Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Tom Merton
Dagboek van een minnares

Deel 172: 'Hij trok mijn jurk omhoog en rukte
mijn panty en string naar beneden'

I

Ik stond aan de grond genageld. Dus Mark nam inderdaad zijn stagiaire mee naar het Hilton. Kon hij dan echt niks originelers verzinnen? En was hij me zo snel vergeten? Toen we elkaar passeerden, keek ik heel boos naar hem. Hij knipoogde naar me en liep toen door. Moest ik naar binnen gaan en een scène schoppen? Of nam ik wraak door Dylan mee naar huis te nemen?

Ik koos voor het laatste. Mark had duidelijk gezien dat ik met een andere man was. Ik kon best zonder hem. Dylan had nogal lopen opscheppen over zijn bedprestaties, dus hij kon zichzelf nu mooi bewijzen. Mark moest het maar lekker uitzoeken met die kleuter die hij aan de haak had geslagen.

Vasthoudend

Dylan liet er geen gras over groeien. Zodra we in mijn slaapkamer waren, duwde hij me tegen de muur aan. Hij trok mijn jurk omhoog, rukte mijn panty en string naar beneden en legde zijn mond op me. Ik voelde hoe zijn tong bij me naar binnen ging, zijn warme adem, zijn lippen.

Ik probeerde hem te stoppen, maar hij was vasthoudend. Hij ritste mijn jurk open, trok hem over mijn hoofd en maakte mijn beha los. Toen hielp hij me om mijn schoenen, panty en string uit te trekken.

Opwinding

Hij tilde mijn borsten op en kuste ze terwijl ik zijn overhemd losknoopte. Zijn borst was breed en gespierd en hij rook heerlijk. We lieten ons op mijn bed vallen en ik trok zijn spijkerbroek naar beneden terwijl hij zijn schoenen uitschopte. Zijn lid stond fier rechtop. Gelukkig. Ik nam hem in mijn mond en hij hapte naar adem.

“In die broek”, kreunde hij, “zit een condoom. Pak gauw, anders houd ik het niet meer.” Even later zat hij in me. Hij greep me stevig vast en trok me onder zich. En toen vergat ik de hele wereld om me heen.    

Even later stonden we samen onder de douche en gaf hij me over mijn hele lichaam kusjes. Ik werd weer opgewonden. Hij ook. “Ik kan geen genoeg van je krijgen,” kreunde hij.

“Had ik je maar eerder ontmoet,” zei ik.

“Hoezo?”

“Ik heb een paar maanden een relatie gehad met iemand. Dat is net uit. Het lijkt me niet verstandig om meteen aan een nieuwe te beginnen.”

Dylan verstijfde. Hij zette de kraan uit, pakte een handdoek en begon zich omstandig af te drogen.

Geen relatie

“Laat ik duidelijk zijn,” zei hij. “Ik wil helemaal geen relatie. Met niemand. Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar hoewel vrouwen in het begin allemaal zeggen dat ze mijn werk accepteren, worden ze op een gegeven moment toch allemaal jaloers.

Misschien dat ik er tegen mijn veertigste mee stop, maar nu vind ik het nog veel te leuk om gigolo te zijn. Ik wil best af en toe met je daten, maar meer zit er niet in. Sorry.” Hij gaf me nog een kus en vertrok toen.

Beetje zielig

Een beetje teleurgesteld bleef ik achter. Wat was het toch met mij en mannen? Ik besloot naar de sportschool te gaan. Een lesje kickboksen zou me goed doen. Maar daar liep ik natuurlijk die afschuwelijke Erik tegen het lijf.

“Je hoeft niet zo lelijk naar me te kijken, stom wijf.”

“Hou je bek, idioot,” snauwde ik terug. Even voelde ik me heel zielig. Op Valentijnsdag zou ik alleen zitten, dat was duidelijk. Gelukkig bleef Erik achter in de fitnesszaal en kon ik mijn frustraties kwijt op mijn tegenstandster.

Chique date

Tot mijn verrassing werd ik op donderdagmorgen heel vroeg gewekt door het geluid van mijn telefoon. Was het Javier, die me terugwilde? Of was het Dylan, die zin had in een herhaling van onze vrijpartij? Maar nee, het was Mark! Nog beter. Natuurlijk dacht hij op Valentijnsdag aan me. Sterker nog, zijn appje sprak boekdelen. ‘Trek je mooiste jurk aan voor de verrassing van je leven’. Ik was zó blij, het kwam weer goed tussen ons!

Opgewonden zocht ik door mijn kledingkast. Ik had door mijn geldproblemen al heel lang geen nieuwe kleding gekocht en ik moest nog sparen om de schuld aan mijn moeder af te betalen. Maar nood breekt wet: blijkbaar wilde Mark me meenemen naar een chique restaurant.

Ik gebruikte mijn lunchpauze dan ook om snel naar de Bijenkorf te fietsen om niet alleen een nieuw jurkje, maar ook een mooi lingeriesetje uit te zoeken.

Vergissing

In de paskamer maakte ik een foto van mezelf. Ik zag er sexy uit, concludeerde ik tevreden. Ik was niet meer zo slank als vorig jaar, maar het vele sporten wierp zeker z’n vruchten af. Ik maakte een fotootje van mezelf terwijl ik uitdagend de camera in keek en stuurde dat naar Mark. ‘Alvast een voorproefje voor vanavond!’

En net toen ik weer buiten liep met mijn nieuwe aanwinsten, ging mijn telefoon. Alweer Mark. Hij kon zeker niet wachten.

Hij klonk alleen niet opgewonden, maar heel serieus. Als ik niet beter wist, zou ik zeggen: berouwvol. “Laura, met Mark.”

“Hoi! Ik ben zo blij dat ik je vanavond weer zie!”

“Dat berichtje van vanmorgen, dat was voor iemand anders bestemd. Sorry.”

“Dus niet voor mij?”

“Nee. Het spijt me. Ik heb me vergist.” En toen hing hij weer op. Met kloppend hart bleef ik staan. Hij ging zeker weer met zijn stagiaire op pad. Nou, ik zou voorkomen dat dát zou gebeuren!

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

  • Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst
  • Zet het nummer 06-13651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'dagboek aan' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu wordt je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp
  • Afmelden? App 'dagboek uit' naar hetzelfde nummer
  • Meer weten over deze WhatsApp dienst?

      klik hier