Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
Dagboek van een minnares

Deel 158: ‛Ik keek naar hem en dacht
Gun ik hem nu die snelle wip?’

Redactie VROUW

W

“Willen jullie nog een dessert? Van de zaak natuurlijk,” zei Javier, de eigenaar van het tapasrestaurant waar ik met Fleur zat te eten.
“Nee, dank je,” zei ik afwerend. Ik zat al bomvol. 
“Natuurlijk wel,” zei Fleur. “Je bent jarig!”

Javier verdween naar de keuken en ik wreef over mijn buik. “Zo word ik natuurlijk nooit dun!”
“Je bent hartstikke slank,” zei Fleur. “Je moet niet zo zeuren. Kijk naar deze Javier, hij heeft alleen maar oog voor jou. Jij kunt alle mannen krijgen die je wilt.”
“Behalve Mark dan.”
“Nou ja, die heb je ook. Alleen niet voor jezelf. Heb je trouwens nog iets van hem gehoord?”

Vergeten

“Nee, niks,” zei ik triest. “Hij heeft me niet eens gebeld! Zou hij het soms vergeten zijn?”
Fleur zuchtte. “Ik heb al zo vaak tegen je gezegd dat je er een punt achter moet zetten. Kijk nou eens naar jezelf. Je bent leuk, je bent slim, je bent knap en je verdient veel beter dan een getrouwde man. Jij hebt iemand nodig die alleen voor jou gaat.”

Ineens bedacht ik dat ik tijdens onze laatste conversatie inderdaad tegen hem had gezegd dat het uit was tussen ons. Dat zou hij toch niet serieus nemen? Hij wist toch wel dat ik dat niet meende? Ik keek naar de dure ring om mijn linkervinger. Hij zou me toch niet zo’n mooi cadeautje geven als hij niet van me zou houden? 

Seksleven

Fleur ging verder. “Je bent nu 32 en je wilt niets liever dan een gezinnetje stichten. Straks ben je 40 en dan is het te laat. Hoe lang wil je nog op hem wachten?”
“Dat geldt ook voor jou. Jij klaagt over je slechte seksleven met je echtgenoot. Hoe lang houd je dat nog vol?”
“Daar wil ik dan ook wat aan doen,” zei Fleur ferm. “Wat denk je, moeten Sander en ik een keer naar een parenclub?”

Parenclub

“Een parenclub! Daar ben ik net geweest. Wil je weten hoe dat was? Ik kan je er alles over vertellen!” 
Waarschijnlijk praatte ik door alle drank erg hard, want voor ik het wist stond die Javier weer naast me, met twee stukken taart waarvan één met een brandende kaars erop. Plus twee glazen likeur. 
“Gefeliciteerd, spannende vrouw. Hoe oud ben je vandaag geworden?”
“32,” zei ik met tegenzin. “En hoe oud ben jij?”
“28. Maar daar voel je niks van hoor.”

Jemig, vier jaar jonger dan ik en nu al eigenaar van een restaurant. Hij had al een stuk meer bereikt dan ik.    
“Mag ik bij jullie komen zitten?”
“Tuurlijk,” zei ik en nam een grote slok van de Kahlúa die in mijn keel brandde. 
“Ben je echt naar een parenclub geweest?”
“Nee joh, dat was een grapje,” antwoordde ik met een rood hoofd. 

Vlinders

“Gelukkig maar, want dat lijkt me heel smerig,” zei hij. “Bovendien wil ik dat een vrouw genoeg heeft aan mij alleen.”
Ik zag Fleur blozen en opnieuw voelde ik vlinders in mijn buik. “Dat is dan fijn voor je vriendin.”
“Helaas heb ik geen vriendin,” zei hij ernstig. Mijn ex heeft me verlaten voor mijn beste vriend. Sinds die tijd ben ik nogal voorzichtig met vrouwen. Ik wil niet nog een keer gekwetst worden. Hebben jullie een relatie?”

Fleur knikte. “Ik ben getrouwd.”
“Dat meende ik al te horen. Maar hij is niet zo goed in bed dus?”
Fleur lachte. “Nee, niet echt.”
“Dat begrijp ik niet,” zei Javier vurig. “Als ik een vrouw had, zou ik er alles voor doen om het haar volledig naar de zin te maken.” Hij wendde zich tot mij. “En jij?”

Single

“Ik ben single.”
Fleur trok haar wenkbrauwen op en ik zond haar een waarschuwende blik. Ze stond op. “Ik ga naar huis, ik moet morgen vroeg werken. Stuur je me een Tikkie?”
“Dat hoeft niet,” zei ik. “Ik trakteer.”
Fleur gaf me een kus en vertrok. Ik bleef zitten. Ik moest morgen ook vroeg werken, maar dat zag ik dan wel weer. 

“Helaas moet ik zo gaan schoonmaken en afsluiten,” zei Javier even later. “Maar misschien kunnen we nog een keertje afspreken? Mag ik je telefoonnummer?”
Ik gaf het hem en fietste naar huis. Het was onverwacht een heel leuke avond geworden. Natuurlijk was deze man veel te onvolwassen voor mij, maar hij had me wel een goed gevoel gegeven. 

Verbouwereerd 

Pas thuis bedacht ik dat ik al een paar uur niet meer aan Mark had gedacht. Dat was heel ongebruikelijk. Ik had zelfs niet meer op mijn telefoon gekeken of hij me op de valreep toch een felicitatiewens had gestuurd. En dus was ik volkomen verbouwereerd toen ik zijn auto voor mijn deur zag staan. Ik rukte het portier open en daar zat-ie. Hij zag eruit alsof hij het heel koud had.

Snelle wip

“Wat doe jij hier?”
“Op jou wachten. Waar was je? Ik sta hier al minstens een uur,” zei Mark. “Ik heb je gebeld en geappt, maar je reageerde nergens op.”
“Sorry, ik was uit eten met Fleur. Hoe was je ouderavond?”
“Stom, natuurlijk. Zullen we naar boven gaan? Ik heb nog maar een half uurtje.”
Ik keek naar hem en aarzelde. Gunde ik hem nu die snelle wip of niet? 

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnaresHier lees je alles wat je moet weten.