Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 159: 'Mijn hemel...
Wat zou er met me aan de hand zijn?'

Redactie VROUW

N

Natuurlijk liet ik Mark binnen voor die snelle wip. Hongerig kuste hij me in mijn nek, deed mijn bloesje uit en maakte met één handige beweging mijn beha los.

Vervolgens stroopte hij mijn panty naar beneden en trok hij mijn rokje omhoog. Hij duwde me achterover op mijn bank, trok zijn broek uit en nam me hard en heftig, terwijl hij me ondertussen vingerde. Het was natuurlijk veel te snel afgelopen naar mijn zin, want hij moest naar huis. Naar Josien.

Met een wat onbevredigd gevoel ging ik douchen. En terwijl ik mijn lichaam inzeepte, dacht ik aan Mark en aan Javier, de eigenaar van het restaurant die ik die avond had ontmoet. Hij was leuk en charmant, maar ik viel toch echt op oudere mannen. Als hij me nog een keer zou bellen, zou ik ‘m afpoeieren. 

Een bultje

Gedachteloos zeepte ik mijn borsten in. Huh? Het leek wel alsof ik iets voelde aan de rechterkant. Een verdikking. Niet echt een knobbeltje, maar er zat duidelijk iets. Ik voelde aan de linkerkant. Daar zat niks. Ik ging weer naar rechts. Er zat overduidelijk een bultje. Kanker? Nee, dan zou ik toch wel een rond knikkertje moeten voelen?

Geagiteerd opende ik mijn laptop en begon ik te zoeken. Jemig. Een verhaal van een moeder van twee kinderen met uitgezaaide borstkanker. Net zo oud als ik. Een interview met iemand van 25 met een kwaadaardige tumor. Ik vond zelfs een hele website voor jonge vrouwen met borstkanker. Er stond dat een kwaadaardige knobbel juist níet rond en glad aanvoelt. Mijn hemel. Wat zou er met me aan de hand zijn? 

Huisarts

Na een onrustige slaap belde ik om 8 uur mijn huisarts. Gelukkig mocht ik direct langskomen. Onderweg belde ik Mark om te vertellen wat er aan de hand was.
“Ik heb kanker, ik weet het zeker.”
“Schatje, daar geloof ik niks van. Borstkanker komt vooral voor bij vrouwen boven de 50. Het is goed dat je ernaar laat kijken, maar ik zou me geen zorgen maken.”
Hmm. Hopelijk had hij gelijk.

Helaas deed mijn huisarts er iets minder luchtig over. Zij voelde overduidelijk ook een afwijking. “Gelukkig zijn verreweg de meeste knobbeltjes goedaardig, maar ik zou het wel laten onderzoeken,” zei ze. Ze overhandigde me een verwijsbrief voor de mammapoli van het VU-ziekenhuis. Daar kon ik meteen de volgende dag terecht. Mijn hart ging als een gek tekeer. Wat zou er aan de hand zijn? 

Datingprogramma

Op mijn werk wilde ik nog niets kwijt, maar het kostte me moeite om me te concentreren. Ik vertelde wel aan Frank dat ik de volgende dag naar het ziekenhuis moest voor een onderzoekje, maar die vroeg gelukkig niet door.

“Ik wilde jou ook nog wat vragen,” zei hij. “Er is een succesvol datingprogramma dat Kiss, Bang, Love heet en dat over de hele wereld wordt uitgezonden. Een jonge vrouw moet geblinddoekt met tien onbekende mannen zoenen. Met de beste zoeners gaat ze op date. Misschien komt het programma ook naar Nederland.” 

Hij praatte nog even door. Het drong niet echt tot me door wat hij zei, dus ik antwoordde automatisch met ‘leuk!’ toen hij me verwachtingsvol aankeek. 
“Dus je wil wel? Je krijgt ervoor betaald!”
“Huh, wat?”
“De productiemaatschappij wil een pilotaflevering met een knappe, jonge vrouw opnemen. Ik dacht eigenlijk aan jou. Oké?"
“Ja hoor.” Ik luisterde nog steeds niet echt naar hem. 

Sinterklaasavond

Via mijn moeder kreeg ik een mailtje om lootjes te trekken voor Sinterklaasavond en ook dat vulde ik gedachteloos in. Want 5 december, dat leek nog zover weg. Misschien lag ik dan wel in het ziekenhuis met één borst. 
Ik appte Mark. ‘Morgen krijg ik onderzoeken. Ga je dan mee?’
‘Nou, dat komt een beetje slecht uit met mijn werk. Maar ik zal de hele dag aan je denken!’
Ik antwoordde niet. Wat een lul was het soms toch.

’s Avonds op de bank zapte ik doelloos heen en weer. Wat zou me morgen te wachten staan?
De telefoon ging en mijn hart sprong op. Hopelijk was het Mark die zich had bedacht. Maar nee.
“Hoi, met Javier. Ken je me nog?”
“Uit het restaurant,” zei ik mat. 
“Ja. Ik wilde vragen of ik voor je mocht koken. Maarreh… je klinkt een beetje down. Gaat het wel goed met je?” 

Gezelschap

En ik weet niet waarom, maar ineens flapte ik het hele verhaal eruit. En toen zei hij: “Ik houd je gezelschap.”
“Wat?”
“Morgen in het ziekenhuis. Ik kom je ophalen.”
“Doe normaal. Je kent me helemaal niet.”
“Ik wil je heel graag leren kennen,” zei hij. “En dit soort dingen moet je niet alleen doen. Tot morgen.”

En dus zat ik de volgende ochtend te wachten tot de totaal onbekende Javier zou aanbellen om me naar het ziekenhuis te brengen. De telefoon ging. Mark. “Ik wil je heel veel sterkte wensen vandaag,” zei hij. “Gaat er nou iemand met je mee?” Ik twijfelde wat ik tegen hem zou zeggen. En precies op dat moment ging de bel… 

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!

Er is nu een serie en een boek van Dagboek van een minnares. Hier lees je alles wat je moet weten.