Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Catherine Keyl
Catherine Keyl

'Ik kreeg geen salarisverhoging,
want mijn man verdiende genoeg'

columnist

Catherine Keyl

N

Natuurlijk is pensioen iets voor ouwe sokken. Geen haar op mijn hoofd die nadacht over de consequenties toen ik rond de dertig was. Ik werkte hard en pensioen… dat was (toen) pas over vijfendertig jaar.

Achteraf heb ik spijt van die denkwijze. Ik zal jullie vertellen waarom.

Rechtvaardigheidsgevoel

Ik werkte als enige vrouwelijke verslaggever in een team van allemaal mannen. Prima, veel van hen geleerd en veel van de omroep waar ik werkte opgestoken. Het heeft m’n leven ongelooflijk verrijkt.

Maar na een poosje begon het me te irriteren dat al mijn mannelijke collega’s meer verdienden dan ik. Niet uit jaloezie, maar uit rechtvaardigheidsgevoel. Ik maakte elke week goede reportages, velen werden aan buitenlandse media verkocht.

Dronken

Bij de omroep-cao werd toen gewerkt met 'klassen'. De mannen zaten zonder uitzondering (ook degene die meestal te dronken was om z’n werk te doen) in de klassen 11 en 12. Ik zat jarenlang in klasse 10. 

Dus ik dacht: 'Ik stap naar de ondernemingsraad, misschien kunnen zij wat voor me doen.' Na een jaar (!) wachten kreeg ik de mededeling: ik hoefde niet omhoog in klasse, want ik was getrouwd. Mijn man verdiende al genoeg.

Pensioen

Zelden heb ik me zo onrechtvaardig behandeld gevoeld. Maar nu komt het: die lage klasse had dus ook gevolgen voor m’n pensioenuitkering. Indertijd geen seconde bij stil gestaan!

Inmiddels ben ik alweer een heel leven gescheiden. Ik heb nooit enige alimentatie van mijn man gekregen, terecht vond ik, want ik werkte en kon best in m’n eigen onderhoud voorzien.

700 euro bruto

Toen kwam het moment van de pensioenuitkering. Ik werd 65. Ik had achttien jaar in vaste dienst van de omroep gewerkt en ik kreeg 700 euro bruto per maand. Dat leek me wel heel weinig.

Dus belde ik het pensioenfonds. 'Mevrouw, u was tien van de achttien jaar getrouwd en dus krijgt u over die jaren geen pensioen uitgekeerd. Bovendien zat u maar in klasse 10.'

Actie

Wat?! Drie keer onrechtvaardig. Eerst discriminatie omdat ik geen salarisverhoging kreeg. Dan discriminatie omdat ik getrouwd ben geweest, waar ik verder geen enkel voordeel van had. En dan nog gekort worden op mijn pensioen!

Ik vraag mij af hoeveel vrouwen dit nog meer is overkomen. En als het er veel zijn, of we niet kunnen overgaan tot actie voor herstelbetalingen. Sorry, maar dit is voor het eerst in de bijna tien jaar dat ik deze column schrijf dat ik mezelf als voorbeeld neem.

Opkomen

Dat komt omdat steeds meer mensen onthutst zijn over dat zoiets kan in Nederland. Maar het komt misschien ook omdat wij oudere vrouwen zelf het idee hebben van: 'Laat maar zitten, geen zin in gezeik.' Ik neem dus maar een voorbeeld aan al die jonge vrouwen die gewoon voor zichzelf opkomen. 

Nooit te oud om te leren!

Praat mee

Is jou hetzelfde overkomen? Of word jij op dit moment achtergesteld op de arbeidsmarkt? Laat jij dat erbij zitten of kom je, samen met Catherine, in actie? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!