Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Deel 187: ‘Josien heeft iemand ontmoet en wil een relatiepauze’
Foto: Hollandse Hoogte | Frederic Cirou
Dagboek van een minnares

Deel 187: ‘Josien heeft iemand ontmoet
en wil een relatiepauze’

B

“Bij mij logeren?” Ik was stomverbaasd. Het ene moment had ik relaties met twéé getrouwde mannen die niet bij hun vrouw weg wilden en het andere moment wilden ze allebei bij mij intrekken. Ik dacht na. “Hoe lang dan?”

“In ieder geval een paar dagen. Tot Josien heeft nagedacht of en hoe ze verder met me wil.” “Dus je legt je toekomst in handen van Josien?” Ik werd kwaad. “Je hebt toch zelf ook een keuze? Ik wil niet afhankelijk zijn van jouw vrouw. Ik wil dat jij voor míj kiest, ongeacht wat Josien wil.”

Veel te lief

Ik begon steeds harder te praten en Mark keek schichtig om zich heen. “Schatje, misschien moeten we dit gesprek niet hier voeren. Zal ik vanavond naar je toekomen?” Ik knikte onwillig, want ik voelde de tranen alweer branden. Het leek me niet professioneel om te gaan zitten huilen op mijn werk, terwijl ik in afwachting was van mijn eventuele promotie.

Van Tom had ik nog niets gehoord. Ik nam aan dat hij even tijd nodig had om aan zijn vrouw uit te leggen dat hij iemand anders had ontmoet. Hij zou toch niet ineens op de stoep staan, terwijl Mark bij mij op de bank zat? Nee, natuurlijk niet. Hij had niet eens een sleutel van mijn huis. Zou hij überhaupt wel komen? Natuurlijk deed hij dat. Tom zou me nooit belazeren. Daar was hij veel te lief voor.

Pico bello

“Eline en ik hebben je sollicitatiegesprek morgenochtend om 9 uur ingepland,” zei Frank toen ik weer achter mijn bureau zat. Dus zorg dat je goed bent voorbereid.” Ik schrok. Vanavond zou Mark langskomen. Ik wist zeker dat ik daarna niet goed zou slapen. En eigenlijk wilde ik zorgen dat ik er pico bello uitzag voor het gesprek; mijn nagels laten doen, mijn haar laten föhnen… En dus glipte ik om 3 uur bij mijn werk vandaan om naar de schoonheidsspecialiste te gaan. Frank en Eline waren weg, niemand zou het merken.

Relatiepauze

Ik zag er tiptop uit toen Mark die avond op de stoep stond. Het viel me alweer op hoe slecht hij eruitzag. Hij had zich niet geschoren, dikke wallen onder zijn ogen en was duidelijk afgevallen. Hij kwam naast me op de bank zitten en begon meteen te vertellen. “Josien heeft iemand ontmoet tijdens haar voettocht. Een Brit. Er is niks gebeurd, zegt ze, maar ze wil wel uitzoeken hoe het zit. En dus wil ze een relatiepauze.”

Logeren

“En tijdens die pauze wil je dan hier logeren,” vulde ik aan. “Maar als ze besluit dat jullie dan toch weer samen verdergaan, ben je weer weg.” Mark beet op zijn lip. Toen legde hij zijn hand op mijn knie. Ik wist dat ik moest opstaan of dat ik zijn hand weg moest duwen, maar ik kon het niet. “Ik weet het niet, Laura,” zei hij. “Ik wil jou. Echt. Maar ik wil ook mijn gezin niet kapotmaken.”

Vrij spel

Ik keek hem aan. Het liefst wilde ik hem slaan. Of eigenlijk nog liever op zijn schoot kruipen, zijn overhemd openknopen en hem over zijn hele lichaam kussen. Ik zweeg.
“Wat denk je nu?”
“Dat ik jou niet wil verliezen. Maar dat ik je ook niet meer wil delen met je vrouw.”
“Dat begrijp ik. Ik wil dit ook niet kwijt.” Hij liet zijn hand langzaam wat hoger glijden. Ik had blote benen onder mijn rokje, dus hij had vrij spel. Zijn hand bereikte de rand van mijn slipje en hij duwde een vinger naar binnen.

Oogwenk

“Wat ben jij nat.”
Ik gromde bijna. “Dat effect bereik jij altijd bij mij.” Toen ik naar hem keek, zag ik druppeltjes zweet op zijn bleke voorhoofd staan. “Ga eens staan?”
Gehoorzaam stond ik op. Met een ruk trok hij de zijkant van mijn slipje kapot en spreidde mijn benen. Met zijn vingers bracht hij me in een oogwenk op de rand van een orgasme en stopte toen. Ik vloekte, maakte zijn gulp open, schoof zijn broek en boxershort naar beneden en kneep hard in zijn penis.

Klootzak

Ik begon hem te strelen en zei toen dat ik hem zo hard zou laten klaarkomen dat hij nog dagenlang zou voelen wat een klootzak hij was. Heel even liet ik me op zijn schoot zakken. Toen bedacht ik me en stond op.
“Ik wil dat je weggaat.”
“Huh? Wat bedoel je?”
“Ik wil dat je weggaat en dat je hier nooit meer komt.”
Mark keek me aan en stond op. Zijn blauwe ogen stonden woedend. Ik had hem vernederd. En ik wist: daar hield hij niet van.

Je hebt 't verdiend

Langzaam trok hij zijn broek omhoog en bleef me aankijken. “Ik realiseer me dat ik je een paar blauwe ballen heb bezorgd,” sneerde ik. “Maar die heb je ook gewoon verdiend.”
Zonder iets te zeggen pakte Mark zijn jas, liep de trap af en sloeg de deur keihard achter zich dicht.

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier