Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: HH Image Source Ltd RF
De Barvrouw

Deel 71: 'Hoe zou zo'n
gespierd lichaam voelen?'

H

Het is Moederdag en Babs twijfelt of ze een cadeau moet kopen voor de stiefmoeder van haar kinderen. Het belooft sowieso een spannende Moederdag te worden...

“Dus we gaan niet naar oma dit jaar op Moederdag?” vraagt Jurre. “Ja, schat. Papa heeft gevraagd of jullie bij hem kunnen zijn”, antwoord ik. “Dan ben jij alleen'', constateert hij bezorgd. “Nee, want ik ga naar oma.''

“O ja”, zijn ogen lichten weer op. “Maar als we bij papa zijn, dan moeten we een cadeautje kopen voor Manuela want het is Moederdag.'' Tja. Een cadeautje voor de stiefmoeder. Ik  beloof Jurre erover na te denken.

“Eigenlijk vind ik een moederdagcadeau voor de stiefmoeder kopen meer de taak van Frits dan van mij”, beklaag ik me tegen mijn moeder. Ik reken op haar bijval, maar dat valt tegen. Ze humt zoals ze altijd humt als ze het niet met me eens is: ''Lieverd, je vangt meer vliegen met stroop dan met azijn. Een beetje meebewegen met Frits op dit moment lijkt me wel goed voor de verhoudingen. Als jij nu iets voor haar koopt, laat je zien dat jij overal boven staat.” 

Parfumerie 

Nu hum ik: “Het lijkt dan net of ik ermee instem dat hij geen rekening hoeft te houden met mijn gevoelens.''

“Nee”, zegt mijn moeder resoluut. “Het laat zien dat jij de verstandigste bent. Doe het nou maar. Heb je die zegels van die dure parfumerie nog? Gebruik die. Dan kost het je niet zoveel.'' Mokkend stem ik in: “Oké, ik ga iets kopen.'' Terwijl mijn moeder verder kletst bedenk ik wat ik ga kopen: dure deodorant. Wat een verfijnd cadeau! Frits en de kinderen zullen het prachtig vinden. Manuela zal de boodschap begrijpen, maar zal het niet in haar hoofd halen om er over te klagen. 

Moederdag

Ik zucht tevreden: “Dus dat is dan afgesproken”, ratelt mijn moeder ondertussen verder. O shit, niet opgelet. Wat hebben we nu afgesproken? “Jaaaa, zondag”, begin ik. “Nee Babs. Ik zeg net dat ik niets wil met Moederdag. Het is een gewone zondag en met jullie drukke levens kun je die tijd beter gebruiken.” ''Maar mam, dat doen we ieder jaar. Ook voor papa?” Mijn moeder humt weer: “Weet je lieverd, niet om het een of ander. Ik hou echt heel veel van je en dat deed papa ook. Maar je maakt ieder jaar zo’n drama op Moederdag. Het lijkt me beter voor iedereen om het daarom een keer over te slaan.''

Date

En zo vier ik Moederdag dat jaar helemaal alleen: ik slaap uit, eet vier croissantjes, lees de krant op bed, verf haar, verwijder het en ga uiteindelijk borrelen met Beer. Eigenlijk een perfecte Moederdag die wordt afgesloten met de perfecte date. Hoop ik.

Ik zit al aan de gemberthee als Beer binnenkort. Wow. Dat valt niet tegen: hij heeft een leuke kop: groenblauwe glinsterogen, een mond met stralend witte rechte tanden en donkerblond gemillimeterd haar. En ontzettend gespierd. Mijn ogen glijden keurend over zijn goed gevormde armen. Het liefst zou ik met mijn vinger de weg van zijn aderen volgen tot onder zijn blauwe t-shirt. Of nog fijner: mezelf in die ontzettende arm klemmen. Hoe zal het voelen om tegen zo’n gespierd lichaam te liggen?

Poesje

“Sorry, ik heb me niet kunnen omkleden. Ik werk als vrijwilliger bij de brandweer en had vanochtend dienst. Net voor ik weg wilde gaan, kwam er een melding binnen. Kat in de boom. Een jong beestje nog.''  Ik zie het voor me: die prachtig gespierde armen met daarin een klein rood poesje dat goed tussen arm en indrukwekkende torso wordt geklemd. Kwijl ik al? Ik laat de gemberthee voor wat het is en bestel een witte wijn.

Specialiteit 

We kletsen een paar glazen wijn en een schaal bitterballen weg. Dan stelt hij voor ergens anders naar toe te gaan. Buiten steek ik mijn arm door die van hem. Heel even glijdt mijn hand over de strakke spieren van zijn bovenarm. Wat een genot. “We kunnen ook bij mij iets eten? Ik woon dichtbij en ben heel goed in pasta maken”,  stelt Beer voor. “Prima”, knik ik. “Wat is je specialiteit. Qua pasta?”

“Alles wat jij lekker vindt”, grijnst hij. “Waar hou je van, Pinky Pie?”

''Pinky Pie????”, herhaal ik. “Ja, de roze little pony. Daar doe je me aan denken. Die is ook zo vrolijk.'' Dat beaam ik, omdat ik niet weet wat ik anders moet zeggen. Anne heeft het niet zo op die little pony’s. “Ik ben dol op Pasta Carbonara. Lukt dat?” Beer knikt: “Ja. Daar heb ik alles voor in huis.'' 

Kinderen 

Los van de ingrediënten voor mijn lievelingspasta heeft hij ook veel little pony’s in huis. Zijn hele woonkamer staat er vol mee. Blijkbaar zijn zijn kinderen er dol op. Ik nestel me op de bank met een glas wijn en kijk rond.

Beer gaat aan de slag in de open keuken. Al snel ruikt het heerlijk naar knoflook. Ik neem een slok en leun tevreden achterover: “Zijn je kinderen bij hun moeder?”, vraag ik aan de kokende Beer. Verbaasd draait hij zich om: “Kinderen? ik heb geen kinderen.'' 

'DE BARVROUW' OP WHATSAPP

Wil jij direct een seintje via WhatsApp als de nieuwe aflevering van De Barvrouw online staat? Dat kan!

- Sla 06-13651435 op als contact in je telefoon.
- Stuur het bericht 'Barvrouw aan' naar ons via WhatsApp als je updates wilt ontvangen over De Barvrouw.
- Je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding.
- Lees hier meer over de WhatsApp-dienst.