Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Image Source/Emely
Dagboek van een minnares

Deel 184: ‘Ik maak dan niet zoveel lawaai,
maar ik doe wel echt álles voor jou’

M

Mark keek met gefronste wenkbrauwen toe hoe ik in het ondergoed van Josien mezelf stond te fotograferen. “Wat doe je? En waarom heb je de onderkleding van mijn vrouw aan?”

“Ik maakte wat foto’s van mezelf voor jou,” loog ik. “Josien heeft trouwens prachtige lingerie. Ik dacht dat ze alleen onderbroeken van de Hema droeg?” “Is dat dan niet zo? Het zijn van die grote slips,” zei hij. “Ik vind jouw stringetjes veel sexyer.”

Lingerie

Hij kwam dichterbij en bewoog zijn handen over mijn billen. “Nee, schat, zei ik. Ik draag strings van de Hema, die trouwens heel mooi zijn, en Josien heeft dure lingerie. Maar het maakt niet uit. Als ik bij jou ben, ben ik toch het liefst naakt.” Ik sloeg mijn armen om hem heen en begon hem in zijn nek te zoenen. Mijn telefoon piepte weer, maar ik negeerde hem. Ik trok Mark naar het bed en begon hem te bevredigen. En net op het moment dat hij riep dat hij klaarkwam, ging de bel.

Voorbeeldig

“Doe jij even open,” zei hij. “Ik ben daar nu niet toe in staat.” Ik deed mijn jurkje weer aan en liep blootvoets naar beneden. Voor de deur stond Deborah met Isa en Evy. Ik had haar een paar jaar geleden ontmoet op het schoolplein. Ze was de voorbeeldige moeder van vier even voorbeeldige dochters en zag er rijk, zongebruind en strak gebotoxt uit.

Afkeurende blik

“Laura? Wat doe jij hier? Weet Josien wel dat jij hier bent?” Ze liet haar blik over mijn blote benen glijden en keek me afkeurend aan. “Dat heeft Mark vast wel verteld,” zei ik snibbig. “Maar ik pas op de meisjes omdat Josien in Spanje is.” 

“Ik kan me niet voorstellen dat Josien dat wil,” antwoordde Deborah rustig. “Maar ik zal haar straks even appen om het te vragen. Doei!”

Wit

Mark trok wit weg toen ik hem vertelde wat Deborah allemaal had gezegd. Maar ik was er ook niet blij mee. “Ik dacht dat je het aan Josien had verteld,” mopperde ik. Maar hij legde uit dat hij alleen had gezegd dat hij een oplossing had gevonden zodat zij ontspannen vakantie kon vieren. Niet dat ík degene was die op haar kinderen paste. 

Moederdag

“Misschien kun je nu beter naar huis gaan,” zei hij. “Ik laat je nog wel even weten wat Josien zei. Het gaat nog maar om een paar dagen, dinsdag is Josien weer thuis. O, nog een vraagje: heb je toevallig iets voor Moederdag gekocht? Het is wel fijn als de meisjes een cadeautje hebben als ze thuiskomt.”

Ik voelde de tranen achter mijn ogen branden. “Nee. Misschien moet je dat zelf maar regelen. Het zijn tenslotte jouw kinderen. Je kunt toch wel íets voor ze doen?”

Recht

Op de fiets naar huis dacht ik na. Ik vond dat ik zelf ook wel een cadeautje had verdiend. Ik had tenslotte de hele meivakantie op de kinderen gepast. Dat was niet makkelijk geweest, vooral Isa kon stierlijk vervelend zijn als ze haar zin niet kreeg. Ze moesten nu weer naar school, hoe zou Mark dat gaan oplossen? En zou hij me nou wel die 5000 euro geven? Daar had ik tenslotte recht op.

Versieren

Opstandig trapte ik verder. Om de een of andere reden wist Josien altijd mijn leven te verpesten, zelfs als ze in Spanje zat. En nu zat ik vanavond alleen, doordat Deborah aan Josien zou verraden dat ik op Marks kinderen paste. Maar toen bedacht ik dat Deborah ooit had gesuggereerd dat ze het zelf ook ooit met Mark had gedaan. Zou Josien dát wel weten? Dat een van haar vriendinnen haar echtgenoot had versierd?

Zachtjes

Ik wilde, nee, ik moest het nu weten. Dus ik draaide me om en fietste weer terug naar het huis van Mark. Hij deed open en keek verbaasd. “Deborah zegt dat zij het ook met jou heeft gedaan. Klopt dat?”

Hij trok me naar binnen. “Kun je een beetje zachtjes praten? De meisjes hoeven het niet te horen. En de buren ook niet.”

“Maar is het waar of niet?”

Tijger in bed

Hij werd rood, dus toen wist ik het al. “We hebben een keer seks gehad, maar dat is allang geleden. Zelfs voordat ik jou kende.”
“En weet Josien dat?”
“Nee. Nee, natuurlijk niet.”
“En hoe was dat?”
“De seks met Deborah? Goed. Heel goed zelfs. Ze is echt een tijger in bed.”

Lawaai

Ik hapte naar adem. “Beter dan ik?”
“Nou ja, ze is natuurlijk veel minder knap dan jij. En ze heeft vier kinderen, dat laat z’n sporen wel na.”
“Maar…?”
“Nou ja, ze maakte wel veel lawaai. Dat vond ik geil.”

Stiefmoeder

En toen werd het me te veel. Al mijn opgekropte woede en frustratie van de afgelopen twee weken kwam eruit. Dat ik me voortdurend aan de wensen en eisen van die verwende kinderen moest schikken. Dat ik het gevoel had het nooit goed genoeg te doen. Ik voelde me een slechte huisvrouw en kokkin, ik voelde me afgewezen omdat ik elke avond naar huis moest en ik voelde me een slechte stiefmoeder omdat ik diep in mijn hart die meisjes niet leuk vond.

Verdiend

Ik had het gedaan omdat ik Mark een plezier wilde doen en natuurlijk ook voor het geld dat ik echt heel goed kon gebruiken. Maar nu was ik er klaar mee. Ik haalde uit en sloeg hem vol in zijn gezicht. “Zo,” zei ik. “Dit had je verdiend. Ik maak dan niet zoveel lawaai, maar ik doe wel echt álles voor jou.”

Stomverbaasd

Mark wreef over zijn oog en keek me stomverbaasd aan. Het zou wel blauw worden. Hij zei niets. Ik draaide me weer om, haalde mijn fiets van het slot en reed weg. En toen werd ik bang. Ik had hem geslagen. Dat ging wel heel ver. Te ver wellicht. Zou hij nu ooit nog iets met me te maken willen hebben? 

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier