Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte/EyeEm Mobile GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 120: ‘Zullen we
een kamer delen in het hotel?’

I

In de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares gaat onze minnares naar het politiebureau voor de aangifte van Josien en is het Valentijnsdag!

In paniek belde ik mijn zus en vertelde haar dat ik naar het politiebureau moest. “Wil je alsjeblieft met me mee?”

 

“Ik ben bedrijfsjurist, geen strafrechtadvocaat,” protesteerde Frederique.
“Dat weet ik, maar jij lost toch wel strafrechtelijke zaken op? Ik durf echt niet alleen en ik kan geen advocaat betalen. Alsjeblieft?”
“Oké.” Mijn zus zuchtte. “Hoe is het toch mogelijk dat je jezelf altijd zo ontzettend in de nesten werkt?”

Naar de ‘tandarts’

Ook Frank reageerde bepaald niet blij dat ik maandag naar de ‘tandarts’ moest. “Hoezo om 2 uur? Dat is midden op de dag? Ik zorg altijd dat ik ’s morgens vroeg ga. Of op zaterdag, dan werkt ze ook.”
“Sorry, ik denk dat ik een gaatje heb,” loog ik. “Ik mocht even tussendoor.”
“Ik ben er niet blij mee,” mokte Frank door. “Je bent binnenkort ook al een week weg.”
“Maar dat is toch werk? Dat doe ik voor jou!”

“Ik doe het woord,” zei mijn zus toen we eenmaal op het politiebureau arriveerden. “Jij zegt toch alleen maar de verkeerde dingen. Wat is er precies gebeurd?”
Ik vertelde haar dat ik Josien buiten een klap had verkocht toen ze me uit had gescholden voor dom kippetje. “Eén klein tikje. En toen er naaktfoto’s van mij op internet verschenen en ik voortdurend door een anoniem nummer werd gebeld, deed de politie helemaal niks!”
“Iemand doet geen aangifte van een klein tikje.”
“Toch is het zo.”

Aangifte

Op het politiebureau werd ons verteld dat Josien aangifte had gedaan van zware mishandeling. “Helaas hebben zich geen getuigen gemeld.”
“Ze schold me uit! En waarom nemen jullie haar wel serieus en mij niet toen ik zei dat ik werd gestalkt?”
Frederique zond me een waarschuwende blik en ik hield braaf mijn mond.
Er werd ons een foto van Josien met een blauw oog getoond. “Dit noemen wij toch een vorm van mishandeling. Uw zus heeft blijkbaar geweld gebruikt.”
Mijn zus legde uit dat ik een verhouding had met de man van het slachtoffer en dat dit voor Josien blijkbaar een reden was om mij eens flink te treiteren. Dat ik mijn beheersing had verloren en dat dit niet correct, maar wel begrijpelijk was.
“Ik denk niet dat de officier van justitie dit tot een zaak laat komen,” zei Frederique toen we weer buiten waren. “Hopelijk kom je er met een waarschuwing vanaf. En blijf voortaan alsjeblieft uit haar buurt.”
Dat beloofde ik maar al te graag. Ik hoefde die dikke pad nooit van mijn leven meer te zien.

Stikzenuwachtig

Het productiebedrijf dat de pilot met Leroy maakte, liet weten dat de reis naar Oostenrijk was uitgesteld tot woensdag. Valentijnsdag! Ik was stikzenuwachtig toen het uiteindelijk zover was. Er hing zoveel van af. Als Leroy zijn werk goed deed, kreeg ik misschien wel promotie. Maar als hij voortdurend te laat kwam en er een potje van maakte, zou me dat ook mijn baan kunnen kosten. En dat kon ik me echt niet permitteren; dan zou ik voorgoed achter de lopende band belanden.

Tegen beter weten in checkte ik voortdurend WhatsApp en al mijn social media. Zou Mark aan me denken? Kon hij me nu niet eens een heel klein virtueel hartje sturen? Of zou hij me echt uit zijn systeem hebben gebannen? Hij zou vast lekker uit eten gaan met Josien. Toen schudde ik het van me af. Ik zou vanavond lekker met de knapste acteur van Nederland in een Oostenrijks restaurant zitten!

Op Schiphol stond het productiebedrijf al klaar: de producent en een cameraman. Niks spannends aan. Maar gelukkig, daar was Leroy ook. Hij zag er oogverblindend uit in zijn rode ski-jack. Hij kuste me op de wang. “Hé schoonheid. We zitten toch wel naast elkaar? Denk je dat ze een businessclass ticket voor ons hebben geboekt?”

Dat laatste was niet het geval. Maar ik zat wel naast hem. We vlogen gelukkig met een Oostenrijkse maatschappij, zodat hij niet voortdurend werd gefotografeerd en gefilmd. “Is dat niet irritant? Iedereen wil natuurlijk constant iets van je,” zei ik.
“Dat is waar. Aan de andere kant levert me die bekendheid ook nog gewoon werk op. Ik wil wel presentator worden natuurlijk. Liefst zou ik Temptation Island willen presenteren. Drie weken in de zon met allemaal mooie meiden…”

“Tja, nu moet je het met mij doen. En dat op Valentijnsdag!” Ik lachte.
“Jij bent knapper dan al die vrouwen van Temptation Island bij elkaar. Ik zat trouwens te denken: zullen we een kamer delen in het hotel? Dan kan ik me niet verslapen en kun je de hele dag op me letten.” Hij legde zijn hand op mijn been. Het zweet brak me uit en ik legde zijn hand terug. “Zullen we het een beetje professioneel houden?”

Aandacht

Maar dat was Leroy niet van plan. Hij overspoelde me met aandacht. Hij wilde alles van me weten, over mijn familie, mijn vrienden en mijn werk. Het was zelfs zo erg dat hij nauwelijks aandacht besteedde aan Stef en Bart, de jongens van het productiebedrijf.
“Jongens, morgen ben ik van jullie. Maar vandaag wil ik Laura beter leren kennen,” zei hij. “Vinden jullie het goed als ik alleen met haar eet vanavond?”

En dus zat ik met Leroy in een hoekje van het restaurant, waar het ook daar helemaal vol stond met rode rozen en overal rode ballonnen in hartvorm hingen.
“Vanavond ben ik jouw Valentijn,” zei Leroy, terwijl hij een rode roos uit een vaas trok en die naast mijn bordje legde. “Maar misschien morgen ook nog wel. Je bent toch single?”
“Ja,” zei ik, terwijl ik mijn telefoon uit mijn tas trok omdat ’ie piepte.

En daar was ’ie dan alsnog, het appje van Mark. Met een foto van een doosje. Van de juwelier.
‘Kijk eens schatje, een cadeautje voor jou. Wanneer kom je het openmaken?’

Wil je als eerste op de hoogte zijn van een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom ‘Dagboek van een minnares’. Hier lees je alles wat je moet weten.