Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

date
Dagboek van een minnares

Deel 70: 'Jemig, je kan echt
waanzinnig goed zoenen!'

U

'Uiteindelijk hoefde ik niet mee naar het bureau, omdat Kim geen aangifte wilde doen,' vertel ik Fleur. 'Dat viel me dan weer van haar mee. Ik hoop dat ze nu zelf een vriendje gaat zoeken.'

Het was vrijdagavond en we zaten samen in de kroeg te praten over mannen. Fleur was weer aan het daten via Tinder en ik vertelde dat ik dacht dat Bas verliefd op me was. '" Hij doet altijd zo leuk en hij geeft me superveel aandacht.” 
“En jij, ben je ook verliefd op hem?” 
“Misschien een beetje. Maar als ik moet kiezen tussen hem en mijn minnaar, vind ik dat heel lastig.”

 

Op dat moment begon mijn telefoon te piepen. Hij was het! ‘Kan ik naar je toekomen?’ Ik keek naar Fleur. Die zuchtte. “Hij zeker weer?” 
“Sorry. Ik maak het gauw goed, dat beloof ik! En ik betaal deze rekening.” Ik fietste als een gek naar huis, ruimde heel snel op en maakte wat hapjes waarvan ik wist dat hij ervan hield.

Seksspeeltje

Ik snoof zijn vertrouwde geur op en voelde hoe ik naar hem verlangde. Hij had een cadeautje voor me meegenomen. “Kijk, een leuk speeltje dat ik met een app op afstand kan bedienen. Zullen we het uitproberen?” Bereidwillig kleedde ik me uit en ging liggen, terwijl hij zijn pak aanhield. Ik vond het altijd wel spannend om bloot en kwetsbaar voor hem te staan terwijl hij er op en top uitzag als een zakenman.

En wat een leuk speeltje was het! Ik was helemaal blij, tot hij zijn kleren weer aanhad en zei dat hij me wat vervelends moest vertellen.
“Josien en ik vertrekken morgen naar Curaçao. De kinderen gaan logeren bij mijn schoonmoeder. We hopen dat een weekje vakantie onze relatie goed zal doen.”

Hoepel op

Ik hapte naar adem. “Dus dat betekent dat je voor haar kiest?” 
“Nee, dat betekent het niet. Dat betekent dat ik mijn huwelijk wil redden. Maar het wil niet zeggen dat het dan voorbij is tussen jou en mij. En ook niet dat er geen toekomst tussen ons is. Alleen niet op dit moment. Ik wil mijn kinderen geen scheiding aandoen, daar vind ik ze gewoon nog te klein voor.”

“Ga maar weg dan.” 
“Nu?! Maar schatje…” 
“Ja. Ik wil alleen zijn. Ik had zó gehoopt dat je er eindelijk voor mij zou zijn. Maar je kiest uiteindelijk altijd voor die stomme vrouw en die kutkinderen.” 
“Ik vind het niet leuk dat je ze kutkinderen noemt.” Dat zijn het toch? Kutkinderen en een kutvrouw. En hoepel nou maar op.”

hij zag er leuk uit

Uiteindelijk was hij weg. En voelde ik me weer eens heel alleen. Ik had afleiding nodig. En dus appte ik Bas. ‘Kom je morgen bij me eten?’ ‘Heel graag’. ‘Mooi. Ik haal sushi’. ‘Heerlijk. Ik neem wijn mee!’

Toen Bas bij mij op de bank zat, probeerde ik er niet aan te denken dat er gisteravond nog iemand anders op die plek zat, die mij met een speeltje probeerde te paaien. Iemand die nu waarschijnlijk met een cocktail in zijn hand de ideale echtgenoot probeerde uit te hangen. Bah, ik walgde van hem!

Ik keek naar Bas. Hij zag er echt leuk uit met zijn strakke spijkerbroek en donkerblauwe trui. Volgens mij had ie best een goed figuur. Hij was lief, gezellig en oprecht geïnteresseerd in mij. Iedereen op kantoor was dol op hem. Als ik een beetje mijn best deed, zou ik toch wel verliefd op hem kunnen worden?

Ik ging naast hem zitten en legde mijn hand op zijn been. Hij sloeg zijn arm om me heen. “Ik vind je echt heel leuk, weet je dat?” 
“Haha ja, dat laat je regelmatig merken!” 
Hij keek verlegen. “Ik weet alleen niet zo goed wat je van mij vindt. Ben je nog verliefd op die man van Josien?” 
“Nee, dat is voorbij. Die man heeft me zoveel pijn gedaan, daar wil ik nooit meer iets mee te maken hebben.”

Rustig aan

Hij kwam wat dichter tegen me aan zitten. “Misschien kunnen we elkaar wat beter leren kennen? Gewoon leuke dingen doen en kijken wat ervan komt?” 
Ik lachte naar hem. “Dat klinkt als een goed idee.” Hij boog zich naar me voorover en begon me zachtjes te kussen. Ik voelde zowaar vlinders in mijn buik opborrelen. 
“Jemig Bas, je kan echt waanzinnig goed zoenen, weet je dat? Waar heb je dat geleerd?”

“Mmm, ik heb wel wat ervaring opgedaan hoor. Maar nu ben ik op zoek naar iets vast. Mijn moeder vraagt ook steeds wanneer ik nou eens een vriendinnetje meeneem.” Ik liet mijn hand onder zijn trui glijden, maar hij pakte hem vast. 
“Laten we het rustig aan doen. Kleine stapjes nemen. Nog niet meteen met elkaar naar bed. Ik ga naar huis, anders kan ik me niet inhouden. Zullen we dit weekend naar de film? Er is een Oscarweekend in Tuschinski.”
Natuurlijk zei ik ja en vervolgens was hij weg.

het is over

Dat had ik nog nooit meegemaakt, een man die niet meteen seks wilde. Het voelde een beetje, ja, een beetje als het begin van een échte relatie! Hij wilde me zelfs aan zijn moeder voorstellen! Jeetje, zou ik dan echt binnenkort een echt vriendje hebben? Een vriendje dat ik kon meenemen naar verjaardagen en bruiloften? En waarmee ik zelf op vakantie kon?

Ik lag dolgelukkig in bed, tot ik mijn telefoon hoorde piepen. Hij was het natuurlijk. ‘Ik mis je schatje’. ‘Ik jou niet. Ik wil niet meer. Er is een ander. Hij heet Bas. Ik wens je alle geluk met je gezin toe. Tussen ons is het voorbij. En nu echt.’

Ik zette mijn telefoon uit. Het kon me niet schelen wat Hij zou antwoorden. Ik wilde nu iemand die voor mij ging. En het leek erop dat ik die eindelijk had gevonden.

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES? 

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer
  • Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!