Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Politieauto
Dagboek van een minnares

Deel 69: Mevrouw, komt u even
met ons mee naar het bureau?

Z

"Zoenen is een groot woord. Bas gaf me gewoon een kus. Nadat ik een héle leuke Valentijnsavond met hem heb gehad", zei ik kattig. "Want jij had weer eens geen tijd."

"Zullen we naar boven gaan? Ruzie maken op straat vind ik niet zo elegant", glimlachte hij en gaf me een duwtje. En eenmaal boven begon hij meteen mijn bloesje open te knopen.

Een andere vrouw

Ik weerde hem af. "Ik snap helemaal niks van jou. Het ene moment wil je alleen nog maar bij Josien zijn. Het volgende moment zeur je om een trio. En nu ben ik weer goed genoeg?’"

"Jij bent altijd goed genoeg, schatje. Het lijkt me alleen spannend om jou een keer met een andere vrouw te zien vrijen. Ik hoef niet eens mee te doen. Maar lijkt het jou dan niet opwindend om een keer een andere vrouw te verwennen? En dat ik dan toekijk?"

"Nee. Ik val niet eens op vrouwen. Waarom zou ik dat doen, alleen om jou op te winden? Laten we er anders een keer een man bij vragen! En dan ga jij met hem vrijen en dan kijk ik toe, goed?"

Straks praten

Hij begon te lachen en trok me naar zich toe. "Als jij dat wil, mag er van mij best een keer een man meedoen. Zolang ik hem maar niet hoef aan te raken."

Hij begon me te kussen, maar ik wilde nog even wachten. "Ik wil weten waar ik aan toe ben. Ga je nou weg bij Josien of niet?"

"Straks gaan we praten. Eerst genieten." En toen hij me in mijn nek zoende en mijn bloesje uittrok, vergat ik de hele wereld om me heen. Wat ging hij toch heerlijk op zijn doel af. Hij wist precies hoe hij me helemaal gek moest maken.

Urenlang vrijen

Hoewel? Ik voelde de kus van Bas ook nog steeds op mijn lippen branden. Hoe zou het zijn om met Bas in bed te liggen? Ik kon me daar wel iets bij voorstellen. Bas was ongetwijfeld een ander soort minnaar. Een minnaar die eerst aan mijn genot dacht en dan pas aan het zijne. Een minnaar die nooit zijn vrouw zou bedriegen. Maar dus ook een minnaar die het niet zou accepteren dat ik er nog een ander op na zou houden. 

Ik probeerde mezelf tot de orde te roepen. 'Doe normaal. Bas is je collega. Meer niet.' En ik ging weer verder waarmee ik was begonnen; lekker vrijen met mijn minnaar. Urenlang.

Handdoek uit mijn kast

Na afloop pakte hij gewoontegetrouw een handdoek uit mijn kast en vertrok richting de douche. Ik was teleurgesteld. "Blijf je niet slapen?"

"Nee, liefje. Het gaat helemaal niet goed tussen Josien en mij, maar we proberen er wel het beste van te maken voor de kinderen. Ik kan nu niet de hele nacht bij je blijven."

"Maar ik dacht dat je bij haar weg zou gaan?"

"Dat gaat misschien ook wel gebeuren. Maar nu nog niet."

Patricia Paay

Gefrustreerd liet ik me in de kussens zakken. Ik durfde niet weer over onze toekomst te beginnen en dat hij een keuze moest maken. Maar ondertussen bleef en bleef ik maar op hem wachten.

Ik pakte zijn telefoon en begon mezelf te filmen terwijl ik naakt over het bed kronkelde. Ik zorgde er wel voor dat mijn gezicht en haar niet in beeld kwamen, zoveel had ik wel van Patricia Paay geleerd. Maar net toen ik het filmpje via WhatsApp naar Josien wilde sturen, verscheen er een berichtje.

Kimsalabim: 'Het was gezellig vanavond.'

Volkomen ontnuchterd

In één klap was ik volkomen ontnuchterd en stuurde ik het filmpje niet naar Josien, maar naar haar. Die rot Kim! Hij was dus blijkbaar ook bij haar geweest. 'Het is nog steeds heel gezellig! Jammer dat je er niet bij kunt zijn'. Vervolgens wiste ik het filmpje en de app en trok snel een broek en een trui aan.

Met een onschuldig gezicht zei ik: "Je moet maar gaan. Het is al laat. Straks wordt Josien ongerust. Dat zouden we niet willen toch?"

Opgelucht keek hij me aan. "Je bent zo lief. Dank voor je begrip!"

Ik hield hem even tegen. "Het valt wel mee met het begrip. Ik blijf niet eeuwig wachten."

"Dat weet ik, schatje. Ik bel je maandag!"

Steeds leuker

Die maandag nam ik de telefoon niet op. Wel flirtte ik na hartenlust met Bas, van wie ik de hele dag heel veel aandacht kreeg. Eigenlijk begon ik hem steeds leuker te vinden. En toen ik naar buiten liep, bedacht ik me dat ik hem binnenkort zou uitnodigen voor een drankje.

Ik was er dan ook niet op bedacht dat ik zou worden opgewacht door iemand die ineens de bagagedrager van mijn fiets vasthield. Kim!

"Jij, takkewijf. Ik sla je helemaal in elkaar."

Ik stapte af en schopte mijn pumps uit. "Dat raad ik je niet aan."

Mee naar het bureau

"O, jawel", zei Kim en greep me bij mijn haar.

Met een korte beweging maakte ik me los terwijl ik haar razendsnel tegen de grond werkte. Vervolgens ging ik bovenop haar zitten terwijl ik haar handen vasthield.

"Je blijft met je poten van hem af!"

"Echt niet", zei Kim en ik trok haar overeind. Ik bracht mijn gezicht vlakbij het hare. "Echt wel. Als ik merk dat je nog één keer in zijn buurt komt, maak ik je helemaal dood."

Dat had ik beter niet kunnen zeggen. Want ineens voelde ik een hand op mijn schouder. Twee politieagenten. "Mevrouw, komt u even met ons mee naar het bureau? Dan mag u daar een verklaring afleggen." O jee. Wat had ik nu toch weer gedaan!?

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES? 

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 0613651435 in je contacten

Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!