Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De burn-out files

'Toen het snijden van een pizza
plots te veel werd...'

Maaike Helmer

H

Het was een maandag en ik haalde een pizza uit de oven. Ik wilde hem snijden. En opeens wist ik niet meer wat daarin logisch was. Iets met… 8 stukken? Maar waar begin je dan? Vier delen vervolgens weer door twee delen was echt way too much thinking. Ik barstte in huilen uit. Waarom was ik nou aan het huilen om een pizza? Ik droogde mijn tranen: wat wás dit voor onzin, waarom deed ik zo raar?

De volgende dag ging ik gewoon weer naar mijn werk. Ik nam de bus die ik altijd nam, en stapte uit op het station waar ik altijd uitstapte. En toen ontstond er kortsluiting. Wacht eens: een trein nemen, hoe moest dat ook weer? Al die mensen op het station bewogen zo druk!

Helemaal de kluts kwijt

Hoe moest ik dit allemaal overzien? Overal om me heen: INFORMATIE! INFORMATIE! INFORMATIE! Alles tolde. Ik kon niet meer bewegen. Ik bleef stokstijf staan en belde mijn lief: 'Het gaat niet, het gaat niet meer.' En verder kan ik me niet veel meer herinneren.

Ik weet dat ik dus wel weer met de bus naar huis ben gegaan. Maar eenmaal thuis was ik helemaal de kluts kwijt. Het was lunchtijd, maar ja: wat heb je allemaal nodig voor lunch? Tot vier keer toe liep ik terug naar de koelkast.

Waarom kiezen

Elke kleine beslissing leek opeens een wiskundige formule waar je u tegen zegt. Waarom moest ik kiezen tussen ham en kaas? Mijn harde schijf was gecrashed en kon niks meer opslaan of verwerken. Op mijn werk reageerden ze gelukkig heel lief, ik moest me geen zorgen maken over daar. Ik moest mijn rust nemen. Ja, rust nemen. Dat wilde ik ook wel. Maar mijn hoofd niet.

 

Oké, tv kijken dan maar. Daar hoef je niks voor te doen. Het voelde raar. Het was een maandagochtend en ik zette de televisie aan. Ah, een herhaling van GTST. Ik kon er geen pap van maken. Een verhaal. Al die mensen, die dingen zeiden. Tegen elkaar. Die dingen deden, met een belang. Geen touw aan vast te knopen. Het was echt tijd om rust te nemen. Ik ging op bed liggen. Uitrusten.

Ik moet rusten

Ik moet rusten.
Ik moet rusten.
Ik moet rusten.
Kom op nou, rusten!

De dagen erna stond ik huilend voor de koelkast. En huilend in een supermarkt. En huilend op een zebrapad. Wat wás dit? Ik huilde normaal nooit! Ik moest mezelf  induiken om dit op te lossen. Maar dat ik dan nog dieper na moest denken en wat ik dan zou aantreffen... Het vervulde me met paniek…  

Over De burn-out files

Maaike Helmer (38) werkt voor media, merken en reclamebureaus. Een tijd geleden kreeg ze een fikse burn-out. Onlangs lanceerde ze hét relaxte online magazine Stressedout.nl. Op VROUW.nl vertelt ze open en eerlijk over de periode waarin ze een burn-out had. Volg haar magazine hier.