Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte - EyeEm GmbH
Dagboek van een minnares

Deel 195:
‘Oh die Yurgos, hij is zo lekker’

D

Dinsdag. Opnieuw vraagt Nikos: “Nou?”. Ik kijk naar hem. Hij ziet er goed uit voor zijn leeftijd, maar hij is toch echt minstens 20 jaar ouder dan ik. Bovendien is ook hij getrouwd. En ook al zou me dat een hoop kopzorgen schelen, ik ga niet met hem naar bed in ruil voor een gratis vakantie. Ik zou me dan toch regelrecht een hoer voelen.

Dus ik schud mijn hoofd en zeg: “Nee, sorry. Heb je geen ander baantje voor me? Bardiensten draaien of zo?”

Nikos kijkt teleurgesteld, maar vermant zich dan. “Lena kan wel wat hulp gebruiken bij het ontbijt en het schoonmaken van de kamers,” zegt hij dan.
“En wat krijg ik daar dan voor terug?”
“Je mag hier gratis slapen en eten. Je vriendin moet wel voor haar eten betalen, natuurlijk.”
“Deal,” zeg ik en er verschijnt zowaar een klein lachje op Nikos’ gezicht. 

Donderdag

Mijn armen doen pijn van het bedden verschonen en het dweilen. Ik ben bekaf, want de wekker gaat al om half zes.
Ik werk intensief samen met Lena en weet inmiddels dat hun enige zoon in de Verenigde Staten woont en werkt en zijn eerste kind verwacht.
Het doet Lena zichtbaar verdriet. Ik ben blij dat ik niet op de avances van haar man ben ingegaan. Dat verdient ze echt niet.
Moet ik het niet tegen haar zeggen? 

Vrijdag

Fleur heeft inmiddels wél iemand aan de haak geslagen: barman Yurgos. Hij is alles wat je je voorstelt bij een vakantieliefde: lang, gespierd, donker krullend haar en blauwe ogen. Afgelopen nacht heeft ze al op zijn kamer geslapen en ik vrees dat ze dat komende nacht weer gaat doen.
Ik app gezellig met Tom, maar die werkt vrijwillig bij een of andere kindervakantieweek en kan niet naar me toekomen.
Met Mark app ik ook, maar die geeft korte en nietszeggende antwoorden. Ik mis hem. Kon ik hem maar overhalen om naar me toe te komen. 

‘Kunnen we niet even facetimen?’
‘Nu niet, sorry.’
Ik snap er niets van. Mark zit toch in zijn eentje in een huis op de Zuidas?
Het is zeven uur ’s avonds, op vrijdag zit hij nooit zo laat nog op zijn werk. Ik bel hem gewoon.
Het geluid klinkt alsof hij in het buitenland zit. Er bekruipt me een ongemakkelijk gevoel. Is hij soms in het buitenland? Waarom weet ik dat niet?

Ik open mijn Facebook-app en scrol naar het profiel van Josien. Bingo. Stralende foto’s van het hele gezin op Ibiza.
Hij is dus gewoon met zijn hele gezin op vakantie, zonder dat tegen me te zeggen.

‘Klootzak,’ app ik. ‘Vuile, vieze leugenaar! Waarom heb je niet tegen me gezegd dat je terug bent bij je gezin?’
Ik zie twee blauwe vinkjes, maar hij reageert niet. Ik stuur nog wat scheldwoorden,  maar krijg geen enkele reactie.
Dan komt Fleur binnen, met rode wangen van plezier.
“Oh, die Yurgos, hij is zo lekker.”
“Ik ben jaloers,” zeg ik gemeend. “Ben je verliefd?”
“Nee joh,” zegt Fleur. “Wat moet ik nou in Nederland met een Griekse barman? Hij is gewoon leuk voor hier. Kom, we gaan eten.” 

Even later zitten we op het terras. Yurgos schenkt een glas ouzo voor ons in en even later nog één. Daarna bestellen we een fles wijn.
Ik voel de drank razendsnel naar mijn hoofd stijgen. De korte nachten breken me op. Ik kijk naar Yurgos. Fleur boft maar.
Yurgos kijkt terug en knipoogt. Fleur ziet het ook. Het is inmiddels middernacht en Yurgos begint op te ruimen. Ik moet nu echt naar bed. Over een paar uur gaat de wekker alweer.

Nikos loopt ook nog steeds rond. Hij kijkt chagrijnig mijn richting uit. Ik kijk uitdagend terug. Misschien kan ’ie eens wat aandacht aan zijn vrouw besteden in plaats van jonge toeristes proberen te versieren. Wat een sneue kerel is het eigenlijk. Bijna net zo sneu als Mark die weer terug is bij zijn vrouw, maar dat verzwijgt voor zijn minnares. Ik moet nu echt proberen om die man uit mijn hoofd te zetten. 

“Ik ben klaar,” zegt Yurgos. “Zullen we even gaan zwemmen?”
Fleur kijkt naar me en knipoogt. Vervolgens lopen we naar het strand en trekt ze haar kleren uit. Geheel topless loopt ze het water in. Ik volg meteen haar voorbeeld en ook Yurgos kleedt zich uit.
“We kunnen hem wel delen,” roept Fleur.
Blijkbaar begrijpt Yurgos precies wat ze bedoelt, want hij pakt me bij mijn middel en begint me te zoenen.
Ik kus hem hartstochtelijk terug. Ik kijk naar Fleurs mooie ronde borsten en voel me opgewonden worden. 

Yurgos laat zijn hand in mijn broekje glijden en begint me te vingeren, terwijl hij Fleur uitgebreid zoent.
Het gaat me wat te ver om Fleur aan te raken, maar Yurgos verdeelt zijn aandacht keurig over ons beiden zodat we uiteindelijk alle drie aan ons trekken komen.
Ik houd het bij handwerk, die man is vast één wandelende soa. Maar dat bevalt prima. En na een uurtje trekken we onze kleren over onze druipnatte lichamen aan, zodat we gillend van de lach weer bij het hotel aankomen. 

Daar zit Nikos moederziel alleen aan een tafeltje op ons te wachten. Zijn gezicht staat op onweer.
“Er is een portemonnee kwijt,” zegt hij kortaf.
“Het Engelse echtpaar uit kamer 5 heeft net geklaagd. Ze zeggen dat hij gestolen is. Jij hebt die kamer schoongemaakt, Laura. En jij hebt financiële problemen. 1 + 1 is 2. Morgen ga ik naar de politie. Dus biecht maar op. Wat heb je met dat geld gedaan?”

ALS EERSTE EEN SEINTJE ALS ER EEN NIEUWE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN MINNARES ONLINE STAAT?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier