Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Cultura Images RF
Dagboek van een minnares

Deel 125: ‘Zeg het maar,
wie wordt het: Josien of ik?’

M

Maar Mark zei niets over Leroy. Zou hij het niet gehoord hebben of zou hij gewoon geen zin hebben om erover te praten? Ik was allang blij. Samen liepen we naar de ontbijtzaal waar ik Daisy, die op het VMBO bij mij in de klas zat, tegenkwam.

Ik wist weer precies waarom ik op mijn 18e dit kneuterige dorp, waar iedereen elkaar kende, had verlaten.

Kinderen

Daisy kwam me hartelijk begroeten. Ze streek over haar dikke buik. “Leuk hè? Ik ben in verwachting van de derde. Mijn man Johan en ik runnen deze toko. Johan ken je misschien ook? Hij zat twee klassen hoger dan wij.” Ze zweeg en keek naar Mark, die niets zei.
Geforceerd stelde ik hen aan elkaar voor. “Dit is Mark, mijn eh, vriend.”
Stijfjes stak Mark zijn hand uit. “Wat leuk! Zijn jullie al lang samen? En hebben jullie kinderen?”

Mark werd rood en staarde naar zijn bord. “Sorry,” antwoordde ik houterig. “Het is misschien niet het goede moment. Mijn vader is net overleden en Mark, die was nogal aan hem gehecht.” Wat onzin was, want ze kenden elkaar nauwelijks en mijn vader was er niet bepaald trots op dat ik het met een getrouwde man had aangelegd. 
Daisy schrok zichtbaar. “O, hemel! Dat wist ik niet! Gecondoleerd! Was hij al lang ziek?”
“Nee, helemaal niet,” antwoordde ik. “Hij is onverwacht overleden aan een hersenbloeding. Dat kon je toch ook helemaal niet weten?”

We bleven nog even doorkletsen, tot ze uitriep dat ze ook nog een héél erg leuk nieuwtje had: de bekende acteur Leroy was in het dorp gesignaleerd. Ze had hem zelf nog niet gespot, maar ze had van haar vriendinnen gehoord dat hij in het echt nog veel knapper was dan op tv. Ze zwijmelde nog even door, tot ze door een stel aan een ander tafeltje werd geroepen en eindelijk wegliep.

Schuldgevoel

“Jij was toch met die Leroy op wintersport,” zei Mark ineens. “Is hij daadwerkelijk zo knap?”
“Heel erg knap,” beaamde ik. “Maar dat weet hij ook wel van zichzelf hoor.”
“En heb je het leuk gehad met hem?”
“Hartstikke leuk. Maar ik was daar aan het werk, hè. Ik moest bijvoorbeeld zorgen dat hij overal op tijd kwam. Dat was al een hele uitdaging.”
“Ik hoorde van Frank dat je het hartstikke goed hebt gedaan.”
“Zei hij dat tegen je?”
“Ja. En ik ben hartstikke trots op je.”

Ik voelde me zo blij en overmoedig worden, dat ik het gesprek op Josien durfde te brengen. Het schuldgevoel over het feit dat ik niet alleen intensief met Leroy had samengewerkt, maar ook een week lang met hem naar bed was geweest, schoof ik opzij. We waren tenslotte niet op Temptation Island waar alles werd gefilmd.
“Zeg. Weet je vrouw dat je hier met mij bent?”
Hij zuchtte. “Nee, Laura, dat weet ze niet. Ze denkt dat ik voor mijn werk weg ben. Maar wat verwacht je nu eigenlijk van me? Ik heb toch gezorgd dat ik er gisteren voor je was?”
“Je wou toch niet zeggen dat je dit tegen je zin deed? Volgens mij heb je je vannacht best vermaakt.” Oef. Nu hadden we bijna wéér ruzie.

Intieme kus 

Ik schoof mijn stoel naar achteren. Ik had geen zin om te gaan huilen terwijl Daisy me kon zien.
“Ik heb geen trek meer. Wil je me naar mijn moeder brengen?”
“Natuurlijk.”
Stilletjes zat ik naast Mark in de auto. Ineens werd ik overmand door verdriet. Ik miste mijn vader enorm en ik dacht aan Daisy, die zo dolgelukkig was met haar middelbare schoolvriendje en haar zwangerschap. Dat wilde ik ook.

“Mark?”
“Ja?”
“Hoe moet het nu verder tussen ons? Ik wil dit niet meer, Mark. Nee, sterker nog: ik kán dit niet meer. Ik wil een man die voor mij gaat. Ik wil een huisje, een boompje en een beestje. En een kindje.”
Hij reed zwijgend door en parkeerde de auto even later om de hoek van mijn ouderlijk huis. Toen trok hij me abrupt naar zich toe en stak zijn tong in mijn mond. Het was één van de meest intieme kussen die ik ooit van hem had gekregen en ik voelde hem tot in mijn tenen.

Josien of ik 

Hij legde zijn hand op zijn kruis. “Voel maar hoezeer ik naar je verlang.”
Ik trok mijn hand terug. “Dat is seks, Mark. Ik wil liefde. Ik wil je niet meer delen, ik wil je voor mezelf.” 
Ik schoof een stukje op. “Ik denk dat het tijd wordt om te kiezen. Zeg het maar, wie wordt het: Josien of ik?”
“Dan kies ik natuurlijk voor jou.”
“Echt?”
“Echt.”
“En wanneer ga je haar dat vertellen?”
“Snel. Dit weekend denk ik.”

Ik kon mijn oren bijna niet geloven. Zou hij dan nu echt voor mij gaan en Josien verlaten?
Ik stapte uit zijn auto en pakte mijn telefoon. Zonder dat hij het besefte, filmde ik hoe hij wegreed. Ik stuurde het filmpje, plús de locatie waar ik me bevond, naar Josien. 
‘Ik heb zojuist een heerlijke nacht met je man gehad,’ appte ik. ‘En weet je wat nóg fijner is? Hij zegt dat hij voor mij gaat kiezen!’

WIL JE ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 0613651435 in je contacten
Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer
NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer
Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom ‘Dagboek van een minnares’. Hier lees je alles wat je moet weten.