Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw met pullen bier
Foto: Hollandse Hoogte/Imago Stock & People GmbH
De Barvrouw

De Barvrouw: Deel 7
'Ik vlucht de wc in om de schade te beperken'

I

In de nieuwe aflevering van De Barvrouw barst het themafeest los in het cafe en beleeft Babs wederom een spannend moment met Benjamin.

Verdomme. Nu zit ik weer met de gebakken peren terwijl mijn ex-man lekker onder de Balinese zon ligt. Ik schenk mezelf een borrel in en begin mijn telefoonlijst met mogelijke oppassers te bellen. Bij de T van Tanja heb ik beet.. "Geen probleem", joelt ze aan de telefoon. "Laat ze lekker hier slapen, dan kun jij zondag uitslapen." Opgelucht haal ik adem. Waar ben je als alleenstaande moeder zonder goed netwerk?

Maat 42

Ik ben zaterdag vroeg op mijn werk. De zaak moet worden omgebouwd. Alle tafels en stoelen moeten eruit, de decoratie opgehangen, het podium moet klaar gemaakt worden voor de band en we moeten ons nog omkleden. Terwijl wij met het interieur slepen, druppelt de band binnen. "We zien nog geen kostuums", merkt de zanger op.

Edith kijkt op haar horloge en knikt instemmend. Het wordt tijd voor de verkleedpartij. "Dames eerst", kondigt Edith aan en dirigeert mij en Sasha naar het voorraadhok. Ik vis maat 42 tussen de jurken uit.

Dirndl

"Geef mij maar maat 36", giechelt Sasha, "of is Babs daar uitgescheurd?" Shit, mijn omkleeddebacle is blijkbaar gesprekstof geweest in de kroeg. Snel rits ik mijn jurk dicht en maak me uit de voeten.

De bar begint te brullen zodra ik verschijn. De eerste tirolerdirndl. Blijkbaar een stemmingmaker. Nog een beetje onhandig met mijn loeidiepe decolleté en strakke lijfje schuif ik meteen aan de bar om te eten. Bratwurst uiteraard. Heel vet, dus opletten met eten, want het jurkje moet weer terug naar het verhuurbedrijf.

De schade

Voorzichtig neem ik een eerste hap. Dat gaat goed. Nog een hap. Dan fluit en joelt de band. Ik kijk op. Sasha en Edith komen aangekleed uit het voorraadhok. Armen om elkaar heen. Veel decolleté en nog meer benen.

Het ziet eruit als het begin van een slechte Tirolerfilm. Volledig afgeleid bijt ik toch in mijn worst. Raak. Het vet spat eruit. Langs mijn mondhoeken en kin druipt een straaltje vet. Het straaltje druppelt gestaag naar beneden, op weg naar mijn decolleté. Ik vlucht de wc in om de schade te beperken.

Vinger

Terwijl ik wacht tot het water heet genoeg is, duikt Benjamin achter me op. "Dit is de damestoilet, vriend." Zoals altijd negeert hij mijn bijdehante opmerkingen. "Hier", Benjamin steekt mij een doek toe, maar net als ik de doek wil pakken bedenkt hij zich.

Hij buigt zich naar me toe en volgt met zijn vinger in de doek het straaltje vet. Van mijn mondhoek tot mijn borst: mond, kin, hals, sleutelbeen, decolleté. Ook als al het vet weg is, blijft hij de weg in mijn hals met zijn vinger afleggen: omlaag, omhoog over dezelfde gevoelige halsspier: met doek, zonder doek, met zijn vingertoppen en tenslotte met zijn nagels.

Du

Een heerlijke rilling loopt over mijn rug. Dan buigt hij zich voorover om met zijn tong dezelfde weg af te leggen. Dat gaat mijn hoofd te ver. En terwijl mijn buik protesteert en om meer vraagt, duwt mijn gezonde verstand hem de wc uit.  

Een uur later is de kroeg overvol en brult iedereen heel hard mee met Du van Peter Maffay. De stemming zit er goed in. Het repertoire is vooral Duitse meezingers die iedereen uit volle borst meezingt. Ik wurm me tussen de uitgelaten menigte door met een blad bier voor de band.

Afwerende gebaren

De gitarist knipoogt als ik het podium bereik. Hij mimet iets tegen me, maar ik begrijp het niet. Als ik me verder naar hem toe buig zie ik achter het podium Sasha staan. Blijkbaar is ze met iemand diep in gesprek.

Handig moment; de kroeg is overvol. Ik leun nog verder voorover en zie dat het Jasper is waarmee ze praat. Hij maakt afwerende gebaren terwijl zij probeert zijn handen te pakken.

Rode konen

Jasper trekt zijn handen weg, zegt nog iets tegen Sasha, draait zich om en beent weg. Sasha lijkt te huilen. Tijd om te vragen wat er is, heb ik niet; het werk roept. Voor en achter de bar is het stampvol.

Edith staat achter de tap met rode konen instructies aan de rest van het barpersoneel te geven: Bruce en zij de tap, Benjamin glazen ophalen, Jasper de worsten en Sasha en ik spoelen en klaarzetten.

Grote afwezige

Dat wordt dus voorlopig even in mijn eentje spoelen en klaarzetten, want Sasha zal wel even wegblijven. Verwoed gooi ik me op de spoelbak: spoelen, spoelen, weer droog maken en ondertussen lekker blijven lachen en meebrullen.

De klant wil tenslotte geen verbeten koppen achter de bar. Ook de rest van het barpersoneel werkt zich in het zweet ondertussen meezingend alsof het een lieve lust is. Sasha blijft de grote afwezige. Waar is dat kreng?

Terwijl ik speurend de bar in kijk op zoek naar Sasha komt Jasper met een toren gebruikte bierglazen terug. "He, jij zou toch de worsten doen?" "Ja", antwoordt Jasper kortaf, "Maar die oetlul van een Benjamin is weg."