Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers

'Ik wil soep opwarmen,
geen atomen splitsen!’

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week heeft ze het over ingewikkelde gebruiksaanwijzingen.

 

Ik hoorde laatst op de radio dat de meeste automobilisten de slimme ‘snufjes’ in hun auto niet of nauwelijks gebruiken. Veel van deze functies zijn ontworpen voor de verkeersveiligheid: de Electronic Stability Control corrigeert bijvoorbeeld de auto wanneer hij gaat slingeren en de Emergency Brake voorkomt kop-staartbotsingen door stevig te remmen bij een dreigende botsing.

Deze systemen gebruiken automobilisten nog wel, maar er zijn veel méér functies voorhanden. Verkeerspsychologen vragen zich dan ook af: waarom laten mensen al die snufjes links liggen? Wordt het niet goed uitgelegd? Zou het in de rijlessen moeten worden meegenomen?

Ik weet niet wat andermans beweegredenen zijn, maar die van mezelf ken ik wel: Het Boekje. Zodra ik Het Boekje erbij moet pakken, haak ik af. Zelfs een broodrooster wordt vandaag de dag met een vuistdikke gebruiksaanwijzing afgeleverd.

Ik weet niet wíe die dingen vertaalt (robots?) maar vaak is het Nederlands zo krukkig dat je nog steeds niet begrijpt op welke knop je nu precies moet drukken. En knoppen zijn er genoeg: het dashboard van een auto gaat steeds meer op een cockpit lijken.

In Het Boekje staat bijvoorbeeld dat er een Lane Departure Warning is, en een Lane Keeping Aid, en een Lane Change Merge Aid. Dan denk ik: hm, volgens mij moet ik gewoon zélf tussen de lijnen blijven rijden. Creatieve pictogrammen in handleidingen vind ik ook moeilijk; daar is vaak geen chocolade van te maken.

Wat bedoelen ze met al die ‘handige’ symbolen? Een half zonnetje met een driehoekje erdoor? Blader, blader, blader. Mijn buurvrouw heeft een nieuwe keuken, en daar heb ik vol verbazing voor haar magnetron gestaan: het display was een wirwar van pictogrammen en draaiknoppen en tiptoetsen waar ze zelf ook nog niet helemaal uit was. Waarom is alles zo nodeloos ingewikkeld gemaakt? De overload aan functies is krankzinnig; ik wil soep opwarmen, geen atomen splitsen!

En wat te denken van de weegschaal. Als dat ding vroeger een beetje afweek, zette je hem gewoon terug op 0 met een simpel draaischijfje. Nu heb je een display. Dat toont niet alleen je gewicht maar ook je botmassa, spierpercentage en lichaamsvocht. Wat moet ik ’s ochtends met mijn botmassa?

Een vriendin van mij belde me laatst gierend van de lach op: zij heeft zo’n hi tech weegschaal, maar die gaf consequent te veel kilo’s aan. Boekje erbij, pictogrammen bestudeerd, moeilijk verhaal – dus uiteindelijk ging ze toch maar terug naar de winkel.

Daar ging de verkoopster op de weegschaal staan, en zei: ‘Bij míj geeft-ie precies het juiste aantal kilo’s aan, hoor.’ Maar ze mocht toch een nieuwe weegschaal meenemen. Die vervolgens óók te veel aangaf. Het heeft nog dagen geduurd voordat mijn vriendin zich realiseerde dat ze gewoon flink was aangekomen. 

Gerelateerde onderwerpen