Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares deel 55 | vrouw op bed
Dagboek van een minnares

Deel 55: 'Bel mijn vrouw gewoon.
Maar dat durf je niet!'

I

"Ik moet jou óók iets vertellen", zei mijn minnaar. "O? Wat dan?" "Jij mag eerst." Dus ik biechtte op dat ik zowel Josiens kledingkast als haar lingerielade door elkaar had gegooid én mijn oorbel onder haar kussen had gestopt. 

Het werd even stil. "Oké, nu hoef ik me ook niet meer schuldig te voelen omdat ik met Josien naar Parijs ga in plaats van met jou."

"Wat?! Hoezo?" "Ik had me niet gerealiseerd dat mijn Hiltonaccount is gekoppeld aan mijn privémail. Dus toen Josien zag dat ik de hotelreservering had gewijzigd van één naar twee personen, trok ze meteen de conclusie dat ik haar mee zou nemen. Niet zo heel gek natuurlijk."

Stiekeme gedoe

Vervolgens begon hij tegen me uit te varen dat mijn voortdurende pogingen om onze affaire uit te laten komen, alleen maar averechts werkten. "Dat stiekeme gedoe! Ik word er gek van! Bel mijn vrouw gewoon en zeg dat jij mijn minnares bent. Maar dat durf je niet! En wat denk je nou. Dat als Josien jouw oorbel in ons bed ontdekt ik vervolgens huilend naar je toe kom kruipen? Nou, vergeet het maar!"

Ik voelde de tranen in mijn ogen prikken. Wat had hij precies gezegd? Dat ik niet mee mocht naar Parijs? En dat als Josien achter onze affaire zou komen dat niet meteen betekende dat hij voor mij zou kiezen? Hoezo niet? Hij zou toch na de kerst sowieso bij me komen wonen? Ik wilde de zaak alleen maar bespoedigen. Ik slikte en slikte. En vervolgens hing ik op.

Troostvoer

Uiteindelijk kroop ik in bed. Ik had me toch al ziek gemeld en ik voelde me ook verschrikkelijk ziek. De enige die ik belde was mijn zus om mijn beklag bij haar te doen. "Sorry, ik heb het dit weekend heel druk. Hockeytoernooi en Sinterklaasfeest bij Maartens bedrijf. Maar ik kom zondagavond naar je toe, goed? Tegen die tijd heb je vast alweer een mooie bos rozen van hem gekregen."

Maar ze had het mis. Op zondag had ik nog steeds taal nog teken van hem. En hij niet van mij, omdat ik boos was over Parijs en al die dingen die hij tegen me had gezegd. Gelukkig had mijn zus troostvoer bij zich: sushi en chocolade. Ik vertelde haar het hele verhaal. En zij zuchtte. "Kijk, híj zit in een luxepositie. Hij heeft een vrouw die altijd voor hem klaar staat en die de moeder van zijn kinderen is."

Voor het blok

"Daarnaast heeft hij een minnares die hem verwent met lekkere hapjes en fantastische seks. Hij wíl helemaal niet kiezen, waarom zou hij? Tenzij iemand hem dwingt. Het enige dat je kunt doen, is hem voor het blok zetten. En dat die je niet door aan z’n kop te zeuren, maar door tegen hem te zeggen dat jij niet meer in deze positie wilt zitten. Dus dat als hij bijvoorbeeld op 1 januari niet bij zijn vrouw weg is, jij de stekker uit de relatie trekt."

"Maar dat doe ik toch? Ik probeer van alles om ervoor te zorgen dat Josien het ontdekt", protesteerde ik. "Maar wil je dan niet liever dat hij uit volle overtuiging voor jou kiest? En niet omdat jij hem daartoe dwingt? Je vertelt net dat hij daar alleen maar boos van wordt." Haar stem verzachtte toen ze mijn gezicht zag.

Bedrogen

"Schat, je bent veel te goed voor die man. Waarom doe je dit jezelf toch aan? Ik wou dat je eens iemand tegenkwam die voor 100% voor jou gaat. Je verdient véél beter dan dit." "Moet jij nodig zeggen", lachte ik door mijn tranen heen. "Je hebt zelf toch ook een vent die jou heeft bedrogen." "Dat is waar. Maar tussen Maarten en mij gaat het nu veel beter. Echt."

"En even serieus. Weet je dat 3% van de getrouwde mannen zijn vrouw verlaat? Hoe groot denk je dat de kans is dat jij bij die 3% behoort?" Nu moest ze ophouden. "Heel groot! Dat heeft hij toch altijd gezegd? Maar laten we het nu maar over iets anders hebben. Hoe was het Sinterklaasfeest op Maartens werk?"

Gelukkig werd het alsnog heel gezellig. Tot ze vlak voor ze wegging zei: "Waarom pak je het daten niet op? Misschien hebben er nog wel meer mannen op je profiel gereageerd." "Omdat ik maar één man wil! En ik moet en ik zal hem krijgen. Daar heb ik alles voor over!" Mijn zus schudde haar hoofd en vertrok.

Wraak van de minnares

Vervolgens pakte ik mijn laptop en googelde ik de woorden 'de wraak van de minnares'. En daar las ik verhalen van vrouwen – en mannen – die me in ieder geval weer aan het lachen maakten. Vrouwen die de echtgenote hadden ingelicht door boze brieven te sturen, door aan óf op te bellen of zelfs hun minnaar te gaan stalken. Maar dat laatste zou me niet dichterbij mijn doel brengen.

Een anonieme brief, waarin ik Josien zou waarschuwen voor het feit dat haar man stelselmatig vreemdging, zou wellicht wel een goede oplossing zijn. Niemand kon bewijzen dat ik daarachter zat. Daarvoor waren te veel mensen van onze relatie op de hoogte. Josien zou haar man de deur uitgooien en vervolgens zou ik hem troosten.

Ik begon dus te typen. 'Beste Josien. We kennen elkaar niet, maar ik moet je wat vervelends vertellen. Ik vind dat je iets moet weten en hoop dat ik je niet enorm aan het schrikken maak. Je man heeft namelijk al meer dan een jaar een geheime vriendin …'

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES? 

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!