Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte - EyeEm Mobile GmbH
De Barvrouw

Deel 36: 'Ik strijk met het ijsklontje
langs mijn tepels'

Redactie VROUW

I

In de nieuwe aflevering van De Barvrouw laat Babs zich schilderen door Benjamin.

Voor de zekerheid knijp ik mijn ogen stijf dicht en doe ze dan weer open zodat ik beter in het donker kan kijken. Maar dat verandert het uitzicht niet; Benjamins kamer blijft een nog grotere puinhoop dan de rest van het huis.

Vieze vaat

Door zijn hele kamer heen staat vieze vaat, her en der slingert gebruikt ondergoed, stofnesten dwarrelen daar vrolijk tussendoor en overal liggen stapels papieren. Maar eigenlijk verbaast die puinhoop me niet. Wat me echt verbaast is de overvloed aan foto’s en schilderijen van Benjamin zelf.

Overal waar ik kijk zie ik Benjamin: op een grote foto boven zijn bed, een reeks kleine portretjes op z’n nachtkastje en een paar schilderijen op en rond zijn bureau. Overal is Benjamin. Vol verbazing kijk ik rond.

“Wat kijk je?” vraagt Benjamin. “Ik ben verbaasd. Deze fetisj had ik niet achter je gezocht.” Benjamin lacht: “Het is gewoon een hobby. Niets meer en niets minder. Ik hou ervan om mensen te schilderen, maar niemand wil model staan. Kijk”. 

Hij trekt een doek van een schildersezel af  en ik zie een tekening van Benjamin in een raam, uitkijkend over de stad. In grote lijnen. Het inkleuren moet duidelijk nog gebeuren. Dan doet hij zijn shirt uit en pakt verf. Slimme move. Zijn ontblote bovenlijf boven z'n jeans is moeilijk te weerstaan. 

Kussen

Maar als ik van dat heerlijke lijf kijk in de vieze kamer, zakt die lust weer snel weg. "Het spijt me", zeg ik zachtjes. Benjamin buigt zich naar me toe. In zijn ene hand houdt hij een kwast vast; in de andere het palet met verf.

Hij drukt mij tussen ezel en zijn zalige torso. "Wat spijt je?" vraagt hij terwijl hij met de kwast door de verf roert. Hij buigt zich voorover om me te kussen. Zijn heerlijke volle lippen beroeren mijn mond.

Naaktheid

Eigenlijk wilde ik zeggen dat het me spijt dat ik wegga, maar in plaats daarvan beantwoord ik zijn kus. Ik sluit mijn ogen in de hoop dat ik alles om me heen vergeet en me mee kan laten voeren in deze kus. Langzaam zweef ik weg. Onze lippen op elkaar, de naaktheid van zijn bovenlijf, ik hoor hoe hij in de verf roert.

Het haast smakkende geluid van de klodders verf en het strijkende geluid van de kwast. Ik laat mijn tas vallen en sla mijn armen om zijn nek. Hij laat z'n verfspullen vallen en slaat zijn armen om me heen, tilt me op en gooit me op het bed. 

Naaktmodel

"Ik wil je schilderen", fluistert hij in m'n oor terwijl hij naast me kruipt. "Mij schilderen... Je bedoelt ik als naaktmodel?" Benjamin buigt over mij heen en begint mijn jurk los te knopen. "Inderdaad; jij als naaktmodel. Mijn mooie Babs als mijn model."

Hij zoent mijn nek en trekt zachtjes aan mijn haar. "Helemaal naaktbloot?" Ik moet hier even over denken "Ja, naaktbloot", beaamt Benjamin. "Maar", voegt hij er aan toe: "Wel met een lakentje eroverheen zodat we alleen de contouren van je heerlijke lijf zien."

Borsten

Ik stem toe. Al zoenend trekt Benjamin mijn jurk en broekje uit. Hij tilt mijn bovenlijf op en maakt mijn BH los. Mijn borsten vallen loom tegen mijn lijf. Hij kreunt zachtjes. "Wat ben je toch mooi." Hij beroert mijn borsten. "Even weg." Ik hoor hem rommelen in de keuken.

Dan komt hij terug met een wijnkoeler gevuld met ijsklontjes. Hij haalt er een uit en strijkt daarmee langs mijn borsten. Hij pakt mijn hand en stopt daar het ijsklontje in: "Doe zelf eens?". Ik neem het klontje van hem over en strijk ermee langs mijn tepels. Die reageren meteen. "Prachtig" zucht Benjamin. Hij blaast zachtjes over mijn tepels en dekt mij dan toe met het laken. 

Harde tepels

En daar lig ik dan, gehuld in niets meer dan een laken. Mijn haar los om mijn hoofd, mijn ogen starend naar iets in de verte, mijn schouders bloot, harde tepels, buik ingehouden en heupen iets naar rechts gedraaid. Af en toe gluur ik naar Benjamin. Die staat nog steeds met ontbloot bovenlijf achter zijn schildersezel.

Ik zie aan zijn ogen dat hij nu anders naar me kijkt. Meer als object. Technischer. Ik glimlach en draai mijn blik weer naar het raam. En met het draaien van mijn gezichtsveld zie ik hem of haar zitten. Op het achterste. Etend. Tussen de pootjes een kruimel.

Gil

De kleine kraaloogjes kijken me minzaam aan. Alsof ik de indringer ben. Hallo muis. Mijn gil brengt me weer terug. "Het spijt me", zeg ik. "Ik kan het hier niet. Het is te vies. Sorry. En nu ook nog die muis... 

Haastig sta ik op en kleed me aan. Onderweg naar buiten struikel ik over zijn skateboard. "Sorry”, zeg ik nogmaals terwijl ik overeind krabbel en haast me dan de kamer uit, een verbouwereerde Benjamin achterlatend.

'De Barvrouw' op WhatsApp

Wil jij direct een seintje via WhatsApp als de nieuwe aflevering van De Barvrouw online staat? Dat kan!
- Sla 06-13651435 op als contact in je telefoon.
- Stuur het bericht 'Barvrouw aan' naar ons via WhatsApp als je updates wilt ontvangen over De Barvrouw.
- Je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding.
- Lees hier meer over de WhatsApp-dienst.