Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Man en vrouw klinken met de glazen
Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 130: En toen hadden we
voor het eerst ruzie

G

"Ga je me echt straffen? Ik geloof niet dat ik dat wil", zei ik benauwd. Ik voelde me plotseling geheel aan Leroy overgeleverd. Hij was zoveel groter en sterker dan ik, hij zou echt alles met me kunnen doen. Alle dingen die zijn ex had verteld, dat hij perverse fantasieën zou hebben en dat hij haar had mishandeld. Stel nu eens dat het allemaal waar zou zijn?"

Maar toen liet Leroy me los en kuste me in mijn nek. "Schatje, ik maakte maar een grapje. Dat weet je toch wel? Kom, we doen de deur van deze kamer op slot. Laten we iets leuks gaan doen. Waar heb je zin in? Wil je in de sauna?"
Opgelucht haalde ik adem. "Nee, sorry. Kunnen we niet gewoon een film gaan kijken?"

Therapie

Even later lagen we samen op de bank. Leroy liet zijn handen door mijn haar glijden. "Je bent mooi. Je bent lief. Je bent geweldig. Ik ben zó gek op je. Je hoeft nooit bang te zijn dat ik iets tegen je zin zou doen. Maar ik wil wel dat je me één ding belooft."
"En dat is?"
"Dat je die Mark nooit meer ziet. Ik wil je met niemand delen. En ik haat mensen die liegen en bedriegen."
Vol overgave kuste ik hem. "Lieverd, ik wíl hem nooit meer zien. Dus maak je geen zorgen."
En op dat moment meende ik het echt. 

We hadden een fantastisch weekend met heerlijke seks. Spannend, maar niet té. De maandag daarna ging Leroy voor het eerst in therapie en op dinsdag nam hij me mee naar het restaurant van het Amstel Hotel. Ik had vaak met Mark in hotels gegeten - en geslapen - maar dit hotel had nog net iets meer allure.

Moeder

Hij praatte maar door over zijn therapiesessie. "De therapeut heet eigenlijk Henk, maar zijn spirituele naam is Rumi. De volgende keer ga ik onder hypnose om te kijken waar mijn drang om vrouwen te vernederen vandaan komt."
"Nou, daar kan ik ook wel iets bij bedenken. Heb je een strenge moeder?"
"Heel streng. Ze voedde mij en mijn zussen in haar eentje op, naast een fulltime baan."
"En sloeg ze je weleens?"
"Ja, als ik vervelend was gaf ze me een klap. Of ze sloot me urenlang op in mijn kamer."

Vorige levens

"Daar heb je het al", zei ik. "Het lijkt me handiger als je eerst met dit verleden afrekent, voordat je teruggaat naar vorige levens."
Leroy keek beledigd. "Wat weet jij daar nou van?"
"Sorry, ik geloof gewoon niet in dat spirituele gedoe."
"Maar Rumi is heel anders. Hij heeft heel veel opleidingen gedaan op dit gebied. En hij voelt me enorm goed aan. Hij snapt wat ik doormaak."
"Goh. En wat kost dat nou?"
"Maar 70 euro per uur. Daar betaalt de verzekering trouwens ook aan mee."
Ik kon mijn oren niet geloven. "Dus daarom rijzen de zorgkosten zo de pan uit! Ik vind het echt belachelijk dat dit soort onzin wordt vergoed."

Ruzie 

En toen hadden we voor het eerst ruzie. Leroy bleef maar doorgaan over die fantastische Henk, annex Rumi. Hij verafgoodde hem gewoon! Ik werd er gek van. Mijn gedachten dwaalden af naar Mark. Wij maakten ook ruzie, maar die ruzies gingen altijd alleen maar over Josien. Voor de rest konden wij altijd overal over praten, dachten we over alles hetzelfde en maakten we de grootste lol. Wat zou hij op dit moment aan het doen zijn?

Uiteindelijk begon hij over iets anders en werd het toch nog gezellig. Ik baalde van mezelf. Nu had ik zo'n leuk vriendje te pakken en zat ik nog aan mijn ex te denken. En op dat moment keek Leroy me vragend aan.
"Sorry, zei je iets?"
"Ja, ik dacht: wat zou je ervan vinden als we samen zouden gaan wonen? Mijn huis is groot genoeg. We zijn nu toch altijd bij elkaar. Als je je eigen appartement dan onderverhuurt, verdien je er ook nog lekker aan."
Hij boog naar voren. "Als je het fijn vindt, haal ik die ene kamer leeg. Misschien kan daar in de toekomst ooit wel een kindje in…"

Officieel

Vertwijfeld keek ik hem aan. Hij zei alles wat ik wilde horen van een man. Dingen die ik eigenlijk zo graag van Mark had gehoord. Maar ja, die zou waarschijnlijk toch nooit voor mij gaan kiezen. Als ik nu 'Nee' tegen Leroy zou zeggen, dan zou ik misschien nooit moeder worden. En de rest van mijn leven alleen blijven wonen. Het eeuwige minnaressenbestaan. Geen vrolijk vooruitzicht.

Leroy wenkte de ober en vroeg om twee glazen champagne. En terwijl we met onze ene hand proostten, pakte hij mijn andere hand.
Hij keek me langdurig aan, terwijl zijn vingers de mijne streelden.
"Laat ik het officieel maken", zei hij. "Lieve, lieve Laura. Wil je alsjeblieft bij me intrekken?"
Gespannen keek hij me aan. En op dat moment begon mijn telefoon te piepen.

Wil je als eerste op de hoogte zijn van de nieuwe aflevering van 'Dagboek van een Minnares'?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek rondom ‘Dagboek van een minnares’. Hier lees je alles wat je moet weten.