Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers
Daphne Deckers

'En dan zie ik weer mijn vader
uit de tuin komen met de hulst'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers (49) geeft haar kijk op het leven. Deze week haalt ze herinneringen op aan de kerstgeuren van haar jeugd.

De geur van kerst emotioneert me. Niet alleen buiten, met de geur van openhaarden in de koude lucht, maar vooral ook binnen. 

Ontroerd

Je ruikt de takken van de kerstboom, de dennenappels in de haard, het feestelijke eten dat staat te pruttelen. Ik weet niet of het door mijn leeftijd komt, door de fase waarin ik zit, of dat ik altijd al sentimenteel ben geweest, maar ik raak steeds meer ontroerd door het hele kerstgebeuren.

Ik had het eerder deze maand, bij de intocht van Sinterklaas; toen was ik net mijn hond aan het uitlaten. En daar kwam-ie hoor, dwars door de regen, vanaf het Muiderbergse strand.

Tranen

Hij was met de fanfare onderweg naar de muziektent, en er sprongen allemaal blije kindjes in glimmende pietenpakjes omheen. Ik rook de vertrouwde geur van poedersuiker en poffertjes, van speculaaskruiden en warme chocolademelk - en de tranen sprongen in mijn ogen. 

In een flits was ik weer terug aan de Waalkade bij Nijmegen, hoog op de schouders van mijn vader, zwaaiend naar de pakjesboot bij de intocht van Sinterklaas. Ik voelde ook de handjes van mijn kinderen weer in de mijne, een beetje knijpend van de spanning, hun ogen stralend van verwondering.

Verregende hond

Maar nu stond ik daar alleen, met mijn verregende hond, terwijl Emma in Los Angeles was en Alec een toernooi in Noorwegen speelde (wat hij overigens heeft gewonnen, joehoe!), en toen kreeg ik het wel even te kwaad.

Ik heb dat ook als ik met de feestdagen het eten van mijn moeder ruik: whoesjjj, daar golven de herinneringen als een tsunami over me heen. Toen ik klein was, gingen we vaak met mijn gelovige oma naar de nachtmis en iedere keer raakte ik in vervoering van de geurige en ook wat mysterieuze mix van wierook, kaarsvet en dennenkransen. Zodra we thuiskwamen, had mijn moeder het traditionele Zuid-Limburgse eten klaar: pasteitjes met tête de veaux, kalfsvlees met champignons. 

Zoervleisj

Tot op de dag van vandaag, als ik bij mijn moeder binnenkom, en ik ruik die knapperige deegbakjes uit de oven, de laurierblaadjes in het vlees… dan ben ik meteen weer thuis, en leeft mijn oma nog, en zou ik zo graag nog eens met haar in die knusse kerkbankjes zitten.

Soms, als mijn moeder bij mij logeert, kom ik ’s avonds uit de file en ruikt mijn huis naar gebakken aardappelen, 'zoervleisj' en haar zelfgemaakte appelmoes; naar warme vanillevla met geklopte slagroom en geschaafde chocolade.

Hulst

Het is de geur van mijn jeugd, de geur van kersttafels en van samenzijn. Als ik het ruik, zie ik weer mijn vader uit de tuin komen met de hulst en de skimmia, en dan wou ik dat hij weer kon lopen en snoeien en lachen en buiten zijn; een herinnering die steeds verder van hem afdwaalt. Emma en Alec zijn bij ons met de kerst, iets wat me heel gelukkig maakt. Ik hoop dat ze in Muiderberg de deur opendoen, en zeggen: 'Het ruikt hier naar thuis.'