Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 73: Zou ik hem vanavond
eindelijk kunnen verleiden?

G

Geheel verward ging ik terug naar kantoor, waar ik Bas nauwelijks aan durfde te kijken. Ik had toch min of meer seks gehad met iemand anders. Het liefst bleef ik uit zijn buurt. Hij kwam echter meteen naar me toe. “Werk ze vanavond! Ik wacht gewoon tot je komt.”

Op de automatische piloot assisteerde ik ’s avonds bij de opening van het restaurant en dronk meer dan goed voor me was. Gelukkig was het een heel eind fietsen vanuit Amstelveen, zodat ik weer een beetje kon ontnuchteren. Ik wist dat Bas bezoek had, maar ik wist niet van wie. En ik had er geen moment bij stilgestaan dat het Josien weleens zou kunnen zijn. Nu voelde ik me nóg ongemakkelijker. 

Waarom ga je dan niet bij hem weg?

Josien zat op zijn bank met rood behuilde oogjes grote hoeveelheden chips in haar mond te proppen. Ze wilde me een knuffel geven, maar ik deinsde terug. “Ik ben heel verkouden hoor! Blijf maar een beetje uit mijn buurt”, loog ik. “Je bent toch niet aan het huilen? Wat is er aan de hand?"

“Het gaat weer slecht tussen Mark en mij”, snifte ze en pakte nog een hand chips. “Hij is nog steeds boos over die abortus. En hij zegt dat ik steeds dikker word. Ik denk dat hij me niet meer sexy vindt!”

Ik keek naar haar; ze was inderdaad nóg voluptueuzer dan de vorige keer dat ik haar zag. “Misschien moet je wat minder eten dan?” Het klonk bot, maar ik meende wat ik zei. Zo moeilijk kon dat toch niet zijn?

Bas wierp me een boze blik toe, maar ik zag mijn kans schoon.
“Als het zo slecht gaat tussen jullie, waarom ga je dan niet bij hem weg?”
Ze begon nog harder te huilen en nam een nieuwe hand chips. “Omdat ik van hem hou-ou. En ik kan mijn kinderen toch geen scheiding aandoen?”

“Wat een onzin. De helft van de kinderen heeft gescheiden ouders. Anders stel je toch een tijdelijke scheiding voor? Een eh, relatiepauze?”
Ze kauwde nadenkend met haar mond open. Ik werd er misselijk van. Maar ik zag wel ineens enorme perspectieven. Als ik haar zover kon krijgen dat ze bij haar man weg zou gaan, zou de weg tussen mij en Hem eindelijk openliggen.

Hier?!

Ik zette het van me af en gaapte. “Goed, ik ben moe, ik ga naar bed,” zei ik opgewekt. “Fijne avond nog, jongens!”
“Hier?” Josien keek me stomverbaasd aan.
“Ja, Bas en ik hebben iets met elkaar. Wist je dat nog niet?”
“Jeetje. Dat is onverwacht!”

Haar ogen puilden bijna uit haar hoofd. Zou ze soms zelf een oogje op Bas hebben? Dat zou wel een heleboel problemen oplossen. Zij lekker met Bas en de kinderen en ik met mijn minnaar en onze eigen kinderen. Hoewel, zou ik dat Bas kunnen en willen aandoen? Eigenlijk vond ik hem steeds leuker worden, ook al stelde ons seksleven dan niks voor. 

Bovendien straalde de manier waarop Bas naar Josien keek bepaald geen verliefdheid of warmte uit. Hij stond op en zei: "Ik ben ook moe. Ik laat je even uit, Josien. Succes met wat je ook gaat beslissen!” Vervolgens liet hij mij zijn slaapkamer zien. Die was heel gezellig ingericht. Bijna vrouwelijk, met allerlei kussens en tierelantijntjes. Zou ik hem vanavond eindelijk kunnen verleiden?

Stop maar, lieverd

“Ga jij maar liggen, dan kleed ik me uit,” zei ik en voegde de daad bij het woord. Heel langzaam ontdeed ik me van mijn bovenkleding en ging vervolgens in mijn lingerie voor hem staan. “Wil jij mijn beha losmaken?”
Tot mijn verbazing deed hij het ook nog.
“En mijn slipje uittrekken?”
Poedelnaakt stond ik voor hem en terwijl ik hem uitdagend aankeek, knoopte ik de gulp van zijn spijkerbroek los, terwijl ik aan zijn kruis voelde.
Er gebeurde niets. Geen enkele actie. En wát ik ook deed, het had geen enkel effect.
Hij haalde mijn hand weg. “Stop maar, lieverd.”

Ik voelde me ineens bloot, verdrietig en ongemakkelijk, dus sloeg ik zijn dekbed om me heen en stopte mijn hoofd in zijn kussen.
“Wat is er Bas? Vind je me zó onaantrekkelijk?"
Hij kwam bij me liggen en nam me in zijn armen. “Ik vind je waanzinnig aantrekkelijk. Dat weet je toch wel? Ik heb alleen een probleem met eh…” hij grijnsde schaapachtig. “Ik ben eh… impotent.”
“Oh. Dus het ligt niet aan mij? Slik je medicijnen of zo?”
“Nee. Ik heb een eh, tja, noem het een eh, afwijking.”
“Wat dan?”
“Dat durf ik niet te zeggen.”

Lekkertje!

Gefrustreerd liet ik me achterovervallen. Had ik eindelijk eens een vriendje, kon ie ‘m niet omhoog krijgen! En hij was in de bloei van zijn leven! Hoe moest dat nu verder?
“Dat trek ik niet, Bas. Ik hou van seks. Heel veel. Met alles erop en eraan.”
“Maar ik kan je toch ook op andere manieren genot geven?”
Ik zuchtte. “Vertel me alsjeblieft wat er met je is. We zouden toch geen geheimen voor elkaar moeten hebben?”
“O nee? Dus sinds wij elkaar zien, heb je geen enkel contact met je minnaar meer gehad? Die relatie heb je voorgoed verbroken?”

Op dat moment begon mijn telefoon te piepen. Alsof Hij het aanvoelde.
“Als we geen geheimen voor elkaar hebben, geef je die telefoon nú aan mij.”
Zwijgend en zonder te kijken, overhandigde ik Bas mijn toestel.
Hij opende het appje, trok wit weg en gaf de telefoon terug. ‘Ik moet voortdurend aan onze date van vanmiddag denken,’ stond er. ‘Want jee, wat was het weer geil, lekkertje!’

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES? 

  • Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:
  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!