Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 49: 'Zó weinig
betekende ik dus voor hem!'

E

Er viel even een stilte en toen begon Kim smalend te lachen. "Denk je nu echt dat ik me bezighoud met dat sukkelige vriendje van je? Ten eerste ben ik niet geïnteresseerd in getrouwde mannen en ten tweede val ik niet op mannen met kleine piemels die alleen aan hun eigen genot kunnen denken." Met die woorden hing ze op. Ik staarde verbluft naar mijn telefoon. Ze hadden toch nooit seks gehad? Of wel?

Haar woorden bleven door mijn hoofd spoken. Iemand moest dat sms’je aan Josien hebben gestuurd en zij lag het meest voor de hand. Maar zij suggereerde ook dat ze het dus wel degelijk met elkaar zouden hebben gedaan. Aan de andere kant: ik vond hem helemaal niet egoïstisch in bed, nou ja, misschien heel af en toe. En zijn piemel was nou ook weer niet súperklein. Kortom: alles wees erop dat hij haar gewoon had afgewezen en dat zij dat niet pikte. Toch?

Jarig

Uiteindelijk viel ik in een onrustige slaap om de volgende ochtend voor de zoveelste keer doodmoe op mijn werk te verschijnen. Gelukkig had ik vanwege mijn verjaardag besloten om maar een half dagje te gaan werken. Want ’s middags kwamen mijn ouders en ’s avonds zou ik uit eten gaan met Fleur en mijn zus. Ik was benieuwd waar Hij me mee zou verrassen op mijn verjaardag, na de prachtige armband en de dozijnen bossen bloemen die ik eerder had gekregen.

Mijn collega’s verrasten me met bloemen en een bon voor een heel fijn restaurant waar we veel mee samenwerkten. Superlief! Toch moest ik me inhouden om niet de hele tijd op mijn telefoon te kijken of Hij al een berichtje had gestuurd. Maar het bleef stil. Na de lunch ging ik taartjes voor mijn ouders halen en duwde vervolgens verwachtingsvol de voordeur open. Maar er lag alleen een kaart van een tante. Verder niets.

Doodse stilte

Mijn vader raakte zelfs wat geïrriteerd over het feit dat ik voortdurend op mijn telefoon zat te kijken. "Leg dat ding toch eens weg", bromde hij. "Je lijkt wel verslaafd!" "Sorry pap. Ik krijg de hele tijd felicitaties via Facebook en WhatsApp. En ik kan het niet nalaten om telkens te kijken!" Met moeite stopte ik mijn telefoon in mijn tas om hem onmiddellijk weer tevoorschijn te halen toen mijn vader en moeder eindelijk weg waren. Nog steeds doodse stilte. Zou hem misschien iets overkomen zijn? Een hartaanval? Of een ernstig verkeersongeval misschien?

In mijn fantasie zat ik als de treurige schaduwweduwe achterin de zaal bij zijn begrafenis, terwijl zijn familie en vrienden zich afvroegen waarom ik daar zo hard zat te huilen. Tót ik op zijn WhatsApp keek en zag dat hij gewoon online was! Het was inmiddels al zes uur, waarom had hij me dan nog steeds niet gefeliciteerd? Ik moest me inhouden om niet een heel boos berichtje aan hem te sturen, tot ik me bedacht dat Fleur altijd zei dat ik meer hard to get moest zijn en me vooral niet als een zeikwijf moest opstellen.

Vergeten

Desalniettemin kon ik het niet laten om heel hard over hem te klagen toen ik met haar en mijn zus aan de tapas zat. "Hij moet het weten", zei ik. "Vorige week heb ik hem er nog subtiel aan herinnerd. Misschien volgt de verrassing nog, maar ik maak me ernstig zorgen dat hij mijn verjaardag gewoon is vergeten." Ik beet op mijn lip. "Ik beteken gewoon niks voor hem!" "Natuurlijk wel", zei mijn zus. Hij heeft het waarschijnlijk druk op zijn werk en thuis houdt Josien hem als een havik in de gaten."

Fleur knikte instemmend. "Weet je wat jij moet doen? Jij moet een beetje loskomen van die man. Ga je nu echt als een zielig vogeltje tot kerst zitten wachten of hij dan eindelijk voor je kiest? Ik denk helemaal niet dat ie dat doet als hij nu zo bang is dat zijn vrouw erachter komt dat hij een affaire heeft." Ik schrok. "Denk je dat echt?" "Ja! Bovendien verdenk je hem ervan dat hij ook met andere vrouwen scharrelt en denkt hij dat jij zijn vrouw sms’jes stuurt." "Klopt", zei mijn zus. "Ik gun jou een man die alleen jóu wil. Die jou volkomen op handen draagt. Dat verdien je."

Tinder

Vervolgens bedachten de dames dat het tijd werd dat ik op Tinder en Happn ging om een andere man te scoren. Al was het alleen maar om mijn minnaar jaloers te maken. Dat weigerde ik: de kans was veel te groot dat hij dat zou ontdekken. Fleur opperde dat ik dan een profiel zou aanmaken op een datingsite. Ik aarzelde. "Is dat niet iets voor losers?" "Helemaal niet! Ik ken zoveel stellen die elkaar op die manier hebben leren kennen", zei mijn zus. Fleur knikte.

"Ik denk erover na", beloofde ik. Voor de zoveelste keer keek ik op mijn telefoon. Nog steeds niets. En toen ik even later in bed lag en het 12 uur was geweest, concludeerde ik dat het écht zo was. Mijn minnaar was mijn verjaardag doodgewoon vergeten. Wat ontzettend gemeen. Zó weinig betekende ik dus voor hem! Ik had zin om op de fiets te stappen en óf bij hem aan te bellen óf een enorme kras op zijn auto te gaan maken. Hm, wat zou het meest effectief zijn? 

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!