Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse Hoogte- EyeEm Mobile GmbHaa
Dagboek van een minnares

Deel 150: 'Er zat maar één ding op,
ik moest Mark zijn ring verkopen'

Redactie VROUW

K

“Kan het kloppen dat ik deze maand geen huur van je heb ontvangen?” Mijn huisbazin klonk heel vriendelijk aan de telefoon. Logisch, want dankzij een automatische afschrijving was ik nog nooit een dag te laat geweest. “Dat is gek,” zei ik. “Ik ga het nakijken en maak het bedrag meteen over!”

Doordat ik al vanaf mijn 19e een appartement in Amsterdam had, hoefde ik gelukkig geen buitensporig hoge huur te betalen, maar het ging toch iedere maand om veel geld. Ik opende de betaalapp van mijn bank en toen zag ik meteen wat er aan de hand was; ik stond ruim 1000 euro rood! Ik had er niet meer aan gedacht dat een deel van mijn verlof onbetaald was en ik had dus teveel uitgegeven in Spanje.

Wat nu? Kon ik geld aan Mark vragen voor een ‘abortus’? Nee, volgens mij werd die gewoon vergoed. Ik kon niets anders verzinnen dan bij mijn moeder te bedelen en ging dus die avond bij haar eten. In de trein checkte ik mijn telefoon, maar het was nog steeds stil. En toen kon ik het niet laten om Mark een berichtje te sturen.

‘Alles goed?’
‘Jazeker en met jou? Ben je al bij de dokter geweest?’

Ehm, wat zou ik zeggen? Dat ik inmiddels al ongesteld was geworden? Of zou ik hem nog een beetje in de rats laten zitten? Ik draaide zijn ring om mijn vinger. Die wilde ik sowieso niet kwijt. 

‘Wanneer kom je langs? Dan kunnen we erover praten’. 
‘Dat lukt pas woensdag. Zullen we afspreken dat je dan bij je huisarts bent geweest?’
‘Ja. Wat vond je trouwens van de video van Josien?’
‘Ook daar hebben we het woensdag over. X’ 

Mijn moeder bleek niet alleen te zijn, haar nieuwe vriend Henk was er ook. En hoewel ik Henk een aardige vent vond, was het toch een beetje gek om hem aan tafel op de plek te zien zitten waar mijn vader altijd zat. Maar mijn moeder zag er zo verschrikkelijk gelukkig uit, dat ik besloot om er niets van te zeggen. 

“Hoe gaat het op je werk?” Vroeg mijn moeder belangstellend. “Goed, ik moet alleen een beetje wennen aan mijn nieuwe bazin. Dat is een bitch, zoals die vrouw in The Devil wears Prada. Het valt me mee dat ik niet voor haar naar de stomerij hoef!” En toen gooide ik het eruit.  

“Mam, ik heb een maand onbetaald verlof opgenomen, omdat ik het gevoel had dat ik tegen een burn-out aanzat. Ik was de hele tijd zo moe, sliep slecht en moest heel vaak huilen. Daarom gingen we met vakantie, weet je nog? Alleen, nu kan ik mijn huur niet meer betalen. Zou jij misschien deze maand…” Ik liet een stilte vallen. Als jongste dochter van rijke ouders was ik gewend vaak mijn zin te krijgen. En mijn moeder stak me regelmatig wat geld toe.  

Henk trok zijn wenkbrauwen op. “Je bent, eens kijken… 32, toch?”
“Bijna. Over 3 weken.”
“Volgens mij heeft je moeder de vakantie voor je betaald. Daarna ben je in een hotel gaan werken. Dat ze je daar geen fatsoenlijk salaris voor gaven, is niet haar verantwoordelijkheid. Bovendien heb je gewoon een baan. Waarom vraag je dan aan je moeder om bij te springen? Je bent toch een volwassen vrouw?”

Ik voelde mijn wangen branden van schaamte. Hij had natuurlijk volkomen gelijk. Aan de andere kant kon mijn moeder makkelijk 1000 euro missen. Daar at ze geen boterham minder om. Ik twijfelde of ik hem een grote bek zou geven of dat ik om de lieve vrede te bewaren mijn woorden zou inslikken. 
“Eigenlijk is dit iets tussen mijn moeder en mij,” zei ik koel. “Daar heb jij niets mee te maken. Ik ben inderdaad volwassen en heb geen stiefvader meer nodig.”

Met die woorden stond ik op en pakte mijn jas en tas. Ik was wel klaar met dit bezoek. Mijn moeder liep me achterna. “Ik breng je even naar het station.”
In de auto aaide ze over mijn haar. “Schat, ik vind dat Henk gelijk heeft. Je moet je eigen boontjes leren doppen.” 
“Ja, dat is misschien ook zo, maar ik vind het moeilijk om met geld om te gaan. De prijzen zijn zo hoog en ik verdien echt heel weinig!”
“Misschien moet je wat minder vaak uit eten en niet meer van die dure koffietjes kopen?”

Ik zweeg. Daar zat natuurlijk wel wat in, maar dat soort dingen maakten het leven nu juist zo leuk. Bij het station gaf ik haar een knuffel. “Ik houd van je, mam. Ik zal je nooit meer om geld vragen.”
“Ik houd ook van jou.” Ze frommelde twee briefjes van vijftig in mijn hand. “Hier heb je een kleine bijdrage. Dan kun je toch nog af en toe naar het café.”
Ik zuchtte. Dat was fijn, maar hoe loste ik nou mijn huurprobleem op?

In de trein keek ik opnieuw naar mijn ring. Er zat maar één ding op; ik moest hem verkopen. Gelukkig was het morgen zaterdag en kon ik naar het goudwisselkantoor. 
“Wat geeft u ervoor?”
“850 euro,” zei de man. 
“Zo weinig? Ik denk dat 'ie minstens 3000 heeft gekost.”
“850 of niets.”
Met tegenzin gaf ik de ring af. Nu kon ik tenminste de huur betalen. Alleen… wat moest ik in godsnaam tegen Mark zeggen?

En toen was het dan eindelijk woensdag en stond hij precies op het afgesproken tijdstip voor de deur. Volledig naakt stond ik hem bovenaan de trap op te wachten. Ik zag het verlangen in zijn ogen en trok hem mee naar de slaapkamer. 

Vanaf dat moment kon ik nog maar aan één ding denken en dat was aan zijn verrukkelijke lijf. Ik kleedde hem razendsnel uit, kuste zijn hele lichaam en ging bovenop hem zitten. Ik was in geen tijden zo heftig klaargekomen.

Na afloop lagen we samen uit te blazen. Hij schraapte zijn keel. Oei. Zou hij nu weer over die abortus beginnen? “Dat was heel lekker, schatje.” Hij pakte mijn hand. “Maareh, wat heb je met mijn ring gedaan…?”   

Als eerste een seintje als er een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares online staat?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten.