Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw zit achter de computer na een burn-out
Foto: Hollandse Hoogte
De burn-out files

'Toch is het niet zo
dat ik nu 100% stressvrij ben'

Maaike Helmer

W

We maken, ten opzichte van mijn vorige artikelen, even een enorme sprong. Niet alleen in de tijd, maar ook in mijn ontwikkeling: het is nu echt járen na mijn burn-out.

Ik werk als freelancer voor mediatitels, reclamebureaus en merken. Ik heb het enorm naar mijn zijn, geniet elke dag. Toch is het niet zo dat ik nu 100% stressvrij ben. Simpelweg omdat dat niet bestaat. Een leven zónder enige stress zou zelfs niet gezond zijn, weet ik nu. Stress, of in elk geval spanning, zorgt voor actie. Het zorgde ervoor dat we als oermensen op zoek gingen naar eten. Dat we beren ontweken, zodat we niet werden opgegeten.

Niet particulier

Al ervaar ik geen directe werkstress, praktische stress is er wel. Vragen als 'Hoe combineer ik werk zo goed mogelijk met privé?', 'Hoe weet ik (nog steeds) zeker of ik goed bezig ben?' en 'Wat is balans nou precies en hoe vind ik die?' zijn niet alleen vragen die bij mij leven.

Want als ik ze bespreek met vriendinnen, blijkt iederéén er in meer of mindere mate mee te worstelen. We hebben het er verder eigenlijk nooit over. Waarom niet? Schouderophalen is het antwoord; iedereen vecht zijn eigen battle.

Tetterende aap

Toch vreemd. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ik ga lezen. Veel. Ik kijk filmpjes, op Youtube. Eén filmpje dat me bijzonder aanspreekt gaat over de menselijke monkey mind. Je hersenen zijn als een voortdurend tetterende aap die zich verveelt.

Daarom vermaakt ie zich met kauwen, het liefst op ingewikkelde kwesties. Piekeren? heerlijk! Maar: je kunt hem afleiden. Mediteer je, dan richt de aap zich daarop. Je richt hem op den duur als het ware af. Dan valt er veel beter met hem te onderhandelen.

Als een spons

Nog zoiets; de vier vragen van de Amerikaanse schrijfster Byron Katie: 'Is wat je denkt waar?', 'Kun je zeker weten dat het waar is?', 'Welk gevoel geeft deze gedachte je?' en 'Wat zou er gebeuren als je deze gedachte niet zou denken?' En de Duitse leraar Eckhart Tolle: 'Geloof niet alles wat je denkt'.

Enzovoort, enzovoort. Als een spons zuig ik alles op. Ik praat met mensen om me heen. 'Hoe doen jullie het?', 'Wat vinden jullie een uitdaging?', 'Hoe gaan jullie daarmee om?' en 'Wat betekent stress, balans en 'goed bezig zijn' voor jullie?'

Rugzak informatie

Mijn rugzak met informatie groeit en groeit. En wordt zwaarder. Ik merk dat het me niet lukt om alles te onthouden. Mappen met knipsels, boeken, bookmarks, mailtjes, verhalen die ik heb gehoord, inzichten op basis van mijn eigen ervaring en onderzoek…

Ik deel ze met anderen. En vak hoor ik later: 'Daar had ik toen echt iets aan, weet je dat?' Fijn! En met hoe meer mensen ik praat, hoe meer ik me realiseer 'Dit is veel groter dan ikzelf ben!'. 

1 op de 7

Ik duik in de cijfers. En dan blijkt het hele stressprobleem nog veel omvangrijker dan ik vermoedde; 1 op de 7 Nederlanders heeft burn-outachtige klachten. Dat zijn dus bij wijze van spreken al drie mensen bij mij in de straat. Vijf mensen op het schoolplein van mijn dochter. Zes mensen in de bus waarmee ik naar een opdrachtgever ga.

Wow. Wat véél. Waarom praten we er dan niet over? Waarom zoeken we niet samen naar hoe we op een gezonde manier met stress kunnen omgaan? Als ik mijn vraag bij verschillende mensen neerleg, hebben die eigenlijk ook het antwoord niet: 'Tja, eh… Kweetniet.' Ik voel iets opborrelen. Om goed met stress (en burn-out) te leren omgaan, zullen we erover moeten praten. Maar hoe? Daar moet ik iets op bedenken…

Over de burn-out files

Maaike Helmer (38) werkt voor media, merken en reclamebureaus. Een tijd geleden kreeg ze een fikse burn-out. Onlangs lanceerde ze hét relaxte online magazine Stressedout.nl. Op VROUW.nl vertelt ze open en eerlijk over de periode waarin ze een burn-out had. Volg haar magazine hier.