Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Man en vrouw zoenen
Foto: Tom Merton | Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 131: 'Voorzichtig nam ik
nóg een snuif'

H

Het was niet Mark die appte, maar mijn moeder. 'Lieverd, ik wil graag dat Frederique en jij binnenkort een keer samen komen eten. Er is iets dat ik moet bespreken over de erfenis.' Mijn moeder was modern genoeg voor WhatsApp, maar ze gebruikte dezelfde volzinnen als ze in een brief zou doen.

'Ik heb het een beetje druk', appte ik terug. 'Is Moederdag een goed moment?' Dan moest ik toch die kant op en sloeg ik meteen twee vliegen in één klap. 
'Natuurlijk. Ik had alleen gehoopt dat ik je eerder zou zien. Ik voel me soms een beetje eenzaam…'
'Sorry mam.' Ik voelde me meteen schuldig dat ik mijn moeder zo verwaarloosde. Maar ik had het nu toch écht te druk met mijn eigen leven.

Designflat

Toen we weer thuis waren, begon Leroy weer over samenwonen. Het benauwde me. Wilde ik dag en nacht bij hem zijn in deze onpersoonlijke designflat buiten de ring? Was ik daar al aan toe? Eigenlijk niet. Ik vond het ook niet eerlijk tegenover hem, ik was nog téveel met Mark bezig. En heel stiekem was er ook nog een stemmetje in mijn achterhoofd dat zei dat ik al mijn kansen op een toekomst met Mark zou vergooien als ik nu definitief voor een ander zou gaan.

"Ik weet het nog niet", zei ik dus laf. "Het gaat een beetje te snel vind ik eigenlijk. We kennen elkaar nog maar zó kort."
"Voor mij lijkt het al heel lang", zei Leroy. "Maar ik wil natuurlijk niets overhaasten, schatje. Ik zou het wel leuk vinden als je mijn moeder een keer zou ontmoeten. Ze kan niet wachten om je te leren kennen!"
"Ondanks het feit dat ze je vroeger sloeg, heb je nog steeds een goede band met haar?"
"Ze gaf me weleens een klap als ik vervelend was", zei hij rustig. "En ik was echt een ongelooflijke nare puber, dus dat snap ik heel goed. Bovendien stond ze er helemaal alleen voor."

Vreemdgaan

Hij legde uit dat zijn vader niet zijn echte vader was, maar dat hij was verwekt uit een geheime relatie van zijn moeder met een getrouwde man. Dat had zijn vader haar eigenlijk nooit kunnen vergeven en hij was uiteindelijk naar Aruba verhuisd. 
Hij pakte me bij mijn kin. "Beloof me dat je nooit vreemd gaat", zei hij indringend. "Ik zou dat niet kunnen verdragen." En toen tilde hij me op en droeg me naar de slaapkamer. "Ik ga je zo lekker beminnen dat je nooit meer aan een andere man wil denken!"

Na afloop lagen we in elkaars armen uit te hijgen. "Gebruik jij eigenlijk de pil? Ik ben die condooms een beetje zat."
"Nee, die verdraag ik niet goed. En een spiraaltje durf ik eigenlijk niet te gebruiken. Ik heb een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en heb nog maar één eileider."
Leroy kuste me. "Wat naar voor je, schatje. Maar dan houden we het gewoon bij condooms. Vind ik ook prima."

Jaloezie

Op Koningsdag moest Leroy werken en koos ik ervoor alleen de stad in te gaan. Maar alsof de duivel ermee speelde, liepen mijn voeten vanzelf in de richting van de wijk waar Mark woonde. Misschien zat ie wel met de meisjes op een kleedje voor zijn huis speelgoed te verkopen. En als ik dan 'toevallig' langs zou lopen, zou ik even met hem kunnen kletsen. Want inmiddels miste ik hem zo erg dat het bijna brandde. 

Maar toen ik daadwerkelijk zijn straat binnenliep, zag ik dat niet Mark met de meisjes op een kleedje zat, maar Josien. En ze was niet alleen, een paar van die afschuwelijke kakkineuze hockeymoeders waren bij haar. Wat had ik dan gedacht? Dat oermoeder Josien haar dochters op deze heuglijke dag aan haar echtgenoot over zou laten? Ik voelde een steek van jaloezie. Waarom had zij toch wel kinderen van hem en ik niet? 

Dom

Ik draaide me op mijn hakken om voor Josien me zou ontdekken en met haar vervelende vriendinnen grappen over me zou maken. Ze zag er weer verschrikkelijk uit. Ze droeg een oranje gewaad dat haar nog dikker maakte dan ze was. Ze leek wel zwanger! Maar misschien was ze dat ook wel?

Die gedachte maakte me helemaal gek. En toen kon ik het niet laten en belde Mark die gelukkig meteen opnam en heel verheugd klonk.
"Schatje! Wat fijn dat je belt. Wat ben je aan het doen?"
"Een beetje rondhangen op straat. En jij?"
"Aan het werk. Ik heb niet zoveel met dit soort feesten."
En toen deed ik iets heel doms, zonder aan mijn belofte aan Leroy en nieuwsgierige fotografen te denken.

Eerste keer

"Kom je naar me toe?"
"Natuurlijk. Ik ben er over een uurtje."
Hij stond voor me, met schitterende ogen en zag er raar uit, anders dan anders.
"Zullen we een snuifje coke nemen? Ik heb wat bij me."
"Dat heb ik nog nooit gedaan. Ik houd niet zo van drugs."
"Kom op. Eens moet de eerste keer zijn."

Voorzichtig nam ik een snuif en toen nog één. Het voelde goed. Binnen een half uur lagen we op mijn bed te wippen als konijnen. Alles om me heen was ik vergeten. Leroy, Josien en… nog iets. Shit. Een voorbehoedmiddel!

Wil je als eerste op de hoogte zijn van de nieuwe aflevering van Dagboek van een minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnaresHier lees je alles wat je moet weten!

Van de partners van VROUW