Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dagboek van een minnares

Deel 105: En toen liet ze mij met
een ongemakkelijk gevoel achter

J

“Je liegt,” zei ik kalm tegen de moeder van Mark. “Mark heeft tegen me gezegd dat hij voor mij heeft gekozen en ik geloof hem.” 
Ik zag dat ze op het punt stond om tegen me uit te vallen, maar ze beheerste zich.
“Ik denk dat je beter kunt gaan,” zei ze koel.
“Dat denk ik ook. Maar ik vrees dat ik wél je nieuwe schoondochter word,” antwoordde ik koel. “Wen er maar aan!”

Een beetje seniel

De meisjes liepen vrij gedwee met ons mee naar de auto. Onderweg stopten we bij McDonald’s en toen ze in de speelhoek zaten, barstte ik los.
“Weet je wat je moeder zei? Dat Josien jou de deur uit heeft gezet!”
“Joh, trek het je niet aan. Mijn moeder wordt een beetje seniel.”

Een zakelijke afspraak op zondag

“Dat idee kreeg ik helemaal niet. Ik vond haar juist heel erg bij de tijd. Maar verzint ze dit nu of heeft Josien dit tegen haar gezegd?”

Mark antwoordde niet. Hij keek op zijn telefoon en zei: “ik moet vanavond nog even weg”.
“Waarheen dan?”
“Oh, een zakelijke afspraak. Ja, op zondagavond. Kan gebeuren.”
 Ik vond het vreemd, maar ja, hij had natuurlijk wel een drukke baan, dus dit zou er wel bij horen.”

Het viel me mee dat Isa zich vrij gedwee gedroeg. De vorige keer dat ik haar zag zei ze midden op het schoolplein dat haar moeder me ‘een slet’ vond, maar nu was ze eigenlijk heel stil, op het passieve af. Ik probeerde zo lief mogelijk te zijn en liet ze zelfs nog een film kijken op Netflix toen Mark weg was.

Knuffel

“Zullen we de luchtbedden opblazen? Dan kunnen jullie lekker gaan slapen.”
Ik hielp ze hun pyjamaatjes aantrekken en stopte ze in bed. Toen begon Evi te huilen. “Ik ben Betsie vergeten!”
“Wie is Betsie?”
“Haar konijn,” zei Isa hulpvaardig. “Zonder konijn kan ze niet slapen.”
Maar toen ik voorstelde dat we het konijn morgen zouden ophalen, begon Evi nog harder te huilen. Het zweet brak me uit. Wat moest ik nu doen? Josien bellen? Daar had ik helemaal geen zin in.

Ik belde Mark, maar die nam niet op. Toen belde ik toch maar met Josien, die heel hard zuchtte.
“Kom maar halen dan.”

“Dat lukt me niet. Isa en Evi liggen al in bed en ik heb geen auto. Moet ik ze dan in een taxi zetten?”
“Ik doe het voor Evi, niet voor jou.”

Ongemakkelijk

Een kwartier later belde Josien aan. Ik vroeg haar of ze binnen wilde komen, maar dat weigerde ze.
“Mag ik je nog één ding vragen? Heb jij Mark de deur uitgezet of is hij zelf weggegaan?”
Josien keek me lang aan en overhandigde het konijn. “Vraag het hem zelf maar. Sterkte.”
En toen liep ze weg en liet mij met een ongemakkelijk gevoel achter.

Naaldhakken

Maar toen Mark thuiskwam, had ik helemaal geen zin meer om het erover te hebben. Hij had net een zeurende echtgenote verlaten en zat na een aantal uur overwerken vast niet te wachten op iemand die deze rol overnam. En dus nam ik een lange douche, schoor ik mijn benen en trok ik een strak jurkje, kousen en mijn hoogste naaldhakken aan. 

Ik keek naar buiten of hij er al aankwam. Verbeeldde ik het me nu, of stond er iemand aan de overkant naar mijn huis te kijken? Ik rilde en trok de gordijnen dicht. Gelukkig woonde ik nu niet meer alleen. En ik was dan ook heel blij toen Mark vijf minuten later de sleutel in de voordeur stak.

Geen geheimen

“Glaasje wijn, schat?”
Hij keek me verrast aan. “Heerlijk. En wat zie je er fantastisch uit!”

Ik glunderde. “Ik beloof je dat ik ons hele huwelijk mijn best voor je zal blijven doen.”
“Huwelijk?”
“Ik hoop natuurlijk dat we ooit gaan trouwen, schatje. Als jij eraan toe bent.”
Hij begroef zijn gezicht tussen mijn borsten. “Hier ben ik aan toe.” En ik ook, dus dat kwam heel goed uit.

Toegangscode

Na afloop zat Mark weer de hele tijd op zijn telefoon. Maar toen ik hem vroeg of ik even mocht kijken, stopte hij hem weg. “Vertrouw me nou maar, schatje.”
“Ik vind het gek. We hebben toch geen geheimen voor elkaar?” Ik stak hem mijn eigen telefoon toe. “Jij mag alles van mij zien.”
“Nee, lieverd. Kom, we gaan slapen.”

Maar toen hij allang lag te ronken, lag ik nog steeds klaarwakker. Waar was hij vanavond geweest? En wat had hij voor me te verbergen? Ik gleed mijn bed uit. Nu wilde ik het weten ook. Gelukkig had ik zijn code afgekeken. Ik scrolde door zijn appgeschiedenis. En mijn hart stond bijna stil bij wat ik toen ontdekte… 

 

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

  • Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:
  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer
  • Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom 'Dagboek van een minnares'. Hier lees je alles wat je moet weten.