Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Anne, Herman en Fleur (vlnr)
Foto: KRO-NCRV
Boerin kijkt tv

'En ik denk
'Nu komt 'ie…''

Boerin Ingrid

O

Ondanks alle hectiek, een boel dingen regelen en de koffer inpakken voor een bezoek aan Nederland, zat ik toch op tijd voor de buis. De spanning stijgt. Wie gaan er kiezen vanavond?

Is het weer alleen Herman en komen de andere vier volgende week? Of zijn er meer keuzemomenten?

Verkeerde in huis

Eerst zien we de schoolbus die de kinderen van Riks, Owen en Olivia, afzet bij de boerderij. Ook voor hen is het natuurlijk spannend. Voor Riks is de mening van de kinderen heel belangrijk, want haal je de ‘verkeerde’ in huis dan kan het zomaar mis gaan.   

Marit is ietsje onzeker wat de kinderen betreft. Eline heeft natuurlijk meer ervaring met kinderen en Owen loopt ook als eerste op Eline af. Hij heeft ook duidelijk een voorkeur voor haar, wat hij niet onder stoelen en banken steekt. Zusje Olivia is wat gereserveerder.     

Verkeerde hok

Oh, oh, oh, er zitten kippen in het verkeerde hok, maar gelukkig kennen de kinderen alle kippen dus de klus was zo geklaard. Gelukkig lust Riks ook kuilvoer en steekt dan ook maar even z’n hoofd door het voerhek voor een lekker hapje.

Voor het eten vraagt Owen in een gebed om een nieuwe stiefmoeder. Ik blijf het een raar woord vinden, trouwens. Riks ontroert het allemaal, het hangt van de kinderen af. 

Voetjevrijen

Ondertussen denkt Marit: "Als ik het niet via de kinderen kan winnen dan maar stiekem voetjevrijen met Riks." Het voorlezen uit de Bijbel over Jonas en de Walvis wordt er daardoor voor Riks niet makkelijker op.        

Als Marit even een momentje voor zichelf heeft, gaan Riks en Eline samen aan het werk. Riks probeert Eline er toch bij te houden terwijl zij haar twijfels heeft omdat ze voelt dat er meer speelt tussen Marit en Riks. Riks geeft aan dat hij er echt nog niet uit is met Marit. Ze knuffelen.  

De kerk

Riks neemt de dames mee naar de kerk. Naast de boerderij en de kinderen is de kerk nummer 3 op zijn lijstje. Voor Marit is het een soort van thuiskomen, zegt ze. Ze voelt de rust.

Eline is daarentegen niet gelovig en vindt het best heftig. Riks vindt het heel belangrijk om daarin op één lijn te zitten anders ‘verliest hij het respect van zijn kinderen’. 

Ondertussen vertelt Marit de pastoor/dominee dat ze Riks heel erg leuk vindt en ze wordt een beetje emotioneel. De man heeft geen probleem met een dikke knuffel en daarna bidden ze samen.

Kriebels in zijn buik

Bij David hebben Susanne en Mara een onderonsje waarin Susanne aangeeft dat ze beter moet nadenken. Mara twijfelt vooral aan zichzelf omdat ze gaat vergelijken.

Mara vertelt dat ze een heel goed gesprek heeft gehad met David waarin hij haar vertelde dat ze op zijn moeder leek. Hoe anders kan iemand hierover denken, maar Mara vond het een compliment. David heeft ondertussen kriebels in z’n buik. Ik dacht even: 'Hij is er ook uit.' Maar hij vertelt dan dat het voor alle twee is.

Superleuk

Dan schuift David bij Susanne aan tafel omdat hij meer van haar wil weten. Hij vindt haar superleuk, maar het wordt Susanne allemaal een beetje te veel. Het is zo verwarrend. Ze had haar brief in een impuls geschreven maar komt er nu achter dat ze David superleuk vindt. Maar is dit wat ze wil?

Susanne wil even alleen zijn en daarom gaan David en Mara samen boodschapjes doen. Ik krijg het idee dat er nooit gewerkt hoeft te worden in Roemenië.

Drie afvalbakken

David gaat ook het gesprek aan met Mara (gek genoeg naast drie afvalbakken, na een seizoen van Wie is de Mol? ga je overal iets achter zoeken…) en vertelt haar dat hij haar ook superleuk vindt en dat hij het met haar superfijn vindt en er een supergevoel bij heeft.

Hij vertelt Mara dat Susanne een beetje moeilijk doet. Mara zegt: 'Ja, ja, ja, ja...' en bevestigt dat zij hem ook heel leuk vindt. Want David heeft bevestiging nodig. Ik krijg een beetje het idee dat David gewoon zeker wil weten dat als hij kiest, de dame in kwestie geen 'Nee' zegt. 

Thuisgekomen heeft Susanne haar agressie botgevierd op een meloen. Die moet mee op de picknick. De jassen worden aangetrokken, David moet de koffie nog in de kan doen en ondertussen gaat er een veelbetekende blik over de tafel tussen David en Mara…

Ook druk

Marc vindt het leukst aan een relatie dat je 'iets' om je heen hebt. Maar ja, best lastig als hij voor Anke zou kiezen want het is best een gedoe: eerst weer naar Nederland en dan weer terug, enzovoort.

Dat wordt hard werken aan de relatie. Nee, dan is het met Annekim makkelijker want die is er al. Maar ja, zou hij die dan zo vaak zien? Zij is ook druk. Ja, ja, die Marc heeft het er maar moeilijk mee. Anke merkt subtiel op dat er best wel verschil zit tussen de westerse wereld en Zambia. Ach, ja.

Soort van vakantie

Ze is intussen wel 'geland' en zou er best kunnen wonen. Ze heeft er wel vertrouwen in. Marc zegt nog wel even dat deze week een soort van vakantie is en dat het normaliter anders gaat.

Annekim heeft ook kriebels, ze komt daar zeker terug. Ze is mobiele dierenarts dus als zij niet de vriendin van Marc wordt, komt ze wel een keertje als er een visje ziek is. Maar ze hoopt op een voor haar goede afloop.  

Op de trekker

Ze gaan samen in de auto naar de bassins. Als ze verder willen rijden, is de accu leeg. En net zoals de gesprekken bij Marc verlopen, krijgen ze ook de auto niet aan de praat. Anke moet op de trekker, wat ze niet durft, maar Marc vindt het stoer dus ze gaat toch.

Na wat horten en stoten wordt de auto aan de trekker gebonden en stappen Marc en Annekim in. Marc neemt Anke en Annekim mee naar het ‘broedhuis’ (vijvers) en grapt dat het heel goed gaat als er één mannetje met twee vrouwtjes in het ‘broedhuis’ zitten.

Functioneert prima… Bij visjes wel maar Marc staat ook voor het keuzemoment. Ook bij Marc kriebelt en jeukt het. Hij weet het inmiddels wel en hoopt dat het wederzijds is.

Scherven in de rookworst

Het is Thanksgiving in Texas dus maak je boerenkool met worst voor het familiefeestje. Met jus, natuurlijk. Best spannend allemaal om de hele familie te ontmoeten. Ook Olke vindt het spannend en stelt nog voor om terug te gaan.

Alberdien gooit nog even haar Friese troef op tafel. Ze begint van schrik Fries te praten tegen Olke als ze maar net over tafel kan kijken. Olke regelt een hogere stoel. Als scherven al geluk brengen dan toch liever niet in de rookworst.  

Volleyballen

Sandra vindt wel dat alles zo vanzelf gaat. Alberdien vindt dat Sandra spontaner is en zij wat afwachtend. Olke vindt ze inderdaad allebei verschillend waarbij Sandra wat vlotter is. Waar Sandra haar best doet om mee te volleyballen (ze heeft de lengte ook wel mee), kletst Alberdien liever met de familie. 

Daarna maken Olke en Alberdien, een beetje grappig hand-in-hand, een ommetje. In het gesprek herhaalt Alberdien alles wat Olke zegt, maar zegt ook dat ze het fijn vindt om tegen iemand op te lopen (daar zijn misschien ook andere manieren voor).

Dan slaat Olke de arm om haar heen en geniet Alberdien met volle teugen, want juist dat heeft ze al jaren gemist en is zó belangrijk. Hier komt m’n lijfspreuk Samen is niet alleen, samen is een arm om je heen om de hoek kijken. Dat geldt hier dus ook. Er wordt nog even 'gekrûpt' en zowaar gekust. Alberdien werd er emotioneel van.

Misselijk van de spanning

De eerstvolgende keer wanneer iemand mij vriendelijk doch dringend vraagt om op te houden met meezingen, zeg ik gewoon dat ik m’n kopstem aan het oefenen ben. Dan mag het gewoon.

Ondertussen is Herman alleen aan het werk. Hij doet wel voor de zekerheid oortjes in om zelfgekozen muziek te beluisteren, want dan voelt hij meer. 

Misselijk van de spanning

Herman is verliefd! Anne daarentegen is misselijk, van de spanning. Samen met Fleur heeft ze broodjes gehaald bij de bakker, maar ze moet even niet aan eten denken. Herman lust wel een croissantje, wat Fleur hem liefdevol aanreikt.

Inmiddels is ook Yvon gearriveerd. Anne moet weer overgeven en Yvon vraagt waarom dan toch. Ze is bang, zegt ze, maar voelt zich wel op haar gemak op de boerderij. Zo vertrouwd dat ze gewoon alles kan zeggen. 

Kies mij

Fleur zegt tegen Yvon dat ze best wel rustig is, maar wel slecht heeft geslapen en steeds moest denken: 'Kies mij, kies mij, kies mij.' Over haar gevoel zegt ze: 'Wat ik nu voel, is het gevoel wat ik moet voelen.'

Hermans onbekende gevoel is nu een bekend gevoel. Als hij naar haar kijkt, denkt hij: 'Mijn liefde. Ze is precies wat ik zoek.' Dan zitten ze aan tafel. Het moment suprême!

Jouw vrouw

Yvon ziet alleen maar kloppende harten. Dat is maar goed ook anders was het wel een dooie boel. Letterlijk. Yvon vraagt aan Herman: 'Wie is jouw vrouw? 'Fleur!'

Fleur wordt emotioneel en Anne zegt dat ze het al een beetje had zien aankomen. Fleur is erg aangedaan door het feit dat iemand echt voor haar kiest en ook Hermans oogjes worden vochtig. 

Allereerste kus

Yvon neemt Anne mee. Ik zit op het puntje van m’n stoel: ik verwacht de allereerste kus… NIET. Verdorie. Er wordt alleen maar geknuffeld. Yvon knuffelt Anne. Ze had het wel al verwacht maar ze baalt natuurlijk wel. Nu naar huis om uit te huilen.                            

Herman en Fleur zitten hand-in-hand aan tafel en Herman zegt dat het zo heeft moeten zijn. Want ze zijn op dezelfde dag jarig en al die 'dingetjes'. Maar het voelt wel even goed zo.

Dan neemt Herman afscheid van Anne. Hij krijgt het er koud van. Yvon wenst ze een fijne vakantie. Ze lopen samen terug naar huis. Ik denk: 'Nu komt ‘ie…' Maar helaas. We zullen tot volgende week moeten wachten op de eerste kus van Herman en Fleur.

Spannend!

En ook op de andere vier keuzemomenten. Spannend! Wat betreft de keuze van Herman had ik gelijk, maar geldt dat ook voor de andere keuzes? Gezien het voorstukje van volgende week word ik aan het twijfelen gebracht maar dat is natuurlijk ook de bedoeling.

We gaan het meemaken. Jullie kijken toch ook weer?

Tot volgende week dan maar!

Groetjes uit Denemarken,

Ingrid