Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw leunt tegen hotelbar
Foto: Hollandse Hoogte
De Barvrouw

Deel 61: 'Oef, mijn ultieme fantasie:
een man oppikken in een hotelbar'

S

Stamelend en struikelend loop ik naar de juf om het rapport aan te pakken. Zou ze onze flauwigheid hebben gehoord? Ze vertrekt geen spier. Misschien valt het allemaal wel mee. "Ik zal Anne morgen iets liefs voor de juf meegeven", mompel ik tegen Frits. "Snelle Jelles?" stelt jij voor. We bulderen allebei weer.

"Ik wil niet dat dit stopt", zegt hij opeens. Ik kijk hem vragend aan. "Ik bedoel dat het tussen ons niet stopt", verduidelijkt hij. Ik zucht en haal een beetje onnozel mijn schouders op. Deze ommezwaai had ik niet verwacht. "Dit stopt ook niet, want 'dit' dat zijn de ouders van Jurre en Anne. En dat blijft." Hij knikt. Trekt me naar zich toe en geeft een kus op mijn voorhoofd.

Bespreken

Voor mij lijkt daarmee de kous af. Voor Frits echter niet. Zodra ik thuis ben appt hij: "Alleen ouders?" "Ja", app ik terug. "Je hebt zelf gezien hoe ongemakkelijk het wordt als we meer doen dan dat. Remember Anne’s verjaardag?" "Dat weet ik", antwoordt Frits. "Maar ik wil het toch even met je bespreken. Hoe het zo gelopen is enzo."

Eigenlijk wil ik dat ook wel. Ik wil begrijpen waarom die aantrekkingskracht er is om het achter me te kunnen laten. Ik stuur een vraagteken. Hij reageert meteen: "Volgende week donderdag zit ik om 21 uur aan de bar van het hotel. Als je je bedenkt, dan weet je waar je me kunt vinden." 

Ultieme fantasie

Oef, mijn ultieme fantasie: een man oppikken in een hotelbar. Daar fantaseerden Frits en ik vroeger over, maar we hebben de fantasie nooit uitgevoerd. Dit is mijn kans. "Nee", zeurt een stemmetje in mijn hoofd. "Je pikt hem helemaal niet op, je gaat gewoon praten." "Ja", antwoord ik braaf, "alleen maar praten." 

"Daar werk ik dus mooi niet aan mee", zegt Tanja als ik haar vraag op te passen. "Waarom moet het zo in het geniep? Hij moet echt voor je gaan of niet." Ik zucht. Dit had ik wel verwacht. Ik had het haar liever niet verteld, maar ik had geen keus. De andere optie was mijn moeder en die zou helemaal ontploffen als ik haar dit zou vertellen.

Angst

"Babs", Tanja praat ondertussen verder: "Waarom wil je dit?". "Ik wil rustig met hem praten. Ik wil met hem uitzoeken waarom de aantrekkingskracht er nog steeds is..." "Dat kan ik je ook uitleggen", onderbreekt Tanja. "Vertrouwdheid, veel gemeenschappelijk, angst om los te laten..."

Ik grijns naar mijn telefoon. Dit gesprek hebben we zo vaak gevoerd: "Liefje", onderbreek ik haar: "Ik weet het allemaal in mijn hoofd. Maar na een gesprek met Frits weet ik het misschien ook in mijn hart en buik." "Ok. Maar beloof me een ding. Blijf naar jezelf luisteren. Als je er op het laatste moment geen zin in hebt, doe het dan niet."

Smoes

"Natuurlijk", antwoord ik. "Ik ga nu mijn moeder bellen met de smoes dat ik volgende week op cursus moet. Sociale hygiëne voor horeca. Mocht je haar tegenkomen, speel je dan mee? En mag ik die avond bij jou blijven slapen?" Dat belooft ze. 

Ik moet donderdag meteen na mijn werk door naar het hotel. Anders haal ik het niet om om 21 uur in de hotelbar te zijn. Dat betekent dat ik mijn weekendtas moet meenemen en me daar moet opfrissen. Barluchten zijn buiten een bar nou eenmaal niet verleidelijk.

Hoge koorts

De middag kruipt voorbij. Het is geen weer om eruit te gaan, dus de kroeg is praktisch leeg. Ik poleer al het bestek, poets de tap en sorteer glazen. Als ik aan het begin van de avond niet meer weet wat ik moet gaan doen, bel ik naar huis. Even de kinderen welterusten wensen.

Verbeeld ik me dat nou of klinkt mijn moeder gemaakt opgeruimd? Zou ze iets te verbergen hebben? Ik vraag Jurre aan de telefoon. Die klinkt afwezig: "Dus geen leuke dag gehad?" vraag ik ter controle.

Ziek

"Jawel, maar mam ik moet gaan. Hier is Anne." De telefoon wordt hoorbaar geruild voor de controller van de Playstation. "Dag liefje, zitten jullie op de Playstation?", vraag ik direct. Het gebruik van de Playstation is in mijn aanwezigheid beperkt tot een half uur vòòr het eten.

"Ja mama, want ik ben ziek", antwoordt mijn dochter. "Ziek?" echo ik. "Vanochtend was je nog helemaal gezond!". "Ja, maar nu niet meer." "Wat heb je dan?" "Hele hoge koorts, zegt oma."

"Liefje, geef oma maar weer even..." Maar blijkbaar heeft liefje daar geen zin in. Ik hoor ze praten, lachen en spelen. De verbinding is niet verbroken en de telefoon ligt ergens op zijn rug. Zal ik nu toch maar naar huis gaan? Ik kan mijn moeder toch niet met een ziek kind laten zitten?

'DE BARVROUW' OP WHATSAPP

Wil jij direct een seintje via WhatsApp als de nieuwe aflevering van De Barvrouw online staat? Dat kan!

- Sla 06-13651435 op als contact in je telefoon.
- Stuur het bericht 'Barvrouw aan' naar ons via WhatsApp als je updates wilt ontvangen over De Barvrouw.
- Je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding.
- Lees hier meer over de WhatsApp-dienst.