Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte/Cultura Images RF
Dagboek van een minnares

Deel 146:
'Even later stond ik poedelnaakt buiten'

Redactie VROUW

M

Mark opende zijn mond om iets te zeggen tegen de boze Josien, maar op dat moment bemoeide een stevige zongebruinde vrouw zich ermee. Met een dik Rotterdams accent zei ze dat ze alles had gezien. “Wees dit meissie maar dankbaar! Ze heeft jullie dochter gered!”

''Wat een onzin," zei Josien. ''Evie kan goed zwemmen. Ze heeft net haar A-diploma gehaald.'' 
''O, maar dat is niet genoeg hoor," bitste de Rotterdamse terug. ''Ze kunnen pas zwemmen met een zwem-ABC. Voor die tijd moet je ze in de gaten houden!''
''Zie je wel,'' zei Mark tegen Josien. ''We hadden haar nooit van die zwemles af moeten halen. Na de vakantie gaat ze gewoon verder voor haar B-diploma.''
''Dat vind ik zielig!'' Josien trok haar dochter tegen zich aan.

Watjes

Maar daar was haar echtgenoot het niet mee eens. ''Je maakt watjes van die kinderen!'' Voor ik het wist, waren Josien en Mark aan het ruziën over de zwemvaardigheden van hun dochters en maakte ik gebruik van de gelegenheid om er vandoor te gaan. Ik was allang blij dat ze het niet meer over mij hadden. 

Ik kleedde me op mijn kamer om, smeerde wat make-up op mijn gezicht en ging naar de briefing voor die avond. Er stond een bingo op het programma. Mijn Spaanse collega Manuel zou de Spaanse en Engelse versie voor zijn rekening nemen en ik moest de getallen in het Nederlands en Duits opnoemen. Eitje. Toch was ik zenuwachtig. Zouden Mark en Josien ook komen? En hoe zouden ze reageren? Zou ze weer zo boos worden?

Ineens voelde ik me heel schuldig. Ik was door Frank op verlof gestuurd om uit te rusten en niet om ergens anders aan het werk te gaan. Bovendien was hij dol op Josien. Ik besloot dus om hem te bellen.

Uitgerust terug

''Hoe gaat het?''
''Vreselijk,'' zuchtte Frank. ''Eline is voor zichzelf begonnen en heeft Leroy plus nog twee andere talenten meegenomen. Ik houd dus vooral B- en C-garnituur over. We moeten echt nieuwe artiesten binnen gaan halen. Ondertussen is de administratie een zooitje. Ik zal echt blij zijn als je terug bent. Maar vertel, hoe gaat het met jou? Heb je een fijne vakantie?''

Ik besloot om eerlijk tegen hem te zijn. ''Ik ben in dat hotel op de Canarische Eilanden waar we vorig jaar ook waren. Ze hebben daar een tekort aan entertainers, dus ben ik gevraagd om te helpen. Ik krijg er alleen een beetje zakgeld voor, maar het is voor mij wel een mooie manier om gratis op een zonnig eiland te zitten.''

Frank zuchtte. ''Oké. Maar ben je dan wel over twee weken weer terug? En zorg je dat je dan wel een beetje uitgerust bent? Ik heb je echt keihard nodig.'' Dat beloofde ik. Ik zuchtte van opluchting. Eerlijk gezegd was ik doodmoe, maar over twee weken voelde ik me vast stuk beter.

Lekker in zijn zwembroek

Ik moest wel een plan bedenken hoe ik Mark van Josien los kon weken. Hij zag er ontzettend lekker uit in zijn zwembroek. Hij had duidelijk veel getraind, wat ik een goed teken vond. Blijkbaar had hij in de tijd dat wij elkaar niet zagen niet zijn heil bij andere vrouwen, maar in de sportschool gezocht. Andere jaren was Mark gaan ‘hardlopen’ om bij mij te kunnen zijn, maar ik vreesde dat Josien daar nu niet in zou trappen. Met een beetje pech zou ze de hele vakantie aan hem vastgeplakt zitten en konden wij geen moment samen zijn.

Helaas zaten ze ’s avonds niet bij de bingo. Maar toen even later de disco losbarstte, zag ik ze wel. Josien had een heel kort leren jurkje aan waar haar billen bijna onderuit staken. Ik stootte Manuel aan. ''Zie je die dikke vrouw daar? Vind je haar sexy?'' Manuel knikte instemmend. ''Best wel!''

Ik zuchtte. Mannen… ''Wil je haar ten dans vragen? Dan kan ik achter haar man aan.''

Vluggertje

Even later stonden Manuel en Josien samen op de dansvloer en zag ik eindelijk mijn kans schoon. Ik stuurde een appje naar Mark of hij zin en tijd had om elkaar even te ontmoeten op de gang en even later stond hij voor me.

''Wat doen we,'' hijgde ik. ''Een vluggertje op de wc?''
''Nee, ik heb tegen Josien gezegd dat ik even bij de meiden ga kijken die liggen te slapen. We hebben aangrenzende kamers, dus we kunnen het gewoon in onze hotelkamer doen.''

De meisjes sliepen blijkbaar als roosjes dus we rukten de kleren van ons lijf en ik liet me heerlijk door Mark verwennen in het bed waar hij over een paar uur weer met zijn vrouw in zou liggen. Hij kuste en likte me overal en ik kwam bijna klaar toen er ineens op de deur werd geklopt. 

Poedelnaakt

Mark schoot overeind. ''Daar is Josien,'' siste hij. ''Wegwezen!''
''Waar moet ik dan heen,'' jammerde ik.
''Naar het balkon! Snel!''

Hij duwde me de balkondeur uit en even later stond ik poedelnaakt buiten. Ik keek om me heen. De kamer keek uit op het zwembad. Dat was dicht, maar op het terras zaten tientallen mensen. Iedereen die omhoog keek, zou me zien. Maar Mark en Josien zaten binnen, dus teruggaan was ook geen optie.

Ik moest kiezen; blijven staan en hopen dat niemand me zou zien, op het raam kloppen en weer een ruzie ontketenen óf in mijn blootje drie verdiepingen naar beneden klimmen. O jeetje. Hoe moest ik me nu weer uit redden?

Wil je als eerste op de hoogte zijn van een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares via WhatsApp?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten

Van de partners van VROUW