Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares | verdrietige vrouw achter computer
Dagboek van een minnares

Deel 56: 'Jij gaat het uitmaken, anders zorg ik
dat jij hier niet lang meer werkt!'

D

De volgende dag printte ik de brief aan Josien uit op kantoor. Ik toetste net op 'druk af', toen ik ineens een hand op mijn schouder voelde. Barbara! 

"Kun jij even kijken naar de gastenlijst voor het kerstevent in Hoofddorp? Hoeveel aan- en afmeldingen zijn er? En is er al een reminder gestuurd?" Ik bevroor ter plekke. "Eh, vind je het goed als ik zo kijk? Ik moet even wat uit de printer halen."

"Dat kan wel even wachten", zei mijn baas. "Eerst die gastenlijst." En tot mijn ontzetting zag ik Bas richting de printer lopen, mijn brief lezen en mijn richting uitkijken. Vervolgens stak ie 'm in zijn zak en liep terug naar zijn bureau.

Gezicht op onweer

Het duurde voor mijn gevoel uren tot Barbara en ik de hele gastenlijst hadden doorgelopen en zij weer in haar eigen kamer zat. Ik slenterde naar Bas. "Zullen we even koffie halen?" "Dat is goed", antwoordde hij met ijzige stem. "Ik denk dat jij mij wel iets hebt uit te leggen." "Dat denk ik ook." En met een rood hoofd liep ik achter hem aan naar de koffieautomaat.

"Dus toen Josien vertelde dat ze dacht dat haar man vreemdging en jij haar troostte, had ze gelijk? En nu ben je zelfs te laf om haar recht in haar gezicht te vertellen dat jij degene bent die met haar man wipt?" Zijn gezicht stond op onweer. Ik begon te stotteren. "Ik durfde het je niet te vertellen. Maar we hadden al iets voor ik hier werkte. Ik vind het heel lullig voor Josien, maar ik houd oprecht van die man. En hij van mij."

Hij is een gluiperd

Hij wreef over zijn voorhoofd. "Josien is een lieve meid en die man van haar is een gluiperd. Maar zij houdt ook van hem en hij is de vader van haar kinderen. Ik wil niet dat jij hun gezin kapot maakt. En dus…" Hij kwam heel dicht bij me staan en hief met zijn wijsvinger mijn kin op. "En dus ga jij het uitmaken. Want anders zorg ik dat jij hier niet lang meer werkt!"  

Met bonkend hart bleef ik staan. Mijn werk was heel belangrijk voor me. Ik had het hier zo naar mijn zin! Misschien had Bas gelijk en moest ik er inderdaad een punt achter zetten. Of nog beter: tegen mijn minnaar zeggen dat we elkaar niet meer konden zien tot hij definitief voor één van ons tweeën had gekozen. Want ja, als hij voor mij zou kiezen, dan kon ik er toch niks aan doen?"

Jut en jul

De rest van de week deed Bas heel koel tegen me en zei alleen iets als het echt niet anders kon. Het viel zelfs de collega’s op. "Hebben jullie ruzie? Normaal zijn jullie Jut en Jul en nu doet Bas zo bozig", zei Barbara toen hij in de lunchpauze zo ver mogelijk van me vandaan ging zitten. "Ja, er is iets voorgevallen. Ik wil er verder niet over praten", zei ik met verstikte stem. Getver, ik wilde echt niet gaan zitten huilen op mijn werk.

Bas trok zijn wenkbrauwen op en at rustig door. Aan het einde van de dag zorgde ik dat ik tegelijkertijd met hem de deur uitliep. "Ze zijn nu in Parijs, maar zodra ze terug zijn, maak ik een einde aan deze situatie. Echt." "Oké." Hij woelde even met zijn hand door mijn haar. "Ik mis je." "Ik mis jou ook!" Ik lachte door mijn tranen heen. "Viel ik maar op jou!" "Tja, dat zou ik ook wel willen", mompelde hij en scheurde toen weg op zijn scooter.

Sportschool

Verbaasd keek ik hem na. Wat zou hij daar nu mee bedoelen? Ik haalde mijn schouders op en zette koers naar de sportschool. Even mijn emoties van me afrennen. Eenmaal op de loopband werd ik direct aangesproken door de man naast me. "Hey, ik zie jou hier wel vaker. Heb jij niet ook een profiel op Relatieplanet? Ik heb je al een paar berichtjes gestuurd, maar je reageert nooit."

Hij stak zijn hand uit. "Ik heet Erik." "Sorry, ik was dat hele profiel vergeten", antwoordde ik. Ik keek naar zijn blonde krullen en afgetrainde lijf. "Jij hebt toch helemaal geen datingsite nodig?" "Toch wel", antwoordde hij. "Ik heb net een heftige vechtscheiding achter de rug. Ik heb nog geen zin in een vaste relatie, maar vind het wel leuk om nieuwe mensen te leren kennen." Ik moest lachen. "Succes ermee! Ik ga naar de yogales."

Schijnheilige vertoning

"Dit weekend heb ik mijn zoontje, maar zondagavond ben ik hier weer. Jij ook?" "Dat weet ik nog niet, hoor", zei ik afwerend. Pfff, ik was echt niet in hem geïnteresseerd, ook al was hij nog zo knap. Eenmaal thuis gluurde ik meteen op de Facebookpagina van Josien. Ik zag foto’s van haar met Hem heel klef en verliefd op de Eiffeltoren en bij de Arc de Triomphe. Verbitterd zette ik mijn telefoon uit. Bah, wat een schijnheilige vertoning. Ik werd er misselijk van.

Nu wist ik het zeker: zodra ik mijn minnaar weer zou zien, zou ik een time-out voorstellen. En ach, misschien kon ik me in de tussentijd toch wel een beetje vermaken met die Erik uit de sportschool. Ik keek of ik zijn profiel kon vinden. Hij had me inderdaad een kort berichtje via Relatieplanet gestuurd. Hmm, een advocaat. Niet verkeerd. Ik stuurde hem een berichtje terug. "Tot zondag, gezellig!" Ha! Het Grote Losmaken was begonnen…  

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES? 

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!