Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers

'Ik moest dus ook
alle seksscènes hardop doen...'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze keer heeft ze het over het inspreken van een stomende vrijpartij.

Over drie weken komt niet alleen mijn nieuwe roman Dubbel zes uit, maar ook meteen het luisterboek. De markt voor audioboeken groeit explosief; steeds meer mensen luisteren graag naar boeken die worden voorgelezen: in de auto of de trein, of gewoon lekker thuis. 

Gênant

Dus toen mijn uitgeverij vroeg of ik zelf mijn roman wilde inspreken, dacht ik meteen: 'Dát lijkt me een uitdaging'. Ik heb tenslotte twee jaar aan dit boek gewerkt, dus ik zag het helemaal voor me hoe ik er mijn eigen hoorspel van zou maken.

Ik ben er een week mee bezig geweest, en het was inderdaad erg leuk om te doen. Al was één detail van tevoren niet helemaal tot me doorgedrongen: dat ik bij het inspreken ook alle seksscènes hardop zou moeten doen. En dat is precies zo gênant als je denkt. 

Porno

Het schrijven van een goeie seksscène is sowieso niet makkelijk. In mijn vorige roman vond ik het grappig dat 'het' er steeds net niet van kwam, maar in dit boek ben ik er eens goed voor gaan zitten. Overigens vind ik dat zo’n scène iets moet toevoegen aan het verhaal, en dat je hem niet moet schrijven vanuit het idee: "Oja, er moet ook nog gewipt worden."

Maar de grootste uitdaging is de terminologie. Je wilt natuurlijk ver blijven van tenenkrommende woorden als liefdesgrotje en genotsknuppel, maar met medisch jargon (schede) en eufemismen uit de onderbouw (voorbips) kom je ook niet erg ver. Blijft over: porno.

Seks

En dat rolt ook niet altijd even makkelijk uit je mond. Kijk: iedereen heeft seks, en een lekkere scène tussen je favoriete hoofdpersonen lezen we graag. Maar hoe doen ze het? En welke woorden gebruik je daarbij? Ik had nog nooit zo’n scène geschreven - of in ieder geval niet zo’n lange van vier pagina’s - maar op een gegeven moment dacht ik: 'Joh, Daf, je moet er gewoon voor gáán'. 

En dat heb ik gedaan, in het KLM vliegtuig naar Los Angeles. Ik zat bovenin en bijna iedereen om mij heen kwam van een connecting flight vanuit Azië, dus zij deden hun luikjes omlaag en gingen slapen. Daar zat ik dan, in het donker.

Hardop

Dus ik opende mijn laptop, keek nog even om me heen of niemand kon meelezen, stroopte mijn mouwen op en dook er eens lekker in. Wat denk je? Kwam de stewardess om de zoveel tijd heel aardig vragen of ik nog iets wilde drinken. Dan wist ik niet hoe snel ik mijn laptop moest dichtklappen. Want hoe leg je dát nou weer uit?

"Wat schrijf je?" Eh - een natuurfilm? Al die gêne bleek nergens voor nodig - mijn testpubliek vond het een heerlijke scène - maar stiekem was ik blij dat-ie erop stond. Tótdat ik hem dus hardop bleek te moeten doen. En dat is toch weer andere koek, als je daar in zo’n opnamehokje zit en de regie gebaart dat je helemaal los mag gaan: Lekkers van Deckers, binnenkort in dit theater!