Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De Barvrouw

Deel 42: 'Frits appt meteen
een hele rij zoenen terug'

Redactie VROUW

I

In deel 42 van De Barvrouw gaat Babs naar de camping waar Frits en Gio zitten...

Frits appt midden in de nacht dat hij me moet spreken. De stress slaat meteen toe, want de kinderen slapen bij hem. "Wat is er?", hijg ik door de telefoon. "Babsie!!!!!" lalt Frits als begroeting terug. Fijn een dronken ex-man. Paniek om niets dus.

Camping

"Frits. Ben je dronken? Waarom bel je? Waar ben je?" "Ho, ho. Een vraag tegelijk. Kinderen raken in de war als je ze verschillende vragen tegelijk stelt." Frits lach doet mijn trommelvliezen trillen. "Waarom bel je?" vraag ik opnieuw als hij is uitgelachen.

"Gio heeft een huisje gehuurd op de camping:  zespersoons, alles d'r op en d'r aan. Ik ga er morgen met de kinderen naar toe tot donderdag. Kun jij dan de rest van de week daar zitten? Dat is leuk voor kinderen." Fijn. Als ik nu weiger ben ik de spelbreker. Eigenlijk word ik dus voor het blok gezet en daar houd ik niet van.

Reserve

"Moet ik dat nu beslissen?" vraag ik. "Ik moet daar even over nadenken." "Ja, je moet nu beslissen, Babs, dan kan ik het morgenochtend aan de kinderen vertellen. Wat is er nou zo moeilijk aan? Je zou ze dan toch hebben!" Hij heeft een punt, maar dan nog wil ik niet dat hij over mijn tijd beslist. "Ik ga in mijn agenda kijken en laat het je weten", antwoord ik en hang dan op. 

Ik sta woensdagmiddag reserve. Met een beetje kunst en vliegwerk kan ik daarna nog de trein pakken naar de camping. "Ok", app ik naar Frits. Die stuurt meteen een hele rij zoenen terug. Dat is nou ook weer een beetje overdreven.

Meerdere glazen

Drank doet rare dingen met mensen. Nu ik er zo over nadenk, drinkt hij wel vaker veel en op rare tijdstippen. En als ik heel eerlijk ben, drink ik de laatste tijd ook meer dan goed voor me is. Iedere avond wordt afgesloten met een glas. En met meerdere glazen als ik gewerkt heb.

Het is mij wel duidelijk waar die 6 extra kilo’s vandaan komen. "Het kreng heeft gelijk", zeg ik tegen mijn spiegelbeeld. "Je moet op dieet. Morgen." Om Babs-van-morgen niet in de verleiding te brengen eet ik voor ik ga slapen de leverworst uit mijn koelkast op. Met een toef mayonaise, weggespoeld met een staartje Limoncello. 

Lijnen

De volgende ochtend ben ik ondanks (of dankzij) de leverworst met mayonaise 1 kilo afgevallen. Mijn dieetplan schuift een week op. Na de vakantie beginnen met lijnen klinkt veel logischer dan twee dagen ervoor. 

Uiteraard word ik woensdag wel opgeroepen. Het is herfstvakantie en dus ook overdag druk met appeltaart etende en lunchende gezinnen. "Ik wil wel graag op tijd weg", zeg ik tegen Sasha. "Ik ga hierna door naar de kinderen op de camping" en ik wijs op mijn weekendtas die ik in de personeelsgarderobe probeer te proppen. Behulpzaam zet ze de tas op de bovenste plank. "Zijn de kinderen al op de camping?", vraagt ze belangstellend. Ik knik en vertel dat ze bij hun vader zijn en Gio.

Intiem

Haar ogen beginnen te twinkelen: "Dat is toch de gitarist van de schlagerband?' "Ja". Even overweeg ik om meer te vertellen over Gio, maar daar zie ik vanaf. Je moet nooit te intiem worden met dames als Sasha, want je krijgt het later altijd weer op je bord.

"Wat vindt Benjamin daarvan?", vraagt ze. "Niets. Daar gaat hij niet over." Ze glimlacht: "O vandaar." "Wat bedoel je, Sasha met 'vandaar?'" "Nee, niets" antwoordt ze vaag en loopt dan weg. Het liefst zou ik haar net zolang ondervragen tot ze meer duidelijkheid geeft, maar ik gun haar die lol niet.

Allebei gezoend

Het is een drukke dag. Ik ren van hot naar her en werk tot de laatste minuut door. Dan vraagt Sasha of ik nog een half uurtje kan blijven. Ik stem toe. Dat wordt anderhalf uur. Als ik weg wil gaan bedenk ik dat mijn tas op de bovenste plank staat en dus moet ik wachten tot een van de langere collega’s hem daar vanaf kan halen.

Zo mis ik de ideale busverbinding waardoor ik nog een heel eind moet rennen met mijn zware tas. Uiteindelijk haal ik de trein. De bus rijdt de toeristische route en ik stap een halte te vroeg uit. Maar na een flink stuk stappen ben ik er dan eindelijk. Helaas ver na kinderbedtijd.

Gezoend

Trots zwaai ik de deur van huisje open: "Joehoe. Frits kan naar huis!" brul ik tegen de twee televisiekijkende heren. Die draaien zich om: "Daar is Babs", zegt Gio. "Je bedoelt de Babs die vanaf morgen zou overnemen?" vraagt Frits terwijl hij mij negeert. "Ja, daar lijkt het wel op", antwoordt Gio.

"De Babs die verwacht dat ik nu naar huis rijd terwijl ik al gedronken heb?" "Ja, die." "DE Babs waar we dus morgen pas een bed voor hebben?" vraagt Frits weer. "Precies." "Tenzij ze bij een van ons in bed kruipt."  "MMM." "Wat niet raar is, want ze heeft met ons allebei gezoend."