Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers

‘Ik vond mijn digitale afwezigheid
helemaal niet verfrissend’

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week heeft ze het over haar poging om zeven dagen lang offline te gaan. 

Ik heb gefaald. In de drie weken dat ik vakantie had van deze column, dacht ik: kom, laat ik eens de uitdaging aangaan door één week offline te gaan. Geen Instagram, geen Facebook, geen online nieuwsmedia en al helemaal geen online winkels. 

Best een opgave voor de nieuwsvreter die ik ben. Mijn mail en WhatsApp heb ik overigens wel aangehouden – er moest natuurlijk wel gewerkt worden – maar ik besloot alleen ’s ochtends op mijn telefoon te kijken en hem de rest van de dag heel ver weg te leggen. ‘Heel ver weg’ bleek echter lang niet ver genoeg. Gezien de reacties op Instagram en Facebook dachten de meeste mensen (en ik eigenlijk ook) dat het een verademing zou zijn: geniet van de rust, offline is de nieuwe luxe, wat verfrissend, wat heerlijk – dat was zo ongeveer de teneur. Én dat ik niks zou missen. Nou, wat denk je? Het was uitgerekend de week van orkaan Irma, en van een heleboel menselijk leed. 

Ik vond mijn digitale afwezigheid helemaal niet verfrissend en ook niet relaxt. Ik heb zeven dagen het gevoel gehad dat ik iets aan het missen was.

Nieuwsgierige vrienden

Het hielp ook niet dat mijn vrienden steeds zeiden: “Wauw, heb je dát al gezien?” En dan kwam er achteraan:
“O ja, sorry, jij bent deze week offline” – waardoor ik het gevoel had dat ik achter de feiten aanliep. Natuurlijk: er is een heleboel
tv en er staat ook veel nieuws in de krant, maar toch voelde ik sterk de behoefte om het nieuwste-nieuws op te zoeken, filmpjes aan te klikken en buitenlandse kranten te lezen. Ik miste ook het online winkelen, en dan niet eens zozeer het kopen – dat doe ik eigenlijk niet zo veel – maar meer het bekijken: het scrollen langs al die kledingstukken lijkt op patiencen. En dáár word ik dus wel rustig van. Wat ik nog het minst heb gemist, is foto’s posten op bijvoorbeeld Instagram. Dat is het hele jaar een balanceeract waarbij ik aan de ene kant open en persoonlijk wil zijn, maar aan de andere kant ook rekening wil houden met de privacy van mijn gezin. Daar heb ik me dus even niet mee bezig hoeven houden, maar ik miste wél de interactie met mijn lezers. En de posts van mijn vrienden. Eentje had bijvoorbeeld via Instagram bekendgemaakt dat-ie zijn vriendin ten huwelijk had gevraagd. En hoe handig is het dat Facebook al die verjaardagen bijhoudt?

Spuit 11

Nu kwam ik er geregeld als spuit 11 achteraan. Dus wat heb ik nu eigenlijk geleerd? Dat ik precies de verkeerde week heb uitgekozen voor mijn offline-experiment. Dat één week effectief te kort is om van dat dwangmatige scrollen los te komen. Dat FOMO (Fear Of Missing Out) echt bestaat – tenminste, bij mij wel – en dat ik daardoor zelfs een keer heb gespijbeld. Ik was nog geen drie dagen bezig of ik moest echt even spieken op Instagram. Vóórdat ik het wist, had ik zelfs al een like geplaatst, en werd nog betrapt door een volger ook. Fear Of Looking Stupid is ook wel wat voor mij!