Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Deel 70: 'We hoeven onze ruzies toch niet via de kinderen uit te vechten?'
Foto: Hollandse Hoogte | Arenda Oomen
De Barvrouw

Deel 70: 'We hoeven onze ruzies toch niet
via de kinderen uit te vechten?'

I

Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit zo ongemakkelijk heb gevoeld. Zoenen met de vader van mijn minnaar. Ja, oké: ex-minnaar, maar toch. Ik laat vader en zoon in het halletje staan en sluip weg. 

Terug in de kroeg grijp ik het eerste glas dat ik zie en gooi het achterover. “Een whisky graag”, mompel ik tegen mijn collega die me vragend aankijkt. Ook dat glas gaat in één teug. ‘De heerlijkste zoen in maanden’, schiet het door mijn hoofd. Ja, natuurlijk. Zo vader zo zoon. Ik ril van walging. Het liefst zou ik mijn tong met een staalborstel bewerken. 

Bijna alles

Benjamin kijkt me de hele avond niet meer aan en zijn vader is in geen velden of wegen te bekennen. Ik blijf op de kruk zitten en ik blijf drinken. Uiteindelijk wist de drank bijna alle herinneringen aan de avond. Bijna alles weg. Bíjna alles.

'Ik wil de kinderen graag hier hebben zondag', appt Frits. Fijn begin van de dag. Naast een kater dreigt er nu ook een ruzie 
'Dat kan niet, dan is het moederdag.' 
'Dat weet ik. Maar het leek me leuk voor Manuela om dat ook een keer met ze te vieren.' 

Welja, wrijf het nog maar een keer in. Natuurlijk heb ik zelf besloten niet meer bij Frits te willen zijn, maar dat wil niet zeggen dat ik ook als moeder vervangen wil worden.  

Moederdag

'Maar ik ben hun moeder', probeer ik. Ik voel me machteloos. Als hij ze niet terug wil brengen, dan kan ik er niets tegen beginnen. 'Alsjeblieft, Frits. We hoeven onze ruzies toch niet via de kinderen uit te vechten?'
'Doen we toch niet. Ik hou ze zondag hier. Zoveel bijzonders doe je toch nooit op moederdag.' 

Dat is een gemene steek onder water. 'Je weet verdomd goed waarom dat is', app ik boos terug. Maar daarna reageert hij niet meer. Shit, nu moet ik alleen naar mijn moeder, zonder de kinderen die zo lekker de aandacht kunnen afleiden van haar hysterische gedrag. 

Sterfbed

Mijn vader is overleden op moederdag. Zijn dood kwam niet onverwacht. Hij had een lang en pijnlijk sterfbed. De dood komt niet altijd mooi, stil en sereen: mijn vader vocht voor zijn laatste adem, hij woelde door zijn bed op zoek naar een comfortabele positie, rochelde en verdween in hoestbuien die minutenlang aanhielden.

Wij waakten om beurten bij hem. In het begin had ik nog de illusie dat wij konden praten over vroeger. Dat we alle mooie herinneringen nog een keer op konden halen en dat we de minder mooie samen konden begraven. Maar zo ging het niet. Mijn vader was stervende en daar had hij zijn handen vol aan. Geen gesprek over Babs als bolle baby of brutale puber. Hij had zijn lucht voor andere zaken nodig.

Vogel

Behalve als ik met Jurre aan zijn bed zat. Dan was mijn vader lief en vrolijk. Jurre was op dat moment nog zijn enige kleinkind. Zijn pride and joy. Op een van zijn laatste dagen zat ik weer met Jurre op schoot naast mijn vader. Hij had slecht geslapen, draaide en woelde. Tot hij Jurre zag.

Hij glimlachte naar hem en zei toen: “Ik ga weg, vriend” “Waarheen opa?” “Ik word een vogel." Daar was Jurre even stil van: “Zie ik je dan nog wel, opa?” “Natuurlijk jongen.” ”Hoe dan?” “Als ik je zie, schijt ik op je kop. Dan weet je dat ik het ben."  

Herinnering

Ik schiet nog altijd vol als ik eraan terugdenk. En uitgerekend die herinnering heeft mijn moeder gestolen. Ze heeft hem aangepast alsof het háár herinnering is. Een herinnering die ze ieder jaar vertelt alsof Jurre bij haar op schoot zat.

En ze vertelt het ook nog eens verkeerd. Volgens haar zei hij: “Ik doe een poepje op je hoofd...” Maar dat zei hij niet. Mijn vader zei ‘schijt’ en ‘kop’. En dus haat ik moederdag. Zeker nu mijn kinderen niet meer als schild tegen mijn moeder gebruikt kunnen worden.

Lolletje voor mezelf

Hoewel alles in mijn hoofd zegt dat ik Tinder nu beter kan negeren, tikt mijn vinger er vlijtig op los. Die twee idiote dates zijn mijn schuld niet: het zoenen met Benjamins vader is een onschuldige fout. Dat had iedereen kunnen overkomen.

Het vooruitzicht van het zuur op Moederdag vraagt om iets zoets, een lolletje voor mezelf. En dus chat ik er gezellig op los met ene Beer. Echt een leuke man. Ik weet dat ik dat vaker heb gedacht, maar deze man is oprecht en grappig.

Hij heeft een leuke profielfoto maar ook een van hemzelf waarop hij net uit bed komt. Lekker ontnuchterend. En hij weet alles over kinderen. Dat is ook fijn. In onze laatste chat noemde hij zonder te haperen alle sterren uit My Little Pony op. Das toch fijn, als een man zich zo in het leven van zijn kinderen kan verdiepen. En dus tik ik gretig 'ja' in als hij een borrel voorstelt.  

'DE BARVROUW' OP WHATSAPP

Wil jij direct een seintje via WhatsApp als de nieuwe aflevering van De Barvrouw online staat? Dat kan!

- Sla 06-13651435 op als contact in je telefoon.
- Stuur het bericht 'Barvrouw aan' naar ons via WhatsApp als je updates wilt ontvangen over De Barvrouw.
- Je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding.
Lees hier meer over de WhatsApp-dienst.