Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 157: 'Zou deze meneer me
Mark kunnen doen vergeten?'

Redactie VROUW

I

Ik had mijn relatie met Mark natuurlijk al tientallen keren ‘uitgemaakt’ als ik het niet trok dat hij weer eens voor zijn gezin koos in plaats van voor mij. Over het algemeen nam Mark dit dan ook niet erg serieus. Toen op mijn verjaardag de bloemenman al om acht uur ’s morgens met een grote bos rozen op de stoep stond, wist ik dan ook zeker dat het boeket van hem was.

Maar dat viel tegen. Op het kaartje stond: ‘Gefeliciteerd met je verjaardag, lieve schat! Mamma en Henk.’ Ik gooide het briefje in de prullenbak en chagrijnig vertrok ik naar mijn werk. Onderweg bij de supermarkt kocht ik een paar zakken pindarotsjes om te trakteren; ik had geen zin om tientallen euro’s aan mijn collega’s te besteden. 

Lullig

Om 11 uur, toen ik met mijn collega’s aan de koffie zat en ik mijn cadeau – een fles parfum – uitpakte, ging mijn telefoon. Eindelijk! Mark! Verontschuldigend liep ik weg. Ik voelde me toch al een beetje opgelaten dat ik niet gewoon taart had gehaald, dat kon ik nu tenslotte best betalen. Maar het was Fleur, die vroeg wat ik die avond ging doen.

“Ik zou chique uit eten met Mark, maar die heeft afgezegd vanwege een ouderavond op school.”
“Joh, wat lullig,” zei Fleur meelevend. “En nu?”
“Ik weet het niet. Ik dacht eraan om één van mijn exen te bellen.”

Exen 

Fleur proestte het uit. “Wie dan? Bas, die stiekem in jouw lingerie rond paradeerde? Of die enge Erik van de sportschool?”
“Ja of die foute Leroy. Of David, die het nu met mijn zus doet. Eh, geen van allen dus. Het zijn niet voor niks exen natuurlijk. Hoe is het met je broer eigenlijk? Dat is de enige normale man in mijn leven, geloof ik.” 

“Remko is eindelijk over jou heen en heeft een vriendin. Blijf alsjeblieft uit zijn buurt. Je zult het met mij moeten stellen.” Fleur ging verder. “Ik kan geen sterrentent betalen, maar er zit wel een nieuw tapasrestaurantje bij mij om de hoek. Zullen we daar afspreken?”

Probleem

En dus zat ik om half acht niet met mijn minnaar, maar met mijn beste vriendin aan tafel. Ik besloot om het eens niet de hele avond over Mark te gaan hebben, maar uitgebreid naar haar welzijn te informeren.
“Het gaat niet zo goed,” zei Fleur een beetje triest. “Sander en ik hebben problemen.”
“Huh? Jullie zijn het meest perfecte stel dat ik ken! Wat is er aan de hand?”

Ik schonk onze glazen nog eens vol. De wijn steeg nu al naar mijn hoofd. Misschien kwam het door het Pioppi-dieet waar ik afgelopen maandag mee was begonnen. Wijn was wel toegestaan, maar koolhydraten niet. En dus liet ik het mandje brood en de patatas bravas braaf staan. Ik voelde me wat licht in mijn hoofd door het gebrek aan zetmeel. “Ons seksleven is zo voorspelbaar,” zei ze. “Het gaat altijd hetzelfde. Sander begint me te zoenen, dan graait hij wat tussen mijn benen, aait mijn borsten en gaat bovenop me liggen.”

Poespas

“Jeetje, maar daar is toch van alles op te verzinnen? Je kan een speeltje gebruiken, je doet een verkleedpakje aan of je stelt voor dat jullie het overal in huis mogen doen, behalve in de slaapkamer.”
Triest schudde Fleur haar hoofd.

“Dat heb ik allemaal al voorgesteld, maar hij wil alleen maar vrijen in ons eigen bed. En hij noemt alle vormen van variatie ‘poespas’." Ik wist wel dat Sander een saaie man was, maar dat het zó erg was, had ik niet verwacht. 

Seksgebied

“Heeft ie soms een ander?”
“Nee natuurlijk niet! Niet alle mannen gaan vreemd, hoor. En het is ook niet zo dat ie vroeger wel avontuurlijk was op seksgebied. Ik hou van hem, maar ik weet niet of ik dit zo nog jaren volhoud. En Sander begint steeds vaker over kinderen…”

“Nou, ik zou gewoon zeggen dat je wil dat-ie je een keer alle hoeken van de kamer laat zien en je keihard moet nem…”
Ik zweeg toen ik de ober achter me zag staan. Volgens mij had ie alles gehoord. “Nog een flesje wijn dames? En willen jullie nog wat eten?”

Dieet

Ik werd knalrood. “Ja, doe nog maar een flesje van deze.”
“Verdejo,” zei de ober in volmaakt Spaans. “En vind je de aardappels niet lekker?”
“Jawel, maar ik ben op dieet. Ik mag geen aardappelen.”

“Dieet? Waarom?”
Wat kan jou dat schelen, dacht ik, maar ik zei: “omdat ik af wil vallen.”
“Lijkt me niet echt nodig,” zei de ober, pakte een aardappeltje en stopte dat in mijn mond. Vervolgens keek hij me indringend aan, terwijl hij zijn vingers aflikte.

Kriebelen

Hij stak zijn kleverige hand uit en zei: “Ik ben Javier. Eigenaar van deze tent. En jij?” Ik keek naar hem. Hij was niet uitgesproken knap, maar hij had wel iets met zijn donkere krullen. Zijn ogen waren bijna zwart en hij had een hele grote mond met spierwitte tanden. 

"Ik ben Laura. En mijn vriendin heet Fleur.” Maar Javier leek niet bijster geïnteresseerd in Fleur. Hij bleef mijn hand vasthouden en keek me indringend aan. Ik voelde iets kriebelen in mijn buik. Wauw. Zou deze leuke meneer me Mark vanavond kunnen doen vergeten?  

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten.