Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Sam Edwards | Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 143: 'O mijn God. Straks was ze beroofd,
of verkracht, of vermoord, of alle drie'

Z

Zwijgend stapten we de volgende ochtend de bus in, op weg naar Barcelona. Ik vermoedde dat bepaalde reisgenoten blij zouden zijn dat we de groep zouden verlaten. De moeder van Josien ging helemaal achterin zitten en in tegenstelling tot alle andere keren, pakte Jorg zijn microfoon niet om wat meer over de omgeving te vertellen.

Pas toen we de stad binnenreden, legde hij uit dat de rest van de middag vrij te besteden was en dat er morgen een stadswandeling op het programma stond. En tot slot dat wij tweeën hadden besloten de rest van de reis in Barcelona door te brengen dus dat we hier afscheid van elkaar zouden gaan nemen.

De moeder van Josien keurde ons geen blik waardig en verdween in het hotel, de rest omhelsde ons. Zelfs Josje gaf me een knuffel en zei dat ze het jammer vond dat we weggingen. Diederik probeerde me op mijn mond te zoenen. Tot slot sloeg Jorg zijn armen om me heen. “Zullen we vanavond nog een terrasje pakken?” Wauw, hij bleef het gewoon proberen! Maar ik schudde mijn hoofd. Eén getrouwde man was wat mij betreft genoeg.

En dus zat ik die avond samen met mijn moeder samen aan de tapas, bij de XupXup, een hippe – en dure – strandtent. 
“Wat zullen we gaan doen, mam? Zullen we ons allebei aanmelden voor Tinder? Of vind je Happn leuker?”
“Wat is dat, Happn?”
 “Nou, daar zitten mensen op die in je nabije omgeving zijn. Zoals die knappe man met die baard op het terras daar. Of die leuke ober. Als ze de app hebben, natuurlijk.”

Ik installeerde de app op haar telefoon en zocht er een mooie foto van haar bij. En toen was het afwachten. Maar niet heel lang, want binnen de kortste keren piepte haar telefoon. Ze gaf hem aan mij. Hé, die foto kende ik. “Mam, deze Star57, dat ís hem. Daar zit ie. Die man met die baard! Hij heeft je een charm gestuurd. Als jij dat nou ook bij hem doet, heb je een crush."

Ze begreep het. Ze begonnen elkaar berichtjes te sturen en in no time zaten zijn tafelgenoot en hij bij ons aan tafel. Hij sprak moeizaam Engels en ik vermoedde dat hij net als wij uit Nederland kwam. En dat klopte. “Ja, ik heet Henk. Mijn broer en ik komen uit Oegstgeest. En jullie?”

Mijn moeder en Henk raakten onmiddellijk aan de praat. Na een half uur excuseerde zijn broer zich en verliet het terras. Ik begon te gapen en verlangde naar mijn bed. Maar ja, kon ik mijn moeder wel met een wildvreemde kerel achterlaten? Ze had niet veel ervaring met mannen; ze was van haar achttiende tot zijn dood met mijn vader samen geweest. 
“Zullen we gaan, mam? Ik ben moe.”
Mijn moeder keek teleurgesteld. “Nog een uurtje? Ik vind het net zo gezellig.”

Ik keek aarzelend naar Henk. Moest ik mijn moeder nu in een wildvreemde stad waar ze de taal niet sprak aan een wildvreemde man overlaten?
Hij knikte me geruststellend toe. “Maak je geen zorgen. Je moeder is bij mij in veilige handen. Ik breng haar straks naar jullie hotel.”
Ik twijfelde nog steeds en toen won de slaap. “Oké. Veel plezier nog samen!”

De metro bracht me razendsnel naar ons hotel, maar toen ik alleen in bed lag, was ik ineens weer klaarwakker. Zou ze wel echt veilig zijn met die man? Ik pakte mijn telefoon om haar een berichtje te sturen. Maar toen zag ik ineens dat ik een appje had van iemand van wie ik al héél lang niks had gehoord. Mark!

‘Hoe gaat het, schoonheid?’
‘Prima,’ appte ik terug. ‘Ik heb een heerlijke vakantie!’
‘Mooi. En denk je nog weleens aan me als je met jezelf speelt?’ 
Ik kleurde tot over mijn oren. ‘Daar komt niet zoveel van als je de hele dag met je moeder samen bent.’
‘Mooi. Want ik wil dat je alleen klaarkomt als ik erbij betrokken ben.’ Jezus. Tegen wil en dank werd ik opgewonden. ‘Waar ben je?’

‘Beneden. Josien slaapt al. En ik heb zin in je.’
‘Ik in jou.’
‘Mooi. Zullen we even Facetimen?’
Mijn hart sloeg over toen ik zijn prachtige gezicht zag en al helemaal toen hij zich voor de camera voor me uitkleedde. Hij wees op zijn geslacht. ‘Kijk, hij verlangt naar je.’
‘Wat zou je doen als je bij in bed lag?’ Ik moest het horen.
‘Je overal kussen en likken en je dan heel hard nemen’.
Ik kreunde. ‘Ik kan niet wachten.’

En terwijl we elkaar lieve woordjes toefluisterden en onszelf helemaal gek maakten, kreeg ik een van de beste orgasmes die ik in tijden had gehad. Shit, waarom kreeg Mark het toch altijd weer voor elkaar?
‘Ik moet stoppen, liefje. Mijn moeder kan elk moment thuiskomen.’
Het was bijna 12 uur. Ze zou zich wel vermaken met die Henk. Ze was een volwassen vrouw. Ik moest haar gewoon vertrouwen. 

Een paar uur later schrok ik wakker. Het was 10 over 5 in de ochtend. Het bed naast me was onbeslapen. Het was al licht! Waar was mijn moeder? Toch niet met die Henk meegegaan? Dat was niets voor haar. Ongerust pakte ik mijn telefoon en belde haar. Maar hij ging meteen over op voicemail. O mijn God. Straks was ze beroofd. Of verkracht. Of vermoord. Of alle drie. Ik moest haar gaan zoeken. Maar waar moest ik beginnen?

Wil je als eerste op de hoogte zijn van de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 0613651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten!