke alle drie leuk en lief maar missen het flirten. Sandra heeft het over kriebelig , Alberdien wil zichzelf nog een beetje beschermen en Harriet mist het teasen. Olke krijgt nog even een spoedcursus complimentjes maken van Yvon en moet daarna zijn keuze bekend maken.

Voor Harriet is er geen toekomst in Texas. 'Lekker naar de meiden' zegt ze. Ze vindt het geen drama want er waren nog geen vlinders. Olke had het er moeilijk mee en kan wel even een warme hand gebruiken. Een warme hand? Als Harriet naar huis is en Alberdien haar zenuwen eindelijk heeft doorgespoeld brengt Olke de lessen van Yvon in praktijk. 

Een schouderklopje is een goed begin (hier had ik toch weer even een flashback naar mijn speeddate) Even eten bij kaarslicht al is het een jaar oude macaroni. Olke moet zich nog wel even 'shaven' want glad knuffelen is toch fijner. Ik wil de rest niet weten...

Waarzegster

David toert met zijn vrouwen door Roemenië. Ook hij heeft het moeilijk en wil wel even stoppen bij een waarzegster. Jorien kan zich niet voorstellen dat de verhouding - jaaaaa daar zijn de cijfertjes weer -  33/33/33 is. 

Ze vindt dat David zijn hart moet volgen. Verder vindt ze wel dat het gelukt is en het lijkt of ze David al heel lang kent. Ze kan niet geloven dat ze weg zou moeten.

Kriebels

Suzanne heeft wel kriebels maar ze weet niet waar het van komt. Zijn het vlinderkriebels of komt het toch van slaapgebrek. Misschien een andere trui aandoen? Mara is erg zenuwachtig maar voelt zich ook wel op haar gemak.

Yvon vraagt aan David hoe het is en David antwoordt: 'Pfffffffffff.' Hij vindt het moeilijk om iemand teleur te stellen en is zich er erg van bewust dat hij met alle drie te vaak meegepraat heeft en daardoor misschien verkeerde signalen heeft afgegeven.

Bruiloft

Maar hij volgt het advies van Jorien op om zijn hart te volgen en stuurt haar vervolgens naar huis. Das schrikken voor Jorien. In gedachten had ze de bruiloft al geregeld en dat is een beste klus want in Roemenië duurt zo’n feest een hele week.

Toch zei ze 'Oké en het is goed'. Ik had verwacht dat ze helemaal kwaad zou reageren en dat we eindelijk actie zouden zien. Een soort van 'Ina-momentje' zoals toentertijd bij boer Aad. 

Zwembad

David wil toch nog even alleen met Jorien praten en Yvon neemt de ander twee mee naar buiten. David zegt dat hij toch een superleuk, ja super, supergesprek met haar heeft gehad.

Jorien vond dat moment ook erg fijn maar dacht achteraf misschien was het ook wel een afscheid. Bij het echte afscheid sneert ze nog even: 'Geniet van het zwembad.' (Wat meer klonk als 'Ik hoop dat jullie verzuipen').

Stom spel

In Zambia geeft Marc de dames een rondleiding tussen de netten. De zon schijnt dus het is licht... Marc voelt zich hier het best op zijn gemak want hij kan dan over werk praten. Verder vindt hij het maar een stom spel. Een stom 'spel' Marc? Je hebt het nog steeds niet begrepen. Het is geen spelletje!

Anke heeft wel een beeld van Marc maar weet niet of dat realistisch is. Marc stelt zich niet open. Irene twijfelt enorm. Ze is al een keer met iemand in het buitenland geweest en dat is niet goed gegaan. Mijn visie: De pijn die je voelt als iets overgaat is precies hetzelfde in Nederland hoor. Ze kijkt teveel terug en dan sta je met de rug naar de toekomst.

Op het bankje zitten

Anke spreekt ook haar twijfels uit over Marc. Ze is een gevoelsmens en weet niet of ze wel matchen of levellen. Yvon vraagt Irene wat ze wil en er valt een lange stilte. 'Ga jij maar ff op het bankje zitten en nadenken' adviseert Yvon. 

Annekim wordt wel blij van Marc en vindt zijn 'fysiek' ook geweldig. Ze hoopt dat hij op zoek is naar haar. Irene mag van het bankje af en vertelt dat ze toch weggaat. Ze kan zich nog niet openstellen.

Even knuffelen

Beter was geweest dat je daar eerder over nagedacht had, er waren nog 826 vrouwen die zich misschien wel hadden willen openstellen al betwijfel ik of dat nu nog zo zou zijn...

Irene vertelt Marc dat ze haar spullen gaat pakken. 'Oké, ja, ja, oké ja, ja'. Marc moet nu haar lach missen. 'We hadden wel dezelfde humor' zegt Marc. Hoezo? Welke humor Marc? Even knuffelen? Er volgt een knuffel met bijna gestrekte armen van wel 1,5 seconde. WAUW.

Keuze

Ik verwachtte bijna dat de lichten weer zouden aangaan maar helaas: geen spanning, geen stroom. Irene vertelt de andere twee dat ze gaat. Goh, jammer, even schakelen. Ik had trouwens het idee dat Anke baalt dat Irene haar voor is geweest. Helaas voor Annekim en Anke vertelt Marc niet of dit ook zijn keuze geweest zou zijn.

Deze aflevering was er één waarop Pinokkio trots geweest zou zijn. Trots op alle lange neuzen. Vooral op de Ik vertrek-momentjes als de andere dames reageren met 'Jammer' terwijl ze hartstikke blij zijn.

Volgende week gaat Alberdien het juiste moment afwachten om Olke te zoenen, krijgt Anke toch meer gevoel voor Marc, smeert Marit de lippen van Riks in met iets wat waarschijnlijk beter zoent en speelt er iets bij Herman. Ook benieuwd wat er speelt bij Herman (trompet, blokfluit of gewoon de radio)? Ik wel!

Groetjes uit Denemarken

Ingrid

En, wat vind jij? Laat je horen!