Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Lena Mirisola | Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 138: ‘Wat doe je bij
die slet’, gilde ze

V

Vertwijfeld keek ik naar de zwangerschapstest die nog steeds één streepje aangaf. Dat kon maar één ding betekenen: niet zwanger. Ik dacht aan die afschuwelijke nacht ver van huis toen bleek dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had.

Het gezicht van de gynaecologe toen ze zei dat de eileider helaas verwijderd moest worden. En dat het nog wel eens héél moeilijk kon worden om weer in verwachting te raken. Stel nu eens dat ze gelijk had? Zou ik ooit zonder allerlei kunst- en vliegwerk een baby kunnen krijgen? 

Triomfantelijk gezicht

Er werd weer geklopt op de deur en de schrille stem van Josien riep dat ik nu maar eens van de wc af moest komen. Ik wilde niet dat zij mijn verdriet zag en ik wilde nog veel minder haar triomfantelijke gezicht zien als zou blijken dat ik helemaal geen kindje van haar echtgenoot verwachtte. Die lol gunde ik haar gewoon niet. 

Ik pakte mijn telefoon en appte Mark. ‘Ik heb zin in je. Kom je me halen van kantoor? Nu?’ Gelukkig antwoordde hij meteen. ‘Ja!’ Ik waste mijn handen en hield ook meteen de zwangerschapstest onder de kraan.

Toen opende ik de deur en keek naar de verwachtingsvolle gezichten van Frank en Josien, die blijkbaar stonden te popelen om de test uit mijn handen te grissen. Ik schudde net zolang met de test tot de druppels water in het rond vlogen en ze deinsden allebei achteruit.

Toen gooide ik de test op de grond en stampte er net zo lang op tot er niets meer van over was. “Wat denk je nou,” zei ik. “Dat ik op jouw commando over zo’n staafje heen ga plassen? Je merkt vanzelf wel of ik zwanger ben of niet.”

En tegen Frank: “O ja. Je kunt me wel ontslaan, maar dan heb ik nog veel meer dirty details over Leroy voor je in petto.” Tot mijn opluchting zag ik de auto van Mark voor komen rijden. “Ik moet gaan. Je man wacht op me.” Ik pakte mijn tas en spurtte naar de deur voordat ze me in zou halen. Hopelijk zou Mark haar niet zien, want ik wist niet wat hij dan zou doen. 

Eenmaal in de auto ging zijn telefoon. “Josien. Die moet ik even nemen,” zei hij. Ik legde mijn hand op de zijne. “Josien kan best even wachten. Zullen we naar mijn huis gaan?” 

Zijn telefoon ging meteen weer en gelukkig zette hij hem toen uit. Waarschijnlijk had hij meer zin in seks met mij dan in het gezeur van die stomme vrouw van hem. En hoewel ik het liefst heel hard in zijn armen had willen huilen om het feit dat ik dus blijkbaar helemaal niet zwanger was, zette ik me eroverheen.

Ik dook in zijn armen en we begonnen te kussen. Ik hoorde de bel gaan, maar die negeerden we allebei. Kreunend liet hij zijn lippen langs mijn kaak naar beneden glijden, terwijl hij de rits van mijn jurk opentrok.

Handig gespte hij mijn beha los en nam toen mijn beide borsten in zijn handen. Hij liet zijn duim langs mijn tepel glijden en drukte zijn harde penis tegen mijn heup. Zijn lippen volgden zijn handen en hij nam mijn tepel in zijn mond.

Hij nam me in zijn sterke armen en droeg me naar de slaapkamer. Hij legde me op mijn bed en ik voelde met mijn hand hoe hard hij was. Klaar om me te nemen. Ik prutste de knoopjes van zijn overhemd los en ging op zijn buik zitten. “Zo. Vandaag neem ik de leiding.” Hij protesteerde: “Daar houd ik niet van. Dat weet je best.” 

Ik smoorde zijn protesten met een zoen en duwde zijn beide handen boven zijn hoofd. “Ik ga je het beste orgasme bezorgen dat je ooit hebt gehad.” Ik deed zijn schoenen uit, stroopte zijn broek naar beneden en plaatste me weer bovenop hem. Hij liet het even toe, maar draaide me toen vliegensvlug om. “Ik bepaal. En ik geef, jij neemt. Dus ga maar even op je knietjes zitten.” 

Hij nam me snel en hard en ik gilde het uit van genot. Vaag hoorde ik nog steeds de bel gaan, maar we gingen zo in elkaar en ons liefdesspel op dat we die bleven negeren. Met elke stoot voerde hij mijn opwinding op, tot we uiteindelijk tegelijkertijd explodeerden.

Terwijl we in elkaars armen lagen uit te blazen, ging de bel opnieuw en opnieuw. Toen hoorden we geschreeuw. Mark deed zijn broek aan en gaf me mijn jurkje. “Zullen we even gaan kijken wie er zoveel kabaal maakt? O shit, het is mijn vrouw.” En inderdaad. Josien barstte bijna uit elkaar van woede toen Mark het raam opende.

“Wat doe je bij die slet,” gilde ze. “Als je nu niet naar buiten komt, hoef je nooit meer thuis te komen!” Mark keek me aan, uitdagend keek ik terug. Ik zag hem twijfelen. “Nou schiet op,” zei ik. “Ga je naar haar of blijf je bij mij?”

Wil je als eerste op de hoogte zijn van de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 0613651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten!