Een zwerver in een tentje in het bos
Catherine Keyl

De vergeten jongeren die tussen wal en schip
vielen met kerst

columnist

Catherine Keyl

W

We zitten aan het kerstdiner bij mijn vriendin en ik zie ineens drie jongemannen van rond de 17 die ik niet ken. 'Wie zijn dat?' vraag ik.

'Dat is een heel verhaal', zegt mijn vriendin. 'Het zijn jongens van gescheiden ouders.' Nou, dat lijkt me niet al te bijzonder. 'Die ouders van alle drie die jongens zijn gescheiden, maar hebben beiden een andere partner met een nieuw leven. Nieuwe kinderen, nieuw huis. En nu is er geen plaats meer voor hen.'

Een nieuwe relatie

'Houd op, wat bedoel je?' vraag ik, want je kind blijft toch je kind, nietwaar? 'Zowel hun vader als hun moeder heeft een nieuwe relatie, maar ze zijn blijkbaar vergeten dat ze ook nog kinderen uit hun eerdere relatie hebben.'

'Alle drie hebben die jongens in het nieuwe gezin geen eigen bed. Het is hen duidelijk gemaakt dat er geen plaats meer voor hen is. Dus heb ik ze nu maar met kerst uitgenodigd, anders vond ik het wel erg zielig.'

In stilstaande treinen

'Maar waar slapen ze dan de rest van het jaar?' 'Ze zwerven. Slapen onder bruggen of in stilstaande treinen op het Centraal. Of als ze geluk hebben bij het Leger des Heils.' Ik kan het bijna niet geloven. Het is in de eerste plaats al heel moeilijk voor jongeren als hun ouders scheiden, maar als die dan een nieuwe relatie krijgen en er is geen plaats meer voor hen… Hoe erg is dat?

Terwijl mijn vriendin hun verhaal vertelt komt een van de jongens naar haar toe, slaat zijn arm om haar heen, geeft haar een zoen en zegt tegen mij: 'Weet je dat dit de beste vrouw op aarde is?' Ik ben geroerd en stotter dat ik dat inderdaad al lang wist.

En ik denk: 'Lieve jongen, als jouw leven zo moet beginnen, hoe gaat het dan eindigen?' Een beetje handicap tijdens je opvoeding is niet slecht, maar dit liefdeloze begin moet moeilijk te verwerken zijn.

Kerst en mijn vriendin

Gelukkig waren daar kerst en mijn vriendin. Je gaat toch weer nadenken over een diploma voor het ouderschap, want het is te erg dat dit gedrag onbestraft blijft. En dat blijkbaar niemand die ouders op hun verantwoordelijkheid wijst.