Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 102: 'Wat? Heb jij die
filmpjes verspreid?'

H

Het geoefende personeel leidde ons in een oogwenk naar buiten. Helaas lag mijn jas nog op de kamer, waardoor ik stond te rillen in de kou. Wat zouden ze doen als ze zouden ontdekken dat ik de brand had veroorzaakt? Zou ik strafbaar zijn? Of zou mijn verzekering het dekken? En hoe moest ik in godsnaam die rekening betalen? Met afwassen?

Ineens voelde ik een hand op mijn rug en ik maakt een sprongetje van schrik. Mijn ex-zwager Maarten! Wat deed die nu weer hier?

“Ik had je al zien zitten,” zei hij. “Kwam die lover van je weer eens niet opdagen? Je bent toch jarig trouwens? Gefeliciteerd!”

Met zijn dikke, vlezige lippen drukte hij drie keer een kus op mijn wangen. Toch wendde ik mijn gezicht niet af. Ik zou hem weleens heel hard nodig kunnen hebben.

“Maarten,” fluisterde ik. “Ik heb een probleem. Het zou kunnen zijn dat ik die brand heb veroorzaakt.”

“Wat dan?”

“Ik had een kamer gehuurd voor mij en mijn euh… vriend en daar kaarsjes aangestoken. Vervolgens ben ik naar beneden gegaan. En ben ik ze vergeten.”

Net toen hij iets terug wilde zeggen, klonk er een stem door de megafoon: ‘Vals alarm! Gaat u allemaal weer rustig terug naar binnen. Ik zuchtte van opluchting en rende de trap op naar de kamer die ik had gehuurd om de kaarsjes uit te blazen. Ik was zo opgelucht dat ik geen brand had gesticht dat ik niet merkte dat Maarten achter me aan was gekomen.

Ga weg!

Hij ging op de rand van het bed zitten.

“Kom eens bij me?”

“Nee! Wat doe je hier? Ga alsjeblieft weg!”

“Je weet dat ik je lekker vind. En het zou toch zonde zijn om niet van deze kamer gebruik te maken? Kun je hem wel betalen?”

“Als jij de kamer betaalt, mag je er zo lang blijven als je wilt.”

Ik deed een poging om bij de deur te komen, maar hij was sneller. Hij gooide me op bed en duwde mijn handen op mijn rug.

“Je hebt nog wat goed te maken, sletje.”

“Ik heb helemaal niks gedaan!”

“Oh, jawel. Je hebt mijn gezin kapot gemaakt met je smerige gedrag. Ik zie de kinderen nauwelijks meer. Je moet gewoon met je vuile handen van andere mannen afblijven, hoer.”

Jij?

Er kwam een wazige gloed in zijn ogen en ik werd bang. De vorige keer had ik hem met een karateschop uit kunnen schakelen, maar hij hield me nu te stevig vast.

“Ik ga je alle hoeken van de kamer laten zien. Net zolang tot je smeekt om meer.”

“Wat?”

“Daar houd je toch zo van? Ik heb interessante beelden gevonden op je telefoon.”

“Heb jij die filmpjes verspreid?”

“Inderdaad. En als je nu niet doet wat ik zeg, wordt het nog veel erger.”

Redding

Hij begon zijn broek open te knopen en ik moest bijna kokhalzen van ellende.

Ik probeerde me los te worstelen, maar hij was sterker dan ik. En net toen ik dacht dat ik niet meer aan hem kon ontsnappen, werd er op de deur geklopt.

“Wie is dat? Wie weet dat jij hier bent?”

“Mark natuurlijk!” Ik begon zenuwachtig te lachen van opluchting.

“Mark, ben jij dat echt?”

“Ja, schatje. Doe je open?”

Maarten begon zich als een gek aan te kleden. Maar net toen ik dacht dat de zaak met een sisser zou aflopen, greep hij me bij mijn keel.

“Als je hier iets tegen iemand over zegt, vermoord ik je echt. Ik heb nu toch niets meer te verliezen.”

 Hij liet me met een smak op het bed vallen en liep toen naar de deur.

Aangifte

Mark keek hem verbaasd na. “Dat is toch de ex van je zus? Wat doet hij hier?”

Ik vertelde hem alles. “Morgen ga ik aangifte tegen hem doen.”

Mark aarzelde. “Je hebt je wachtwoorden toch veranderd? Hij kan nu echt geen kwaad meer. Hoe kwam hij trouwens aan je telefoon?”

“Toen ik daar laatst was, moest ik even naar de wc. Ik denk dat hij toen mijn telefoon uit mijn tas heeft gehaald. Die man bedreigt me en heeft me half aangerand. Hij moet gestraft worden!”

“Maar dan is de kans groot dat ik er ook bij word betrokken en dat hoort Josien dan weer. Dat vind ik toch vervelend.”

“Jezus, Mark, ik had wel dood kunnen zijn! Josien weet toch al alles. Waarom ben je trouwens zo laat?”

“Ik kon niet weg, Josien voelde zich niet lekker. “

“Josien, Josien, alles draait altijd om Josien. Je zou voor mij kiezen, zei je!”

Anoniem

“Ja, schatje, dat weet ik, maar dat was voor het ongeluk he? Nu is alles anders. Ik kan haar nu niet in de steek laten, dat begrijp je toch wel?”

“Dus laat je mij stikken op mijn verjaardag, zonder iets van je te laten horen.”

Mark zweeg en keek naar de grond.

“En nu slaapt ze zeker? Waardoor je veilig weg kon? Weet ze überhaupt dat je bij mij bent? Nee zeker?”

Nog steeds zei Mark niets. Ik werd steeds bozer.

Mijn telefoon ging. Anoniem. Maar ik nam hem toch op.

“Met Laura.”

“Laura, met Josien. Ik moet je wat vragen. Is mijn echtgenoot misschien bij jou?”

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer
  • Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom 'Dagboek van een minnares'. Hier lees je alles wat je moet weten.