Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Steve Prezant | Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 133: 'We werden stil toen onze moeder
iets naars te vertellen had'

E

"En toen?" Fleur hing aan mijn lippen.
"Toen niks. Josien heeft die bikinifoto onmiddellijk verwijderd. Ik heb er niks meer op gehoord."
"Wil jij nog wat drinken?"

"Eh, ja doe maar een muntthee."
​"Geen wijn? Het is weekend!"

Gesteriliseerd 

Ik aarzelde en zei het toen toch. "Ik denk dat ik zwanger ben."
"Wat?" Fleur vloog zowat uit haar stoel. "Van wie, van Leroy?"
"Ja, of van Mark. Het kan van allebei zijn."
"Van Mark? Die is toch gesteriliseerd?"
"Welnee. Dat zei hij alleen maar om mij op de kast te jagen. Hij wil helemaal niet in zich laten snijden."

"Sorry hoor, maar hoe kan een volwassen vrouw nou met twéé mannen zonder voorbehoedsmiddel naar bed gaan?"
Ik voelde mijn wangen rood worden. "Met Mark ben ik het gewoon vergeten en met Leroy heb ik expres het condoom niet goed omgedaan. Ik dacht dat het zo’n vaart niet zou lopen, maar nu ben ik toch bang dat ik een baby ga krijgen. Alleen weet ik niet van wie. En zodra het kindje geboren is, weet ik het natuurlijk wél, want Leroy is hartstikke donker."
"Maar je weet dus niet zeker of je zwanger bent?" Fleur keek me fronsend aan.
"Nee, ik moet pas volgende week ongesteld worden. Maar mijn borsten voelen gespannen en ik ben ’s morgens ook een beetje misselijk. Dus eigenlijk denk ik van wel."

"Weet je wat ik vind?"
"Nou?" Ik wist eigenlijk al wat ze wilde gaan zeggen.
"Dat je het dan weg moet laten halen. Je hebt die mannen er nu min of meer ingeluisd."
Ik schrok. "Abortus, bedoel je?"
"Nou ja, een overtijdbehandeling. Dat is minder ingrijpend. Een kind moet door beide ouders gewenst zijn, vind ik."
"Fleur, dit is misschien wel mijn enige kans om moeder te worden! Ik heb maar één eileider weet je nog?"
"Ja, maar dat had je toch met Leroy samen kunnen beslissen? Het ging net zo goed tussen jullie! Ik snap jou soms echt niet." Vervolgens zuchtte ze en begon wijselijk over iets anders. Maar echt gezellig werd het die avond niet meer.

Goedmaken

Toen ik in bed lag, besloot ik 'mijn' beide mannen een appje te sturen. Als ze straks allebei zouden denken dat ik zwanger van hen was, moest ik in ieder geval een goede verstandhouding met hen hebben.
Ik stuurde hen allebei dezelfde tekst, wel zo gemakkelijk.
'Sorry voor mijn gedrag. Kan ik het goedmaken?'
Leroy appte meteen terug. 'Ik wil niets liever. Morgenavond samen eten?'
Het antwoord van Mark liet iets langer op zich wachten, maar kwam toen ook. 'Laten we erover praten. Ik bel je volgende week wel.'

Eigenlijk had ik het liever omgekeerd gezien. Een terughoudende Leroy en een happige Mark. Maar goed, ik moest het er maar mee doen. Ik probeerde het van me af te zetten. Eerst naar mijn moeder die iets wilde vertellen over de erfenis. Een grote som geld misschien? Zodat ik lekker op vakantie kon? Hoewel... Misschien kon ik het beter gaan gebruiken voor de babyuitzet.

Mijn moeder zag er moe en gespannen uit toen mijn zus Frederique en ik binnenkwamen. Ze had een lekkere appeltaart gebakken en ik nam een flink stuk. Ik moest immers voor twee eten.
Frederique keek verbaasd opzij. "Eet jij taart?"
Ik keek uitdagend terug. "Ja, heerlijk!"
"Ongelooflijk. Ik dacht dat jij suiker vergif vond."
"Misschien moet je je eens met je eigen zaken bemoeien," katte ik terug.

Antilliaans

"Meisjes. Houd op. Ik moet jullie iets naars vertellen," zei mijn moeder. Meteen werden we allebei stil.
"Ik ben bij de notaris geweest en die heeft me een brief gegeven die pappa aan mij heeft geschreven." Ze slikte. "Het blijkt dat pappa in de periode dat ik drie miskramen kreeg en daar héél verdrietig over was, een verhouding heeft gehad met een andere vrouw. Uit die relatie is een zoon geboren. Pappa heeft hem nooit gezien. Hij wilde er niets mee te maken hebben. Maar jullie hebben dus een halfbroer. Ik weet niets van hem, behalve dat hij 33 jaar is. Hij zit dus qua leeftijd precies tussen jullie in."

Frederique en ik vlogen op mamma af en sloegen onze armen om haar heen. "Mam! Wat erg! En dit heb je nooit geweten?"
"Nee! En nu ben ik zó boos op hem en ik kan het niet eens tegen hem zeggen! Hij heeft gewoon een andere vrouw zwanger gemaakt en haar met de gevolgen laten zitten!"
Ik kon niets zeggen, uit schrik, maar ook uit schuldgevoel. Maar Frederique vroeg door.
"Weet je hoe die vrouw heet? En haar zoon?"
"Nee, ik weet alleen dat zij Antilliaans is en dat haar zoon 33 jaar is. De notaris gaat nu contact met hen opnemen om te vragen of zij met me willen praten."

Ik zei nog steeds niets. Leroy was ook 33 jaar én half Antilliaans. Zijn vader was een getrouwde man die niets met hen te maken wilde hebben. Dit klonk allemaal wel heel toevallig. Maar stel dat die getrouwde man en mijn vader dezelfde persoon waren, dan was ik dus misschien wel zwanger van mijn… halfbroer!

WIL JE ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten!