Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 84: 'Ik keek naar zijn BMW
en pakte mijn zakmes'

I

Ik schrok toen ik de gepijnigde blik van Josien zag. Haar gezicht was lijkbleek en haar ogen stonden zo verdrietig dat ik haar het liefst een knuffel had gegeven. Maar dat kon niet, want ik was de veroorzaker van haar verdriet. Wat deed ik eigenlijk in haar huis? Waarom had ik er niet bij stilgestaan dat mijn bezoek haar nog meer pijn zou doen?

Ik duwde de bos bloemen naar voren. "Eh, ik hoorde dat Mark ziek was. Maar ik kom blijkbaar ongelegen."

Andere keer

Ze keek me vermoeid aan. "Ja. Hij is ziek. Heel ziek. En ik wil er graag met je over praten, maar het komt niet zo heel goed uit, de kinderen zijn er. Vind je het goed als we dat een andere keer doen?" Vol ongeloof staarde ik haar aan; ze bleef maar aardig!

Als ik haar was, had ik de ogen uit mijn kop gekrabd. Hoe kon iemand zo lief zijn? "Natuurlijk, sorry", zei ik zacht. Ik keek naar Mark die naar de grond staarde, liet de bloemen op de grond vallen en verliet geruisloos het pand.

Nauwelijks concentreren

Ik appte Mark de hele avond, maar hij reageerde nergens op. En ook de volgende dag was hij niet op kantoor. Ik kon me nauwelijks op mijn werk concentreren en maakte fout op fout. Sharon vond het heerlijk om me op iedere slordigheid te wijzen. "Zie je? Jij bent écht alleen maar op je uiterlijk aangenomen", sneerde ze op een gegeven moment.

"Ruik jij ook iets? Iets zuurs. Het ruikt naar bedorven augurken en het komt uit die hoek." Ik richtte me tot Fleur terwijl ik naar de plek van Sharon wees. Fleur moest lachen maar zond me toch een waarschuwend appje.

'Pas maar op, straks word je weer ontslagen. Trek je gewoon niks van dat stomme mens aan!' De dag kroop voorbij en ik wilde net mijn laptop uitzetten toen ik zag dat er een mailtje van Josien binnenkwam. Mijn hart sloeg over. Wat zou ze te melden hebben?

Beste Laura,

Ik mail je omdat ik van Mark heb begrepen dat jullie een paar keer het bed hebben gedeeld. En omdat hij me vertelde dat je verliefd op hem bent. Dat je verliefd bent, begrijp ik, het is tenslotte ook een hele leuke en knappe man (en ik kan het weten!). Dat je met hem naar bed bent geweest terwijl je weet dat hij getrouwd is en twee kinderen heeft begrijp ik echter niet. Zeker niet omdat wij elkaar tenslotte persoonlijk kennen. Ik dacht dat wij elkaar aardig vonden, maar blijkbaar komt die sympathie maar van één kant.

Mark heeft me op zijn verzoek zijn wachtwoord van zijn telefoon gegeven waardoor ik al zijn WhatsApp en Facebookberichten heb bekeken. Toen kwam ik erachter dat jij niet de enige bent geweest met wie hij vreemd is gegaan. Hij wisselde met meerdere dames erotische berichten en foto’s uit.

Je begrijpt dat ik momenteel door een hel ga en serieus overweeg om bij Mark weg te gaan. Dat iemand die ik door en door vertrouwde en mijn allerbeste maatje is zo kan liegen en bedriegen, doet me ongelooflijk veel pijn.

Mark denkt zelf dat hij seksverslaafd is en ik moet eerlijk zeggen dat alles wat ik daarover lees, met alle symptomen die daarbij horen, daar wel op lijken te wijzen. Ik gun hem het voordeel van de twijfel als hij daar echt serieus aan gaat werken. En dat betekent dus dat ik zijn telefoon mag controleren wanneer ik wil en dat hij - buiten zijn werk om - geen contacten met andere vrouwen mag hebben.

Laura, ik weet dat je baan belangrijk voor je is en dat het secretaressewerk niet voor het oprapen ligt en tóch zou ik het fijn vinden als je op zoek gaat naar een andere job. En ik zou het nog fijner vinden als je vanaf nu Mark, mij en de kinderen met rust zou laten. Zodat wij zonder kapers op de kust aan onze toekomst kunnen werken.

Je bent een leuke en knappe meid, ik weet zeker dat je een man gaat vinden die er echt en alleen voor jou is. Want volgens mij kun jij talloze leuke kerels krijgen. 'Geen hand vol, maar een land vol', zou mijn oma zeggen.

Ik wens je ondanks alles veel geluk in je verdere leven toe.

Josien

Niet huilen 

Ik weerstond de neiging om mijn laptop dwars door het kantoor te gooien. Ik zag dat Sharon naar me keek. Fleur was al weg, shit, net nu ik haar zo nodig had. Sharon opende haar mond om iets te zeggen, maar sloot hem weer toen ik haar mijn vuilste blik toewierp.

'Niet huilen, niet huilen', zei ik tegen mezelf toen ik het kantoor uitwankelde. Ik moest hier weg, dat was zeker. Maar hoe kwam ik nu weer aan een andere baan? En wat moest ik doen? Dat verhaaltje over die seksverslaving… hoe kwam Mark daar in godsnaam bij? En zou hij echt met nog meer vrouwen erotisch contact hebben of zou Josien dat verzonnen hebben om mij te kwetsen?

Hoe nu verder?

Net op het moment dat ik naar buiten liep, kwam Mark gehaast binnenlopen. "Sorry, ik heb nu geen tijd", zei hij gehaast. "Ik kom alleen even iets ophalen". "Mark! Je kunt me toch niet zo laten staan? Hoe moet het nu verder met ons? En hier? Moet ik echt weg?"

Maar hij liep door, mij eenzaam achterlatend. Op dat moment viel mijn blik op zijn auto die aan de overkant geparkeerd stond. Ik haalde het zakmes uit mijn tas dat ik altijd bij me had om me veiliger te voelen op straat en klapte het open. En toen zette ik een diepe kras van voor naar achteren op zijn gloednieuwe BMW. Zo. Nu voelde ik me héél even iets beter.

Wil jij als eerste op de hoogte zijn van de nieuwe aflevering van Dagboek van een minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom 'Dagboek van een minnares'. Hier lees je alles wat je moet weten.