Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers
Daphne Deckers

‘Je zit nog niet, of woesjjj
daar trekt-ie al door’

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week heeft ze het over onhandige nieuwe uitvindingen in toiletten.

 

Laatst zat ik weer eens op zo’n wc die zichzelf doorspoelt. Man, wat heb ik dáár een hekel aan. Wie heeft die ondingen ontworpen? Steeds meer openbare gelegenheden plaatsen zo’n automatische spoeler, dus blijkbaar is er iemand die denkt dat ze handig zijn.

Blote billen

Maar wat is er mis met de aloude knop of hendel? Daarmee had je het ‘wegmaken van het bewijs’ tenminste nog zélf in de hand; nu ben je overgeleverd aan de nukken van de automatische spoeler. Je zit nog niet, of woesjjj daar trekt-ie al door. Meestal gaat dat met de kracht van een bladblazer – en in dit geval blaast-ie de inhoud van de pot tegen je blote billen aan.

Wat ook vaak gebeurt: je doet nummer twee, dat ding begint al te spoelen, maar daarna moet je nog vegen. En vervolgens doet-ie niks meer. Dus je staat op, gaat nog eens zitten, zwaait met je hand voor de sensor… maar het helpt allemaal niks. Vanaf dat moment kun je alleen maar wachten, want zó kun je een toilet niet achterlaten. 

Hygiëne

De zelfspoelende wc is uitgevonden vanwege de hygiëne: je hoeft nergens aan te zitten en (uiteindelijk) wordt er altijd doorgetrokken. Maar die hygiëne lijkt me schijn: de deurknop is net zo vies als de wc-knop, en de bacterie-nevel die je op de meest onverwachte momenten om je oren krijgt gesprayd, kan toch ook niet echt gezond zijn.

Op sommige automatische spoelers – vooral in Amerika, is me opgevallen – zit een piepklein knopje aan de zijkant, waarop je alsnog kunt drukken, mocht er sprake zijn van drijvers of overblijvers. Dat doet het hele no contact hygiëne-idee natuurlijk behoorlijk teniet (en je had dan net zo goed een normale wc kunnen installeren), maar in Nederland zie ik zo’n knopje zelden.

In de aankomsthal van Schiphol hebben de toiletten ook allemaal zelfspoel-sensoren, en geen knopje. Terwijl Richard in zijn eentje onze koffers van de band moest slepen, stond ik almaar te hupsen en te zwaaien om van het toilet af te kunnen komen. 

Bange kinderen

Ik wist dat er mensen met hoge nood op me stonden te wachten, maar het bekt niet lekker om van achter de deur te moeten zeggen: “Sorry, ik wacht nog even op de grote gelijkmaker.”

Overigens stuit je na de toiletten in veel gevallen op het volgende probleem: automatische kranen. Het water dat daar uit komt, stroomt standaard te kort. Maar dat is weer een andere issue, net als het automatische licht op sommige wc’s, dat al vrij snel uitspringt zodat je het karwei in het donker moet afmaken.

Daar kan ik nog wel om lachen; zieliger is dat heel wat kleine kinderen bang zijn voor die onberekenbare automatische spoelers. Ik ken moeders die eerst een Post-it papiertje op de sensor moeten plakken, anders durft hun kindje niet te plassen. Gelijk hebben ze. Veel kinderen vinden het ook niet leuk dat hun creatie ongezien wordt weggevaagd. Maar vinden we dat stiekem niet allemaal?

Gerelateerde onderwerpen