Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse Hoogte - EyeEm Mobile GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 153: ‛Mijn hart stond stil in de parenclub,
mijn grootste angst kwam uit!’

Redactie VROUW

I

Ik schrok me rot toen ik de hand van mijn baas Sophie op mijn schouder voelde, die vroeg of ik porno aan het bekijken was. Maar ik herstelde meteen. “Nee hoor. Dit is een website met erotische kleding. Ik ben niet aan het werk, ik lunch achter mijn bureau.”

Dat was waar. Om af te vallen, was ik met een eiwitdieet begonnen. Ik haalde de maaltijdreep uit mijn tas en liet die aan haar zien. “Ik wil mijn vriend graag verrassen met een sexy setje. Doe jij dat nooit?”

Sophie bekeek me wantrouwend. “Ik zou het toch fijn vinden als je werk en privé wat meer gescheiden zou houden. En trouwens, ik wist niet eens dat je een vriend had?”

Sophie leek me niet iemand die veel begrip zou tonen voor mijn relatie met een getrouwde man. Ik besloot haar vraag dus gewoon te negeren. “Goed. Laten we werk en privé gescheiden houden inderdaad. Zullen we straks de gastenlijst even doornemen voor de perslunch van 15 oktober?”

Sophie droop af en ik voelde me tevreden. Had ik even mijn baas goed ‘gemanaged’! Vervolgens bestelde ik het jurkje alsnog en voelde me opgewonden. Wat zou me vrijdag allemaal te wachten staan in de parenclub? Zou Mark inderdaad geen aandacht aan andere vrouwen besteden? Hoe zouden de gigolo’s eruitzien? Wilde ik dit zelf ook wel of deed ik het alleen maar om hem te pleasen?

Veel te snel was het vrijdag en haalde Mark me op. 
“Wat een geil jurkje. Ik zou je het liefst ter plekke willen nemen.”
“Dat is goed hoor, schat. Dan blijven we lekker hier.”
“Neee, we gaan wél. Doe je jas maar aan.”

Doodzenuwachtig zat ik naast hem. Dat ik zat te klapperen van de honger hielp niet echt. Ik had hoofdpijn en voelde me draaierig. Ineens schoot me iets te binnen. “Stel nu dat we een bekende tegenkomen?”
“Dat gebeurt niet,” zei Mark. En als het wel zo is, dan zit hij of zij in dezelfde situatie als wij. Niemand gaat dit aan de grote klok hangen.”

Er stonden al wat auto’s op het parkeerterrein. Tineke, de gastvrouw, stond ons op te wachten en wees ons de garderobe en de kluisjes waar we onze spullen moesten achterlaten. Zonder een spier te vertrekken, rekende Mark 115 euro af. Tineke was een blonde gespierde vijftiger in een tijgerjurkje. Ik was blij dat ik wat anders had aangetrokken, want overal waar ik keek zag ik vrouwen in een tijger- of luipaardlook. 

“Willen jullie eerst een rondleiding of liever gebruikmaken van het buffet? En wat willen jullie drinken?”
“Doe maar een spa rood,” zei ik. “En ik heb al gegeten.” Hoewel de shake die ik vanavond had genomen natuurlijk totaal niet vulde.
Tineke keek me onderzoekend aan. “Ik raad je aan gewoon een lekker wijntje te nemen tegen de spanning en te genieten van het eten. Je ziet eruit alsof je wel wat krachtvoer kan gebruiken.”
Mark knikte. “Je ziet inderdaad wat wit, lieverd!”

Toch kozen we ervoor om ons eerst rond te laten leiden. De dansvloer stroomde langzaam vol. De meeste mensen waren tussen de veertig en zestig jaar oud, schatte ik. Het overgrote deel zag er eigenlijk tamelijk normaal uit.

Ik merkte dat veel mannen naar me keken, waarschijnlijk omdat ik verreweg de jongste was. Mark was overduidelijk trots dat hij naast me liep. Tineke leidde ons naar boven. Ik keek mijn ogen uit. Er was een jacuzzi waar een volledig naakte vrouw haar man oraal bevredigde. Er waren kamers met heel grote matrassen en kijkgaten in de muren. En er lag een man op een vrouw in een soort gynaecologische stoel. Ze keken niet op of om.

“Spannend hè,” fluisterde Mark. “Denk je dat je in een van deze kamers durft te gaan liggen?”
“Mwah,” zei ik. “Ik weet niet of ik er zoveel zin in heb om door allemaal vreemde mensen te worden bekeken. En ik hoef al helemaal niet door een andere kerel te worden aangeraakt.”
We besloten terug te gaan naar beneden en toen Mark zijn bord bomvol buffetgerechten schepte, besloot ik toch ook maar wat te nemen. Wellicht zou ik me wat minder gespannen voelen als ik iets zou eten en drinken.

We gingen aan de bar zitten. Ik sloeg in snel tempo twee glazen witte wijn achterover en keek om me heen. Ik zag de gigolo’s met de strikjes om. Er zaten inderdaad best een paar leuke kerels bij. Toch had ik geen enkele behoefte om nu met één van hen seks te gaan hebben terwijl Mark toekeek. Waarom kon hij niet genieten van wat we hadden? Een vrouw én een minnares, dat was toch wel genoeg?

Een vrouw naast me in een zwart doorschijnend gewaad lachte vriendelijk naar me. “Eerste keer hier, zeker?”
“Eh ja, hoe weet je dat?”
“De manier waarop je om je heen kijkt. Het is echt leuk hier hoor. De dj draait goede muziek en er komen gezellige mensen. Mijn man en ik komen hier al meer dan tien jaar. Onze relatie is er alleen maar beter op geworden.”
Ze lachte vriendelijk. Haar man keek me aan en lachte ook. Heel vies. Ieuw. Zou je hier dan geen enkel normaal gesprek kunnen voeren zonder bijbedoeling?

Ik draaide mijn hoofd de andere kant op en toen stond mijn hart stil. Mijn grootste angst kwam uit. Ik zag iemand die ik kende. Ik was helemáál niet blij om hem te zien en ik wist zeker dat dit wederzijds was. Want deze zestiger in een veel te nauwe leren broek, was Henk, de nieuwe vriend van mijn moeder. Maar de vrouw met wie hij zo innig stond te dansen… was mijn moeder dus absoluut niet!

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten.

Gerelateerde onderwerpen