Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: EyeEm Mobile GmbH
De Barvrouw

Deel 58: 'Frits stuurt me
waarschuwende blikken'

M

Mooi en strak staat Manuela in de kamer en mengt zich moeiteloos onder de ouders. Het feit dat ze jonger is dan de rest en geen kind heeft bijgedragen aan dit feestje schijnt haar niet te hinderen. Wonderlijk.

Hier zit ik, 44 jaar, in mijn eigen huis, tussen mensen die ik dagelijks zie, moeder van het feestvarken en plakkend van chips en limonade. Meer onderdeel van het feest kun je niet zijn. Toch voelt het voor mij wel als een andere planeet. Manuela vangt mijn blik. Zonder het te willen denk ik: 'Ik heb het met je man gedaan'. Mijn wangen worden rood. Ze glimlacht naar me. Een buikpijn oproepende vriendelijke glimlach. 

Dubbelzinnig

En ik denk: 'Dat bijten in mijn nek was nieuw. Heb jij hem dat geleerd?' "We helpen zo wel even met opruimen", roept ze naar mij. "Wat fijn. Dan zijn we lekker snel klaar", roep ik terug. Mijn innerlijke Babs giert het uit om de dubbelzinnigheid. 

Daarna rollen er alleen nog maar dubbelzinnige teksten uit mijn mond: 'om in te bijten', 'het hoogtepunt van Frits', 'nooit te oud om te versieren'. Ik lijk niet meer te kunnen stoppen. Reuze lollig, maar het maakt de situatie steeds ongemakkelijker. Manuela lijkt het niet door te hebben. Frits wel. Hij stuurt me waarschuwende blikken. 

Deppen

Met gebogen hoofd loop ik door de kamer en verzamel alle afwas. Met handen vol kom ik terug de keuken in. Ik probeer een deel van het aanrecht leeg te maken zodat ik mijn afwas kwijt kan. Dat lukt. Op een glas limonade na... Die schuif ik aan de kant met de taart. Het glas wankelt.

Ik weet hem nog net op te vangen, maar daarbij golft een flinke scheut plakkende vloeistof over de rand recht in het kruis van Frits. In eenzelfde reflex begin ik met deppen. Pas als ik opkijk zie ik in Frits' ogen en in zijn broek hoe ongemakkelijk mijn reflexen zijn.

Op zijn mond

Ik glimlach lief: "Sorry, ik moet naar mijn werk." Ik ga op mijn tenen staan en kus Frits onder Manuela’s ogen vol op zijn mond. "Breng je de kinderen morgen weer terug?" Ik zwaai en maak me voor hij iets kan zeggen uit de voeten.

In de kroeg zak ik op de eerste kruk neer en bestel een whisky. "Zware dag?" Bruce de kok kijkt me vragend aan. Ik knik instemmend "Ja. Ik ben gevlucht van het feestje van Anne." "Oei. Dat klinkt niet best." En ik vertel het hele verhaal.

Vrijpartij

Onderwijl dwalen mijn ogen af. Benjamin staat achter de bar. Hij heeft een strak shirt aan en een oude spijkerbroek. Verlekkerd laat ik mijn ogen over zijn fantastische torso glijden. Wat zit dat lijf toch altijd lekker in de broek. Zou een nachtje daaronder of daarop troost brengen?

Zou ik dan even niet meer denken aan die vrijpartij met mijn ex-man? "Maar niet iedereen is het met je verdwijntruc eens", onderbreekt Bruce mijn openlijke gekwijl en wijst naar mijn mobiel. Ik zie appjes en telefoontjes. Waarschijnlijk van een boze Frits. Ik haal mijn schouders op en bestel een tweede whisky.

Valentijnsavond 

Valentijnsavond is mijn avond. Ik heb Edith overtuigd dat we iets leuks moeten doen. Niet iets gericht op stelletjes, maar juist op singles: "We vieren het singlebestaan. Weg van alle zoetigheid en roze harten. Een verwenavond voor alleenstaand, alleengaand en alleenliggend."

Edith vond het een prima plan en heeft aan mij de organisatie van de avond overgelaten. Ik heb onze huiskapper gevraagd langs te komen. Een boomlange man met meer energie dan een krat sportdrankjes bij elkaar en de gave om in ieder kapsel seks te knippen.

Knipbeurt

Ik weet dat het raar klinkt, maar na een knipbeurt van hem zit er echt meer swung en spanning in mijn haren. Naast zijn kniphoek hebben we een kledingruilhoek en een boekenhoek.

Er is een dj voor verzoeknummers en er zijn alleen maar hartige happen. "En als het dan toch niet loopt?" vraagt Benjamin bij de voorbespreking. "Dan doe jij je shirt uit" antwoord ik gevat. Maar het loopt; de avond is een groot succes. 

IJsblokje

Voldaan sluiten we ver na middernacht af. "Nog een borrel voor we op gaan ruimen?" Benjamin houdt vragend de fles whisky op naar Bruce en mij. Bruce schudt zijn hoofd: "Mijn puber is alleen thuis, dus ik ga." Als hij weg is buigt Benjamin over de bar naar mij toe. Hij zuigt een blokje ijs uit zijn glas en laat dat rondgaan is zijn mond.

Ik weet dat er nu een versieract komt. Met zijn tong volgt hij het klontje zijn mond in, dan weer een beetje naar buiten of half in zijn opgerolde tong: "We hebben het noodplan niet nodig gehad" zegt hij: "Jammer", antwoord ik. "Noodplannen moet je oefenen, dat weet iedereen." Benjamin knikt. "Uit dat shirt", commandeer ik.  

'De Barvrouw' op WhatsApp

Wil jij direct een seintje via WhatsApp als de nieuwe aflevering van De Barvrouw online staat? Dat kan!

- Sla 06-13651435 op als contact in je telefoon.
- Stuur het bericht 'Barvrouw aan' naar ons via WhatsApp als je updates wilt ontvangen over De Barvrouw.
- Je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding.
- Lees hier meer over de WhatsApp-dienst.