Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: EyeEm Mobile GmbH | Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 144: 'Je vader is nog geen jaar dood,
wat heb ik gedaan!'

P

Pijlsnel kleedde ik me aan en rende naar beneden. Daar zat een receptionist te knikkebollen. "Mijn moeder is zoek!" Ik krijste bijna. "Ze is met een onbekende man op stap en nu is ze vermist! Kunt u alstublieft de politie bellen?"

"Policia? Why?"
"Because… mia madre es eh…" Ik zocht in mijn telefoon onder Google Translate. "Perdido. Nee, perdida!"
"Hoe oud is uw moeder?" De receptionist sprak beter Engels dan ik Spaans. 
​"59. Maar heel goedgelovig. Ze vertrouwt iedereen!"

"Dus uw moeder is met een man meegegaan? Waar woont hij?"
"Het is een toerist. Een Nederlander. Ik weet alleen dat hij Henk heet. Verder weet ik niets. Geen achternaam, geen hotel… En je hoort zoveel enge verhalen over vermissingen de laatste tijd." 
"Ik denk dat uw moeder gewoon een wilde nacht heeft. Die komt straks echt wel weer terug. Gaat u nog maar even lekker slapen."

Mijn gezicht betrok. Zou ze echt met die Henk zijn meegegaan? Gadverdamme. Ik kon me niet voorstellen dat ze met een onbekende man in bed had gelegen. Het idee dat mijn moeder seks had vond ik sowieso vrij vies. Ik ging terug naar mijn kamer, maar kon natuurlijk niet meer slapen. Keer op keer belde ik haar, maar ik kreeg voortdurend haar voicemail. Ik besloot te wachten tot het 9 uur was en ik zelf naar het politiebureau kon.  

Om kwart over 8 stapte ze het hotel binnen terwijl ik in mijn omelet prikte. Ik was maar gaan ontbijten om de tijd te doden. 

"Waar was je? Ik was doodongerust!"
Ze werd rood. "Ik ben met Henk mee naar zijn hotelkamer gegaan. Het was zo gezellig gisteravond en we hadden nogal veel sangria op. Mijn telefoon was leeg en Henk had alleen een oplader voor een iPhone terwijl ik een Samsung heb."
"Jemig mam. Was het wel leuk?" Onwillekeurig moest ik lachen. Die moeder van mij!
"Heel leuk. Maar ik schaam me dood. Ik ken hem nauwelijks. En je vader is nog geen jaar dood. Oh, wat heb ik gedaan!"

Na het ontbijt ging ze douchen en toen gingen we shoppen. Ze bleef maar jammeren hoe schuldig ze zich voelde tegenover mijn vader en dat ik het echt aan niemand mocht vertellen. "En zéker niet aan je zus. Je weet hoe star ze kan zijn in die dingen."
"Tuurlijk niet. En ga je die Henk nog een keer zien?"
"Ik weet het niet. Ik ben bang dat hij me niet echt respecteert nu ik mezelf zo snel aan hem heb gegeven."
Maar ik had gezien hoe hij naar haar keek en verwachtte dat hij haar wel zou bellen. Wat ook gebeurde. Binnen een uur vroeg hij of ze die avond met hem uit eten wilde.

Mijn moeder straalde. "Jij mag natuurlijk ook mee!"
"Nee, dank je. Ik vermaak mezelf wel."
Maar dat viel tegen. Ik had al eens eerder in mijn eentje gereisd, maar dat vond ik best moeilijk. Ik maakte niet zo gemakkelijk contact met andere vrouwen en de meeste mannen wilden altijd meer dan gewoon lekker kletsen. Kende ik maar iemand die in Spanje woonde.  
Ik veerde overeind. Dat was zo! Twee jaar geleden had ik in een all inclusivehotel Manuel ontmoet die daar als entertainer werkte. Later was hij naar Madrid verhuisd. Wie weet werkte hij nu wel in Barcelona…

Ik belde hem en hij klonk blij. "Hola chica! Hoe gaat het?"
"Goed! Ik ben in Barcelona. En jij?"
"Ik werk weer op Gran Canaria in de animatie. Dat is toch het leukst. Kom je nog langs deze zomer?"
"Dat zou ik wel willen, maar ik heb niet zoveel geld. En ik denk niet dat mijn minnaar voor me betaalt." Ik zei mijn minnaar, maar wat waren we nu eigenlijk van elkaar? Ik had hem al weken niet gezien. Maar we hadden wel virtuele seks gehad…

"Nou, kom hier werken dan," zei Manuel. "Ons team staat te springen om mensen."
Hm, dat klonk eigenlijk niet verkeerd. Maar ik liep natuurlijk wel het risico om mijn baas Frank tegen te komen, die niet blij zou zijn als ik tijdens mijn verlof ergens anders aan de slag zou gaan. Hij was er vorig jaar ook. Bovendien was het de vaste vakantiestek van Mark, Josien en de kinderen. Ik achtte de kans heel groot dat zij er ook zouden zijn.

Overmorgen zou ik weer naar Amsterdam vliegen. Ik was nog twee weken vrij. Ik hoorde dat het snikheet in de stad was. Iedereen was op vakantie of mopperde over de warmte. Op Gran Canaria was het 24 graden, zag ik. Bovendien lag het aan het strand. Ik was best in staat om mensen te vermaken. Misschien zou Frank me ontslaan, maar ik had toch geen zin om Leroy weer tegen het lijf te lopen. En ik verlangde met heel mijn lichaam naar Mark. In het hotel zouden we vast wel manieren vinden om ergens ongestoord te kunnen seksen.

"Oké," zei ik tegen Manuel. "Ik kom. Als jullie mijn reiskosten betalen, tenminste.  Dus zeg het maar, wanneer kan ik beginnen?"

Wil je als eerste op de hoogte zijn van een nieuwe aflevering van dagboek van een minnares?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten