Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
Daphne Deckers

'Hangkont of niet,
ik ben trots op mijn leeftijd'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze keer heeft ze het over een mijlpaal: ze is vandaag 50 geworden!

Vandaag, op 10 november, ben ik 50 geworden. Wow, wat een leeftijd! Het doet me wel wat, moet ik zeggen. Ik vind 50 een krachtig getal; het is stevig, sterk, veelbetekenend - een echte mijlpaal. Ik weet nog dat mijn moeder 50 werd, en ik voor haar verjaardag vanuit Amerika naar huis vloog. Onderweg dacht ik: 'Jeetje, mama wordt écht oud.' En weet je wat ik nu denk? 'Ach, welnee!'

'Anders' 50

Mijn moeder is inmiddels bijna 74, en nog steeds een kranig type. Ze heeft flink de pas erin, kookt alles vers, slaat met een lange stok walnoten uit haar boom en kijkt graag detective-series met een doosje Maastrichtse bonbons binnen handbereik. Oud? De duvel is oud.

Maar één ding kan ik niet ontkennen: mijn 50e verjaardag ziet er anders uit dan die van mijn moeder, en héél anders dan die van mijn oma. De pensioengerechtigde leeftijd werd ooit vastgesteld op 65 omdat mensen in die tijd een levensverwachting hadden van 67,5 jaar. Inmiddels wordt de gemiddelde Nederlander veel ouder, en blijven mensen langer vitaal.

Gouden jaren

Als je vroeger 50 kaarsjes mocht uitblazen, werd je toch een beetje bekeken alsof je aan de verkeerde kant van de heuvel was beland. Tegenwoordig heb ik juist het gevoel dat dit de gouden jaren zijn. Ik ben in de kracht van mijn leven. Begin februari komt mijn nieuwe roman uit, en mijn vorige roman wordt binnenkort verfilmd. Hoe leuk wou ik het hebben?

Onze kinderen staan op eigen benen; Richard en ik kunnen voortaan ook eens een reisbestemming zónder WiFi kiezen, en mijn hoofd borrelt over van de nieuwe boek-ideeën. Dit zijn de jaren waarin je kunt gaan oogsten wat je hebt gezaaid. Nee, je bent niet meer jong en veelbelovend; je bent gerijpt en op smaak gebracht. 

Sarah

Leonard Cohen schreef het befaamde Hallelujah op zijn 50e, waarmee hij eindelijk het grote publiek bereikte. En als je je afvraagt of je inmiddels te oud bent om nog innovatief te zijn: Steve Jobs introduceerde de iPhone op zijn 51e. De nieuwe generatie vindt 50 jaar ook helemaal niet zo oud. Tuurlijk, iedereen boven de 25 is een brontosaurus, maar het beeld dat ze van een vijftiger hebben, is anders dan vroeger.

Mijn kinderen begrijpen niks van een Sarah-pop: een opoe met een grijs knotje en een bloemetjesjurk? Wie moet dat voorstellen? Zelfs hun eigen oma ziet er niet zo uit. Een vriendin van mij werd eind 
september 50, en zij maakte het andere uiterste mee: zij kreeg van haar vrienden een opblaaspop in de tuin, getooid met de blonde LINDA-pruik. 

De vreethaak

Dus wat is 50, anno nu? Je zit nog lang niet achter de geraniums (of zoals een pittige oude tante van mij laatst zei: 'Geraniums? Schat, ik zit achter de orchideeën!') maar een opblaaspop is misschien ook niet helemaal de juiste toon. Alhoewel - dit is wel de leeftijd van het opgeblazen gevoel. Ik denk ’s avonds: 'Pff, wanneer heb ik die voetbal ingeslikt?' Je broeksknoop open doen heette altijd 'de vreethaak', maar bij mij is dat inmiddels de standaardhaak.

Daar moet ik eerlijk in zijn: mentaal mag je staan als een huis, fysiek ga je zoetjes aan voelen dat je ouder wordt. De kracht in je lichaam wordt bijvoorbeeld minder. Behalve de zwaartekracht, die wordt alleen maar méér. Van je kaaklijn tot je tandvlees en van je billen tot je oorlellen; alles voelt een sterke hang naar beneden. 

Trots

Maar ja, als dat alles is? Sinds mijn vader begin dit jaar is overleden, ben ik helemaal klaar met vragen over 'hoe erg' ik het vind om 50 te worden. Ouder worden - en liefst ook nog in goede gezondheid - is een privilege; een cadeau dat niet iedereen gegeven is. Dus hangkont of niet, ik ben trots op mijn leeftijd.

Toen ik 40 werd, heb ik meegedaan aan het toen zo hippe 'Veertig is het nieuwe dertig!', maar eerlijk gezegd vind ik die kreet nu een beetje onzinnig. Ik begrijp de bedoeling erachter: dat je nog fit bent, in de bloei van je leven, en dat de geraniums (of de orchideeën) nog ver weg zijn. Maar waarom moet daar een tien jaar jongere datum bij worden gehaald? 

Balansleeftijd

40, 50, 60: je bént dan nog vitaal. Je voelt je geen 30 en zou dat ook niet meer willen. Je bent gewoon 50, en rocking it. Het gaat niet om leeftijd; het gaat om mentaliteit. Geloof ze niet, al die zogenaamde regels waar ouder wordende vrouwen aan moeten voldoen.

Leeftijd omhoog, roklengte omlaag? Joh, donder op. Alleen babykleertjes gaan op leeftijd; voor de rest is er geen kledingstuk waar naast de maat een leeftijdsaanduiding staat vermeld. En trouwens: er zijn veel leukere dingen om je mee bezig te houden dan wat je nog zou ‘mogen’ dragen. Dit is een mooie balansleeftijd van vergaarde wijsheid en behouden vitaliteit, van opgedane ervaring en hang naar vernieuwing.

Volop kansen

Mijn oma zei altijd: 'De hemel geeft, wie vangt die heeft!' En zo is het. We krijgen in dit leven volop kansen toegeworpen die we als zodanig moeten herkennen en waarderen: kansen op een goede relatie en een fijn gezin, kansen op dierbare vriendschappen, kansen om iets voor een ander te betekenen.  

Zeker in deze wereld waarin de mogelijkheden oneindig lijken, is het goed te beseffen dat het gras niet groener is aan de overkant. Het gras is groen waar je het water geeft; waar je de tijd en de moeite hebt genomen een vruchtbare bodem te maken.

Eeuwige jeugd

Niemand weet straks nog wat voor spullen je had, maar mensen onthouden wél wat voor gevoel je ze hebt gegeven. En wat op je 50e ook belangrijk is: wat voor gevoel geef ik mezelf? Waar droom ik nog van; wat wil ik allemaal nog leren, schrijven en creëren?

De bron van de eeuwige jeugd zit niet in een potje maar in je eigen hoofd. Nee, je kunt de klok niet terugdraaien. Maar je kunt hem wel nog heel vaak opwinden. 

Jij op VROUW

Heb jij een verhaal dat je met ons wil delen?

Stuur ons een berichtje...