Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 51: Kun je niet gewoon
je mond dichthouden?

N

Natuurlijk was ik niet echt héél verbaasd toen ik ontdekte dat mijn zwager Maarten een profiel had aangemaakt op RelatiePlanet. Ik kende hem tenslotte niet anders dan als een enorme vreemdganger. Mijn zus had al eens ontdekt dat hij op Second Love zat; dat leek me overigens ook een gepastere plek voor een getrouwde man als hij. 

Ik maakte een screenshot van zijn pagina en appte die aan hem. 'Ben je nu weer mijn zus aan het bedriegen, viezerik?' Het antwoord kwam direct. 'Bemoei je met je eigen zaken, teef! Of moet ik Josien weer een berichtje sturen?' Het kwartje viel. Dus híj was degene die Josien had laten weten dat haar man een affaire had. En ik wist dat hij die actie zou voortzetten of zou verergeren als ik aan mijn zus zou laten weten dat 'ie haar weer bedroog.

Engerd

'Mijn zus verdient dit niet', appte ik moedeloos terug. 'Josien vast ook niet', was het antwoord. Pfff. Wat moest ze toch met die engerd? Kijk, wat mijn minnaar deed, deugde natuurlijk ook niet, maar mijn zus was lief, knap en slim en dat kon ik van Josien niet zeggen. Ik snapte überhaupt niet waarom hij haar zo nodig moest bedriegen. Waarschijnlijk was hij gewoon verslaafd aan de kick aan het steeds scoren van nieuwe vrouwen.

Eigen verantwoordelijkheid

Ik besloot het erbij te laten en mijn zus niet in te lichten. Ze wist dat Maarten niet deugde, haar huwelijk was haar eigen verantwoordelijkheid. Wel belde ik de volgende dag mijn minnaar om te vertellen dat ik wist wie er achter het sms'je zat. Die was ook op zijn zachtst gezegd 'not amused'.  "Jemig, zo langzamerhand weet de hele wereld het geloof ik van ons", mopperde hij. "Kun je niet gewoon je mond dichthouden?"

"Dat mijn zus op de hoogte was, wist je toch wel? Ik had alleen niet verwacht dat ze haar man in zou lichten. Maar ik weet nu ook dingen van hém, dus ik denk dat hij zich wel koest houdt. Maareuhh… wanneer zien we elkaar weer? Ik mis je vreselijk." Ik hoopte dat het verlangen in mijn stem doorklonk. "Weet ik niet schatje. Volgende week is het herfstvakantie en ik weet niet wat Josiens plannen zijn. Je hoort het nog, goed?"

102 berichten

Na drie dagen had ik nog niks gehoord en toen ik me weer een avond op de bank zat te vervelen, besloot ik maar weer eens een kijkje op mijn profielpagina te nemen. Er waren maar liefst 102 berichten binnengekomen! Verbazingwekkend veel en soms ook met een bizarre inhoud. Tom uit Almere was bijvoorbeeld 52, maar voelde zich van binnen én van buiten nog 32. Tuurlijk, behalve die grijze baard dan. En Marcel uit Voorburg vroeg of ik het niet erg vond dat hij een voetenfetish had. Ieuw!

Het ging maar door. Joost uit Etten-Leur zocht een moeder voor zijn vier (!) kinderen na het overlijden van zijn vrouw en Hassan uit Zaandam vroeg of ik het erg vond dat hij 'nog' getrouwd was. Hoewel hij erg goodlooking was, vond ik één getrouwde man in mijn leven wel genoeg. Uiteindelijk bleef alleen Sam over. Die woonde in Amsterdam, was single en ongeveer van mijn leeftijd. Bovendien zag hij er ook nog eens hartstikke leuk uit. Ik stuurde hem een kort mailtje en wachtte af.

Heel normaal

Binnen een uur had ik al antwoord. 'Wauw, 102 mannen en je hebt alleen mij teruggeschreven? Ik voel me vereerd! Ik kan me voorstellen dat er veel bizarre verzoeken bij zitten. Soms schaam ik me bijna voor mijn soortgenoten, weet je dat? Maar geloof me, ik ben echt heel normaal. Ik draag zelfs geen witte sokken!' Ik moest lachen en vroeg hem om een foto van de sokken die hij nu aanhad. Hmmm, zwarte sokken en zo te zien een paar zwarte leren herenschoenen van Valentino. 'Dure smaak', stuurde ik terug, waarna hij weer 'goede baan' terugstuurde.

Uiteindelijk waren we zo lang berichtjes aan het heen en weer sturen dat Sam voorstelde om over te stappen op 'Kik'. 'Een soort WhatsApp, maar dan hoef je je telefoonnummer niet aan mij te geven.' Veel veiliger! Dagen achter elkaar waren we aan het chatten. Ik kwam geen avond meer van de bank af, zo druk was ik bezig met mijn telefoon. We vertelden elkaar alles. Op een gegeven moment begon ik natuurlijk zelfs over de relatie met mijn Minnaar. We kenden elkaar toch niet, dus dat kon vast geen kwaad.

Opgebiecht

Sam reageerde begripvol, sterker nog: hij had óók weleens een relatie gehad met een getrouwde vrouw. 'Uiteindelijk heeft ze alles aan haar man opgebiecht en toen moest ze van hem tussen ons kiezen. Ik heb nooit meer iets van haar gehoord', zei hij spijtig. 'Ik ook al bijna een week niks', antwoordde ik. 'Misschien is het tussen ons ook wel een aflopende zaak.' En toen kwam ineens het verrassende antwoord. 'Zullen we samen een kopje koffie gaan drinken?' 'Nu?' 'Ja nu.' 'Oké', zei ik. 'Ik zie je over een uur in Wildschut.'

Toen ik bijna de deur uitstapte, ging de telefoon. Mijn minnaar! "Ik ben ziek, schatje." Hij klonk inderdaad snipverkouden. "En ik mis je. Josien is met de kinderen naar mijn moeder. Kom je gezellig bij mij in bed liggen?!" O, help. Nu moest ik óók kiezen. En daar had ik helemaal geen zin in!  

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!