Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers
Foto: Stef Nagel | VROUW Magazine
Daphne Deckers

'Bodyshamers zitten gewoon zelf
niet goed in hun vel'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week heeft ze het over mensen die commentaar leveren op andermans lijf.

Ik ben een ectomorph: iemand met een lang en dun lichaam die van nature weinig vetweefsel heeft. Op Twitter heet zoiets 'een gratenpakhuis'.

In verwachting

Al zo lang ik op televisie ben - en helemáál sinds de wereld met social media is verrijkt - zijn er mensen die de behoefte voelen iets over mijn lichaamsbouw te zeggen. Dat doen ze trouwens niet alleen over mij, hoor. Wat dat betreft is bodyshaming heel democratisch: iedereen die op tv is, komt aan de beurt.

Toen ik in verwachting was, schreven de bladen dat ik "mijn ongeboren baby uithongerde omdat ik zo nodig slank wilde zijn" en toen ik na mijn zwangerschap weer vrij snel in mijn oude kleding bleek te passen, kreeg ik mailtjes van mensen die zeiden dat ik "eens wat méér tijd met mijn baby dmoest doorbrengen en wat minder in de sportschool." 

Bikinifoto op Instagram

Meestal lukt het me wel om bodyshamers naast me neer te leggen, maar niet altijd. Op een beurs passeerde ik eens een groepje vrouwen toen één van hen mij vroeg: "Of al mijn organen wel in mijn lichaam pasten". En toen mij op dezelfde beurs werd gevraagd: "Eet jij weleens wat?" en ik besloot te antwoorden met: "Eet jij weleens níks?" had ik natuurlijk de poppen aan het dansen.

Dat gebeurt trouwens ook als ik op vakantie ben en besluit om een bikinifoto op Instagram te plaatsen. Veruit de meesten kunnen dat psychisch heel goed verwerken, maar er is een groep die zich steevast zorgen maakt over mijn gezondheid.

Chemo

Die schrijven mij dan dat ik intraveneus gevoed moet worden, dat geen man naast zo’n zak met botten wil liggen en - serieus waar - dat ik maar geen kanker moet krijgen "want met zo’n lijf overleef je de chemo niet".

Tja, lieve mensen, er zijn nu eenmaal verschillende lichaamstypes. Naast de ectomorph zijn er ook nog de mesomorph (atletische bouw en een gemiddeld vetpercentage), de endomorph (bredere bouw met korte ledematen en een relatief hoog vetpercentage) en waarschijnlijk ook nog allerlei tussenvormen.

Echte vrouwen

De hele discussie over 'echte' vrouwen vind ik dan ook wonderlijk, want ieder lichaamstype is even echt. Sonja Bakker zei laatst in VROUW dat gespierde vrouwen "niet natuurlijk" zijn en dat vrouwen "vanuit de oertijd" zacht moeten wezen.

Op National Geographic heb ik echter gelezen dat uit botonderzoek is gebleken dat vrouwen in de Bronstijd (ca. 3000 tot 800 voor Christus, red.) juist supergespierd waren; veel gespierder zelfs dan de huidige vrouwelijke atleten.

In de knoop

Maar wat kan het je überhaupt schelen? Waar komt toch die drang vandaan om je druk te maken over andermans lichaam? Waarom vindt men de ander zo graag te dik of te dun, te veel tiet of juist niet?

Daar lijkt mij maar één antwoord op mogelijk: bodyshamers zitten vooral in de knoop met zichzelf. Want iemand die goed in zijn vel zit, maakt zich niet druk over dat van een ander.