Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

anonieme vrouw aan de telefoon
Dagboek van een minnares

Deel 50: Voor ik het wist zaten we
in een rollenspel verwikkeld

U

Uiteindelijk deed ik natuurlijk niks. Midden in de nacht aanbellen of zijn auto bekrassen, viel tenslotte niet in de categorie ‘hard to get’-spelen. Sterker nog: ik achtte de kans groot dat hij onze relatie helemaal zou verbreken als ik me ineens als een stalker zou ontpoppen. Dus ik deed helemaal niks, ik ging gewoon keurig slapen en de volgende dag naar mijn werk. Ik zou gewoon braaf afwachten tot hij iets van zich zou laten horen.

Gelukkig duurde het niet lang voor hij belde. "Nog gefeliciteerd! Wat vond je van mijn bloemen?" "Bloemen? Ik weet van niks!" "Je was niet thuis aan het einde van de middag gisteren. Dus ik heb ze bij je onderbuurvrouw afgeleverd", zei hij. "Ik ga vanavond langs en dan laat ik het je weten", beloofde ik. "Da’s mooi. Je kunt me de hele avond bellen. Josien gaat met een vriendin naar de film."

Bij mijn hoogbejaarde buurvrouw stonden de rozen te pronken in een foeilelijke vaas. Ze glunderde. "Mooi zijn ze hè? Sinds mijn man dood is, heb ik nooit meer een bos bloemen van iemand gekregen." Haar ogen werden vochtig. "God heeft ons helaas geen kinderen geschonken." Ze slikte. "Dus ja, wie zou ze me moeten geven?" O, hier had ik helemaal geen zin in. Straks moest ik nog thee met haar gaan drinken of zoiets. "Helaas, ik moet weg", zei ik haastig. "Weet u wat? U mag de bloemen houden!"

Het échte cadeautje

De minuten kropen voorbij tot het half 9 was en ik zeker wist dat zijn dochters in bed zouden liggen. "Prachtige bloemen hoor", zei ik vrolijk door de telefoon. "Maar ik snak naar je échte cadeautje!" "We zullen het vanavond virtueel moeten doen", antwoordde hij. "Wat heb je aan?" Ik keek naar mijn grijze joggingbroek en verwassen fleecetrui. "Een kort, zwart jurkje, netkousen met jarretels en hoge hakken", fantaseerde ik er lustig op los. "O, wat heerlijk. Hij wordt meteen hard", zuchtte hij en begon te hijgen.

Dat ging me te snel. "Ik ben zo benieuwd naar wat ik voor mijn verjaardag van je krijg", zei ik opgewekt. "Weet je wat me leuk lijkt? Sexy lingerie bijvoorbeeld. Of een spannend speeltje met afstandsbediening. Weet je dat er zelfs toys met apps bestaan die je aan de andere kant van de wereld kunt bedienen?" "Dat lijkt me ook leuk, liefje. Of dat jij een spannend pakje voor me aantrekt. Dat je je verkleedt als politieagente of zo. Daar word ik erg opgewonden van."

Rollenspel

Voor ik het wist zaten we in een rollenspel verwikkeld waarbij hij de stoute boef was en ik de politieagente die hem moest vangen. Toen ik net virtueel bovenop hem zat, was hij al klaar. "Ik moet ophangen, liefje, ik heb nog héél veel werk te doen vanavond", zei hij toen. Huh? "Nu al? We hebben nog niet eens een afspraak gemaakt voor een échte date!" "Sorry, ik heb het waanzinnig druk. Ik kijk of ik volgende week een gaatje vrij kan maken, goed? Ik laat het nog weten!" En met die woorden hing hij op.

Ik wist niet of ik moest schelden of huilen of allebei. Maar ik moest wél weer denken aan de woorden van Fleur die zei dat het wellicht tijd werd voor een andere man. Nou ja, misschien kon het geen kwaad om me in te schrijven op een datingsite. Ik was in elk geval nieuwsgierig wat voor soort mannen er op me af zouden komen. Ik zou me er vast wel een tijdje mee kunnen vermaken.

Profieltekst

Ik maakte een profiel aan waarin ik van alles over mezelf vertelde, zoals mijn leeftijd, haarkleur, lengte, gewicht en natuurlijk wat ik precies zocht. Mijn profieltekst luidde: 'Ik ben net 32 jaar geworden en hoewel ik een heel leuk leven heb, ben ik toe aan een volgende stap. Een huisje, een boompje, een beestje en in de toekomst zéker ook een kindje. Ben jij een slimme en aantrekkelijke man zonder bindingsangst en herken je je zelf hierin? Stuur me dan een berichtje!'

Eigenlijk was ik er heel tevreden over en benieuwd wat voor reacties ik zou krijgen. Vervolgens scrolde ik natuurlijk ook door de foto’s van mannen die volgens de site bij mij zouden passen. Ik klikte er een heleboel weg, maar uiteindelijk zaten er toch best een paar leuke bij. Ik was niet van plan om op iemand te reageren, daarvoor hield ik toch teveel van mijn eigen minnaar. Bovendien was er natuurlijk niemand zo knap als hij. Tot ik bij het laatste profiel kwam. Ik schrok me wild. Want déze man kende ik helaas maar al te goed!

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!