Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers

Daphne Deckers: 'Ik zit al jaren
aan de zelfbruiner'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week: wit vlees dat maar niet bruin wil worden.

 

Afgelopen woensdag is officieel de zomer begonnen; bij mij beter bekend als het seizoen waarin ik licht geef in het donker. Ik heb een huid die maar niet bruin wil worden, en ik houd het ook niet lang vol om in de zon te liggen. Dat gaat bij mij prikken en ik krijg een kop als een kreeft (ja, ook met zonnebrandcrème), dus ik begrijp werkelijk niet hoe mensen zoiets dagenlang kunnen volhouden.

Blote kont

In de zomervakantie lig ik het liefst onder een parasol, maar hoewel ik al heel vaak heb gelezen dat je 'ook in de schaduw bruin wordt' is míj dat nog nooit overkomen. Binnen mijn gezin ben ik de karnemelk te midden van drie pakken chocoladevla. Zowel Richard als Emma en Alec worden heel snel bruin, waardoor het altijd net lijkt of ik niet mee op vakantie ben geweest. En dus zit ik al járen aan de zelfbruiner. Het beste is om die professioneel te laten aanbrengen in de vorm van een spraytan. Dat wordt veruit het mooist, en degene die het aanbrengt komt op plekken waar je zelf nauwelijks bij kunt. 

Maar het hele proces is allesbehalve sexy. Soms komt er een vrouw bij mij thuis die ‘op locatie’ sprayt en dan sta ik met een gaasmutsje op mijn hoofd in mijn blote kont in een tentje in mijn garage. Als ik naar een salon ga, sta ik met mijn witte vlees onder de meest onfortuinlijke felle lampen: armen omhoog, benen opzij, bukken voor onder de billen – het aanbrengen van een mooi, ‘natuurlijk’ zomerkleurtje wil maar niet charmant worden. Maar ja, wie bruin wil zijn, moet pijn lijden. En dan bedoel ik vooral pijn aan je ogen, want ondanks alle voorzorgsmaatregelen (goed scrubben, geen bodylotion, vaseline op je hakken, palmen en ellebogen) is spraytannen niet bepaald een exacte wetenschap. 

Roestbruine knieën

Meestal pakt-ie goed, maar soms pakt-ie dubbel. Dan heb je chocoladevingers, getectyleerde voetzolen en roestbruine knieën. Of je mist juist ergens een streep; langs de zijkant van je arm, of achterop je kuit. Het probleem is: dat weet je pas de dag erna. Je wordt ermee wakker – en dan is het te laat. Maar eerlijk is eerlijk: meestal is het erg mooi. Een goede spraytan blijft een week zitten, en zomerkleren staan nu eenmaal leuker wanneer je een lekker kleurtje hebt.

Maar soms vind ik het zo’n gedoe. Als de spray bijna is uitgewerkt, krijg ik ‘scheuren’ in mijn stucwerk en moet ik rigoureus scrubben, zodat ik halverwege de vakantie weer spierwit ben. Dus vorig jaar zomer dacht ik (in navolging van bijvoorbeeld Cate Blanchett of Nicole Kidman): Misschien moest ik mijn natuurlijke witheid maar eens omarmen. Minder zelfbruiner – meer mezelf. Richard was al in Spanje, ik kwam wat later. Hij haalde me op van het vliegveld en zei lachend: "Hey, Casper!"… "Wie?" "Casper, het witte spookje."

Diezelfde middag stond ik alweer met een gaasmutsje op mijn hoofd, terug in de armen van de dark side

VROUW JUBILEUMCONCERT

Kom je ook naar het waanzinnige VROUW Jubileumconcert op 30 oktober a.s.? Bestel snel je tickets en zing samen met vriendinnen lekker mee met Jan Smit, Ruth Jacott, Tino Martin, Mike Peterson en Edsilia Rombley.